Even voor 8 uur Op een dag in april vorig jaar stuurde een officemanager, die de naam Amani droeg, een motiverende boodschap naar zijn collega’s en ondergeschikten. “Elke dag brengt een nieuwe kans – een kans om verbinding te maken, te inspireren en een verschil te maken”, schreef hij in zijn 500 woorden tellende bericht aan een kantoorbrede WhatsApp-groep. ‘Praat tegen de volgende klant alsof je hem iets waardevols brengt, want dat is ook zo.’
Amani stelde geen typisch bedrijfsverkoopteam samen. Hij en zijn ondergeschikte werkten in een “varkens slachten‘compound, een criminele operatie die is gebouwd om te presteren fraude-veelbelovende romantiek en rijkdom uit cryptovaluta investeringen – het vaak het oplichten van slachtoffers voor honderdduizenden of zelfs miljoenen dollars tegelijk.
De arbeiders die Amani benaderde, waren acht uur bezig met hun vijftien uur durende nachtdienst in een hoogbouw in de Speciale Economische Zone van de Gouden Driehoek in het noorden van Laos. Net als hun merken waren de meesten ook slachtoffers: dwangarbeiders die vastzaten in het landgoed en in schuldenslavernij zaten zonder paspoort. Ze hadden moeite om aan de quota voor fraude-inkomsten te voldoen om boetes te vermijden die hun schulden nog groter maakten. Iedereen die de regels overtrad of probeerde te ontsnappen, kreeg te maken met veel ergere gevolgen: mishandeling, marteling en zelfs de dood.
De bizarre realiteit van het dagelijkse leven in een fraudebende in Zuidoost-Azië – de tactiek, de toon, de mix van wreedheid en optimistische bedrijfspraatjes – wordt op een ongekend resolutieniveau onthuld in een lekken van documenten naar WIRED door een klokkenluider in zo’n uitgestrekte fraudeoperatie. De faciliteit, bekend als het Boshang-complex, is een van de tientallen fraudeoperaties in Zuidoost-Azië waarbij honderdduizenden mensen tot slaaf zijn gemaakt. Deze dienstplichtigen worden vaak met valse baanaanbiedingen uit de armste regio’s van Azië en Afrika gelokt en zijn de motor geworden van de meest lucratieve vorm van cybercriminaliteit ter wereld, waardoor ze gedwongen worden tientallen miljarden dollars te stelen.
Afgelopen juni nam een van die dwangarbeiders, een Indiase man genaamd Mohammad Muzahir, contact op met WIRED terwijl hij nog steeds vastzat in het fraudecomplex dat hem in de val had gelokt. In de daaropvolgende weken deelde Muzahir, die zichzelf aanvankelijk alleen als ‘Red Bull’ identificeerde, met WIRED veel informatie over de zwendeloperatie. Zijn lekken omvatten interne documenten, zwendelscripts, trainingshandleidingen, operationele stroomdiagrammen en foto’s en video’s van binnenuit het gebouw.
Van alle lekken van Muzahir is de meest onthullende een verzameling screenshots waarin hij door de interne WhatsApp-groepschats van drie maanden van de verbinding scrolde. Deze video’s, die door WIRED zijn omgezet in 4.200 pagina’s met schermafbeeldingen, leggen gesprekken van uur tot uur vast tussen de werknemers van het gebouw en hun bazen – en de nachtmerrieachtige cultuur op de werkplek van een varkensslagerorganisatie.
“Het is een slavenkolonie die probeert te doen alsof het een bedrijf is”, zegt Erin West, een voormalig officier van justitie in Santa Clara County, Californië, die leiding geeft aan een fraudebestrijdingsorganisatie genaamd Operation Shamrock en die de chatlogboeken heeft bekeken die door WIRED zijn verkregen. Een andere onderzoeker die de gelekte chatlogboeken bekeek, Jacob Sims van het Asia Center van Harvard University, merkte ook hun ‘Orwelliaanse vernisje van legitimiteit’ op.
‘Het is beangstigend, omdat het manipulatie is En dwang”, zegt Sims, die de fraudeverbindingen in Zuidoost-Azië bestudeert. “De combinatie van die twee motiveert mensen het meest. En dat is een van de belangrijkste redenen waarom deze verbindingen zo winstgevend zijn.”
In een ander chatbericht, dat binnen enkele uren na Amani’s hartverwarmende peptalk werd verzonden, zei een leidinggevende op een hoger niveau: “Verzet je niet tegen de regels en voorschriften van het bedrijf”, schreef hij. “Anders kun je hier niet overleven.” Medewerkers reageerden met 26 emoji-reacties, allemaal duimpjes en groetjes.
Boete voor slavernij
In totaal volgens Volgens WIRED’s analyse van de groepschat hebben meer dan 30 werknemers van het gebouw met succes ten minste één slachtoffer opgelicht in de elf weken dat er gegevens beschikbaar waren, wat in totaal zo’n 2,2 miljoen dollar aan gestolen geld opleverde. Toch uitten de bazen in de chat vaak hun teleurstelling over de prestaties van de groep, waarbij ze het personeel uitschelden voor een gebrek aan inzet en boete na boete uitschreven.
In plaats van expliciete gevangenneming vertrouwde het gebouw op een systeem van contractarbeid en schulden om de arbeiders onder controle te houden. Zoals Muzahir het beschreef, kreeg hij een basissalaris van 3.500 Chinese yuan per maand (ongeveer $ 500), wat in theorie neerkwam op 75 uur per week nachtdiensten, inclusief pauzes voor de maaltijden. Hoewel hem zijn paspoort was afgenomen, kreeg hij te horen dat als hij zijn ‘contract’ kon afbetalen met een betaling van $ 5.400, het aan hem zou worden teruggegeven en dat hij zou mogen vertrekken.
