De menselijke kosten van de luchtcampagne van Israël en de Verenigde Staten tegen Iran stijgen en worden nergens pijnlijker gevoeld dan op de kinderafdelingen van de Iraanse ziekenhuizen.
Op de intensive care van een vierjarige ligt Anita in coma met ernstig hoofdletsel, slechts enkele dagen nadat ze uit het puin van haar huis werd gehaald toen het door een luchtaanval werd verwoest.
Haar moeder Zeiba leed aan pijn, pakte haar handje en smeekte haar wakker te worden. Artsen zeggen dat dit bijna nooit zal gebeuren.
Later vroeg ik haar of ze een boodschap had voor Donald Trump over deze oorlog.
“Waarom overkwam ons dit?” zei ze, terwijl ze even pauzeerde om haar tranen te laten ontsnappen.
“Aan onschuldige mensen, mijn onschuldige vierjarige meisje, dat alleen maar naar beneden hoefde te komen om mij te pakken te krijgen: waarom doe je dit gewone mensen zoals wij aan?
“We zaten samen thuis, ze hebben onze veiligheid, ons geluk en de gezondheid van onze kinderen weggenomen.”
Anita was aan het spelen met haar 14-jarige broertje en kwam de trap af om de oproep van hun moeder te beantwoorden toen de raket binnenkwam.
Anita’s 14-jarige broer
Het was angstaanjagend, vertelde hij ons: “Plotseling werd alles zwart. Ik begreep niet wat er daarna gebeurde. Ik hoorde geen geluid, niets… Ik dacht dat ik droomde.”
Israël en Amerika noemen hun luchtaanvallen precisiegericht. De term verliest vaak het grootste deel van zijn betekenis als je de impact op de grond ziet.
Burgers raken gewond bij de luchtcampagne hier omdat er luchtaanvallen worden uitgevoerd op doelen in woonwijken. Zoveel is duidelijk in plaatsen als Resalat in het oosten van Teheran.
Hier hebben raketten een enorm gebied ter grootte van een stadsblok vernietigd. Er was hier een Basij- of paramilitaire veiligheidstroepenbasis, zeggen bewoners, maar er waren ook veel burgerappartementen.
We konden de impact zien van verschillende voltreffers op twee flatgebouwen. We ontmoetten Seyed Hossein Sane, wiens dochter thuis was toen de raketten midden in de middag insloegen. Hij was aan het werk geweest.
Het lichaam van de 35-jarige Seyedeh Farideh werd uit het puin gehaald en drie dagen later geïdentificeerd.
Lees meer:
Teheran is bedekt met de littekens van de oorlog
De kiezers zijn verdeeld over Starmers standpunt over Iran
Seyed had deze boodschap voor de leider van het land dat de raketten stuurde: ‘Ik zou willen dat hetzelfde met hen zou gebeuren, dat ze het lichaam van hun jeugd met hun eigen handen zouden identificeren. Zij en hun families.
“Hetzelfde als wat ik na drie dagen met het lichaam van mijn dochter heb gedaan, wens ik voor degene die dit heeft veroorzaakt.”
Seyed Hossein Sane, wiens dochter thuis was toen de raketten insloegen
Israëli’s en Amerikanen zeggen dat hun luchtaanvallen de beste manier zijn om hun oorlogsdoelen te bereiken, inclusief regimeverandering.
Maar hoe langer ze doorgaan, hoe groter de menselijke kosten en angst.
