De designcultuur houdt van de fantasie van het ‘blauwe lucht’-denken. Geen beperkingen. Geen grenzen. Pure verbeelding. Dat klinkt bevrijdend, maar het levert vaak ontwerpen op die alleen onder ideale omstandigheden werken voor een ideale gebruiker die niet bestaat. Blauwe luchten leiden tot papieren ontwerpen – ‘goede’ ideeën die nooit op de markt komen.
De waarheid is simpel: beperkingen voeden de creativiteit. De meest waardevolle beperking is de menselijke beperking.
Wanneer ontwerpers echte grenzen omarmen, zoals beperkte behendigheid, weinig licht, vermoeidheid, mobiliteitsbeperkingen, zintuiglijke gevoeligheden, kleine woonruimtes en krappe budgetten, stoppen ze met ontwerpen voor abstractie. Ze beginnen te ontwerpen voor de werkelijkheid. Dit is waar innovatie onvermijdelijk wordt. Dit is waar design een succesvolle gamechanger in de bedrijfsstrategie wordt.
WAAROM BEPERKINGEN BETERE PRODUCTEN CREËREN
Beperkingen doen krachtige dingen.
In de eerste plaats zorgen ze voor duidelijkheid. Als u geen perfect zicht, perfecte grip, perfecte houding of perfecte aandacht kunt aannemen, moet u prioriteit geven aan wat er echt toe doet.
Ten tweede brengen ze hiaten in kansen aan het licht. De wrijvingspunten die ‘gemiddelde gebruikers’-persona’s missen, worden zichtbaar. Op deze wrijvingspunten leeft de onvervulde vraag.
Ten derde leggen ze de lat hoger voor bruikbaarheid. Een product dat onder dwang presteert, presteert vaak uitzonderlijk goed onder normale omstandigheden. Dat is de reden waarom zoveel toegankelijke innovaties mainstream worden.
DE RAND IS WAAR DE DOORBRAAK BEGINT
Veel van de functies die we nu als vanzelfsprekend beschouwen, zijn begonnen als oplossingen voor beperkte omstandigheden. Stoepranden zijn ontworpen voor rolstoelen, daarna zijn ze onmisbaar geworden voor kinderwagens, bagage, bestelwagens, fietsen en scooters. Ondertiteling ondersteunt doven en slechthorenden en helpt ook iedereen in luide omgevingen, stille omgevingen en meertalige contexten.
Dit patroon is niet willekeurig. Ontwerpen voor de rand dwingt teams om hogere wrijvingen op te lossen. Eenmaal opgelost, valt het voordeel naar buiten.
EEN PRAKTIJK KADER VAN BEPERKINGEN
Als je wilt dat beperkingen innovatie genereren in plaats van frustratie, behandel ze dan als vroege ontwerpinput en niet als oplossingen in een laat stadium.
Begin met vier vragen:
1. Wat zijn de meest voorkomende beperkingen in de gebruikersomgeving? Lawaai, verblinding, kou, rommel, tijdsdruk.
2. Wat zijn de meest voorkomende beperkingen in het lichaam van de gebruiker? Behendigheid, kracht, mobiliteit, uithoudingsvermogen.
3. Wat zijn de meest voorkomende beperkingen in het hoofd van de gebruiker? Cognitieve belasting, stress, afleiding, dubbelzinnigheid.
4. Welke emotionele beperkingen brengt de gebruiker met zich mee? Angst om fouten te maken, schaamte, verlies van zelfvertrouwen en het verlangen naar waardigheid, bekwaamheid en controle.
Wanneer deze vier beperkingen als standaard worden behandeld, bewijzen producten niet langer dat ze werken, maar beginnen ze te bewijzen dat het ze niets uitmaakt. Die verschuiving is wat een goed ontwerp scheidt van geliefde producten. Ontwerp alsof deze beperkingen de standaard zijn en niet de uitzondering. Voor elk lichaam zijn of worden ze standaard op verschillende tijdstippen en levensfasen.
HET VERSCHIL TUSSEN “WERKEN” EN “GOED WERKEN”
Een product kan technisch werken, maar toch falen. Het kan beheersbaar en toch frustrerend zijn. Het kan nuttig zijn, maar toch onbemind. Het kan werken, maar het geeft mensen het gevoel dat er iets mis met hen is. Beperkingen helpen deze kloof te dichten, omdat ze het product voorbij de minimale levensvatbaarheid duwen en in de richting van echte uitmuntendheid streven.
Wanneer u onder beperkingen ontwerpt, maakt u minder aannames. Je schrijft duidelijkere trefwoorden in het formulier. Je verkleint stappen. Je vermindert fouten. Je creëert comfort. Je neemt schaamte weg. Je bouwt vertrouwen op.
BEPERKINGEN ZIJN GEEN BEPERKING – ZE ZIJN DE KAART
De volgende merken zullen niet de merken zijn die het nieuws najagen omwille van het nieuws. Zij zullen degenen zijn die bereid zijn om binnen echte menselijke grenzen te ontwerpen en die grenzen als creatieve partners te behandelen. Inclusie is geen beperking bovenop het ontwerp. Het zijn de beperkingen die het ontwerp beter maken. Wanneer je stopt met het proberen te ontsnappen aan grenzen, begin je producten te maken waar mensen daadwerkelijk mee kunnen leven, van kunnen houden en ze kunnen houden.
Ben Wintner is de CEO van Michael Graves Design.
