Zoals immigratie werd een van de bepalende aandachtspunten van de tweede regering van Donald Trump, de Ministerie van Binnenlandse Veiligheid (DHS) staat centraal. Onder de One Big Beautiful Bill Act van 2025 houdt het DHS toezicht Immigratie en douanehandhaving (IJS), Douane en grensbescherming (CBP), US Citizenship and Immigration Services (USCIS) en verschillende andere instanties ontvingen ruim 80 miljard dollar aan aanvullende financiering, en in januari aangekondigd dat het meer dan 12.000 nieuwe agenten had aangenomen.
Hoewel steden als Los Angeles en Minneapolis een golf van immigratieambtenaren op hen hebben zien neerdalen, heeft het DHS een hoge mate van ondoorzichtigheid over zijn activiteiten gehandhaafd. Vaak zijn het agenten die invallen en arrestaties uitvoeren gemaskerd en rijdt naar binnen ongemarkeerde auto’s. Zoals de handhaving heeft gedaan trok federaal wetshandhavingspersoneel in vanuit de hele overheid is het moeilijk geworden om te zeggen voor welke instantie een bepaalde functionaris werkt, laat staan wie ze eigenlijk zijn. Hoewel DHS dat wel is geweest in gevecht met de mediaICE-agenten zelf zijn grotendeels stil geweest, hoewel sommigen dat wel hebben gedaan gemengde gevoelens over hun werk en waar het bureau naartoe gaat.
Karl Loftus, een onafhankelijke journalist die het Instagram-account @deadcrab_films beheert, startte na de immigratiegolf in Minneapolis een nieuw project genaamd Confessions of an ICE Agent. Daar publiceert hij interviews met mensen die werken in de immigratiehandhaving in het DHS. Dit omvat agenten en officieren van de twee belangrijkste divisies van de ICE – Homeland Security Investigations en Enforcement and Removal Operations – evenals CBP-officieren. Hij biedt hen anonimiteit en een plek om hun mening te uiten buiten de structuren van de traditionele media, en in ruil daarvoor krijgt hij een glimp van wat mensen binnen het bureau ervaren, waardoor een archief ontstaat van dit moment in de geschiedenis ervan.
In een post sprak een biraciale agent kort nadat Trump had aangekondigd dat hij dat zou doen ter vervanging van DHS-secretaris Kristi Noem vertelde Loftus dat hij dacht dat Noem een ”DEI” -huurling was. In een andere noemde een HSI-agent de mensen die de Amerikaanse regering leiden ‘imbecielen’ en zei dat ze ‘door bijna allemaal walgden’. Een andere HSI-agent uitte zijn bezorgdheid over het feit dat DHS-collega’s de wet overtraden en klaagde erover dat hij onderzoeken naar gevallen van seksueel misbruik van kinderen moest onderbreken om zich op immigratiewerk te kunnen concentreren. “Als ze gevallen van kinderuitbuiting een fractie zouden geven van de aandacht, financiering, middelen, personeel, analytische ondersteuning, enz. die ze nu aan immigratiehandhaving geven, zouden we zoveel goeds kunnen doen”, zeiden ze.
WIRED sprak met Loftus over de publieke reactie op een polariserend onderwerp, hoe hij zijn bronnen onderzoekt en de druk om een kant te kiezen. Een woordvoerder van het DHS reageerde op het verzoek van WIRED om commentaar en zei dat ze anonieme interviews niet kunnen verifiëren, maar dat het DHS en zijn Homeland Security Investigations-eenheid “niet vertragen en zich blijven inzetten voor alle aspecten van zijn missie, die gebruik maakt van een overheidsbrede aanpak om bedreigingen voor de openbare veiligheid en de nationale veiligheid aan te pakken.”
Dit gesprek is aangepast voor lengte en duidelijkheid.
WIRED: Vóór dit project was uw account vooral gericht op zaken als herstel na orkaan Helene en soortgelijke onderwerpen. Hoe ben je bij ICE begonnen?
Karl Loftus: In 2018 deed ik vrijwilligerswerk in North Carolina tijdens de orkaan Florence. Ik was daar tijdens de orkaan vier dagen lang bezig met zoek- en reddingsacties. Daarmee begon mijn passie voor rampenparaatheid. Ik was zeven weken in Jamaica geweest om te reageren op orkaan Melissa en samen te werken met een handvol verschillende NGO’s. Ik heb met de Global Empowerment Mission gewerkt aan het repareren van daken in ziekenhuizen en medische centra om te proberen de medische infrastructuur weer op de rails te krijgen. Ik heb samengewerkt met World Central Kitchen. Ik was erbij en heb het gedocumenteerd. Ik was van plan om tijdens de vakantie waar ik vandaan kom naar Wisconsin te gaan om familie te bezoeken, maar uiteindelijk bleef ik in Jamaica. Begin januari bereikte ik eindelijk het Midwesten om wat familie te zien en dat was het Renée Goede opname gebeurd. Ik had zoiets van: “Man, ik weet dat het de volgende dag gek gaat worden en dat er protesten en rellen zullen zijn en al dat soort dingen.” Dus besloot ik de reis naar Minneapolis te maken.
