De verste reis De geschiedenis van de mensheid eindigde vrijdagavond toen NASA’s Artemis II-astronauten terugkeerden naar de aarde na een vlucht rond de maan. Het Orion-ruimtevaartuig van de bemanning, Integrity genaamd, stortte kort na 13.00 uur in de Stille Oceaan voor de kust van San Diego. 17.00 uur Pacific Time, het einde van een tiendaagse reis van meer dan 400.000 mijl over de andere kant van de maan en terug.
De vierkoppige bemanning van Artemis II – commandant Reid Wiseman, piloot Victor Glover, missiespecialist Christina Koch en missiespecialist Jeremy Hansen – reisde een grotere afstand van de aarde af dan ooit tevoren, bereikt 252.756 mijlen van onze thuisplaneet.
“Het allerbelangrijkste is dat we dit moment kiezen om deze generatie uit te dagen en de volgende om ervoor te zorgen dat dit record niet lang standhoudt”, gezegd De Canadese astronaut Hansen overtrof als bemanning het vorige record van 248.655 mijl dat tijdens Apollo 13 was gevestigd.
Integrity begon zijn vurige afdaling toen het ruimtevaartuig met een snelheid van ongeveer 40.000 kilometer per uur de atmosfeer van de aarde raakte, in een communicatiestoring terechtkwam en door wrijving vertraagde toen het hitteschild temperaturen van ongeveer 3000 graden Fahrenheit bereikte. Het plan was dat de capsule twee loodsparachutes zou inzetten op een hoogte van ongeveer 6.000 voet, zou vertragen tot ongeveer 320 kilometer per uur en vervolgens pilotchutes zou inzetten die de drie hoofdparachutes naar ongeveer 1800 meter zouden trekken. Dit zou het ruimtevaartuig verder vertragen tot ongeveer 32 kilometer per uur voordat het de oceaan in zou spetteren.
Tijdens hun missie zag de Artemis II-bemanning dingen die geen mens eerder heeft gezien. Terwijl ze hoger boven het oppervlak van de maan vlogen dan tijdens de Apollo-missies, waren de astronauten de eerste mensen die de hele schijf aan de andere kant van de maan zagen. Ze ervoeren ook een zonsverduistering vanuit de buurt van de maan, toen de zon achter de maanschijf schoof en deze van achteren verlichtte.
“Mensen zijn waarschijnlijk niet geëvolueerd om te zien wat wij zien”, zei NASA-astronaut Glover tijdens de zonsverduistering. Hij en de rest van de bemanning beschreven een halo van licht rond de maan, terwijl één kant van het maanoppervlak baadde in aardschijn. Venus, Mars en Saturnus schitterden tussen de sterren. “Het is echt moeilijk te beschrijven. Het is verbazingwekkend.”
Artemis II begon op 1 april toen de bemanning vanuit NASA’s Kennedy Space Center in Florida werd gelanceerd bovenop de 90 meter hoge Space Launch System-raket. het krachtigste voertuig ooit om mensen te vervoeren. Na verschillende motorverbrandingen op hoogte te hebben uitgevoerd en de handmatige bediening van het ruimtevaartuig te hebben getest, ging de bemanning op dag twee van de missie verder met het afvuren van de motor, bekend als translunaire injectie, waardoor ze op een maanbaan terechtkwamen.
De volgende drie dagen testte de bemanning de systemen van het Orion-ruimtevaartuig, oefende met het aantrekken van hun ruimtepakken, voerde aanvullende koerscorrectiebrandwonden uit, vloog opnieuw handmatig met de Orion-capsule en bereidde zich voor op de maanvlucht rond de andere kant van de maan. Ze hadden ook problemen met het afvoeren van afvalwater uit het toilet van de Orion-capsule naar de ruimte.
“We zullen zeker een deel van het sanitair moeten repareren”, zegt NASA-beheerder Jared Isaacman gezegd tijdens een gesprek met de bemanning.
Op 6 april om 00.41 uur Eastern Time betrad Artemis II de invloedssfeer van de maan, waar de zwaartekracht van de maan die van de aarde overwint. Die dag kwam de bemanning het dichtst bij de maan en vloog tot ongeveer 6.000 kilometer boven het maanoppervlak. Tijdens de maanvlucht communiceerde de bemanning met een team van wetenschappers op aarde, zowel voor als na een communicatie-uitval van ongeveer 40 minuten aan de andere kant, om geologische kenmerken zoals kraters en canyons te beschrijven.
Net na het verbreken van het afstandsrecord de bemanning stelde namen voor voor twee jonge, naamloze kraters op de maan. De eerste noemden ze Integrity naar hun ruimtevaartuig, en de tweede noemden ze Carroll ter ere van de vrouw van commandant Reid Wiseman, die in 2020 aan kanker stierf.
