Een van de nieuwste krachten van Claude AI Het model is dat het meerdere externe Python-tools kan gebruiken om complexe taken uit te voeren. En als software engineer en AI-expert Asje Magalhaes haar ontdekthet blijkt dat het model deze krachten kan gebruiken om een Truetype-lettertype te bouwen dat u op uw computer kunt installeren vanaf elke gescande pagina waarop een volledige set tekens wordt weergegeven.
Het is een geweldige, gemakkelijke manier om van je handschrift een lettertype te maken, maar je kunt het gebruiken om elk lettertype te maken dat je maar kunt bedenken, zolang je maar voldoende tekenvaardigheid hebt. Ik heb het zelf geprobeerd en het was vrij simpel!
Vóór AI had je gespecialiseerde tools nodig zoals Calligraphr, HandFonted of FontForge als je echt fijne controle wilde. Als je een gratis Claude-account hebt, vraag het dan vriendelijk. Dit is hoe je het doet.
Ik vroeg Claude eerst om mij te vertellen of het mijn handschrift echt van een gescand papier in een lettertype kon veranderen (sorry, Ashe, maar je moet nooit alles geloven wat je online ziet). De AI, altijd onuitstaanbaar sycofantisch, zei tegen me: “Wat een leuk project om te doen! Ja, ik kan je helpen” en gaf me vervolgens een samenvatting van hoe het zou werken.
Het bood me eerst een sjabloon om af te drukken, zodat ik alle tekens kon opschrijven die nodig waren om het lettertype op een nette, overzichtelijke manier te maken – en adviseerde me hoe ik de afbeelding moest scannen (geen schaduwen, geen geforceerde hoeken, geen ongelijkmatige belichting) voor optimale resultaten. Je hebt een duidelijk lettertype nodig, zodat de omtrek ervan gemakkelijk door de AI kan worden geïdentificeerd en gevolgd, zodat het kan worden omgezet in de vectorlijnen die elk teken vormen.
Omdat ik geen printer heb sinds het einde van de 15e eeuwIk vertelde Claude dat ik een papier met het alfabet klaar heb liggen. Dus uploadde ik een voorbeeld van opzettelijk gekrabbeld handschrift dat had kunnen doorgaan voor de kalligrafie van de sociopaat uit de film Zeven. “Wat een prachtige handschriftstijl! Ik zie dat je een mooi cursief/script-gevoel hebt”, antwoordde het voordat het begon te verwerken.
Claude vertelde me dat het niet de mogelijkheid had om lettertypen te maken, maar beweerde dat dit wel mogelijk was met Python-lettertypebibliotheken: “Laat mij de omgeving opzetten en je afbeelding verwerken.”
Wat volgde was een monoloog van Claude, die met zichzelf debatteerde, me vertelde hoe het met mijn gescande pagina omging, de karakters opsplitste, probeerde ze te traceren, problemen tegenkwam, ze vervolgens opnieuw probeerde te traceren, de resultaten segmenteerde, het lettertype verzamelde en nog wat andere dingen. Na een paar minuten hiervan kreeg ik eindelijk het .TTF-bestand.
Opgewonden ging ik naar het Fontbook van macOS en ontdekte dat het allemaal in de war was. Elke glyph leek op een klodder inkt die me vaag aan de originele brief deed denken.
Ik heb de opname van het resultaat naar Claude geüpload om het te corrigeren. En inderdaad, de AI ontdekte het probleem (hij kon de buitenste contouren van de letter niet detecteren), ging vervolgens terug om met zichzelf te praten, en een paar minuten later leverde hij een nieuw lettertype. Deze keer waren de letters volledig herkenbaar, maar er zaten geen gaten in.
‘O’, ‘A’, ‘R’, ‘g’, ‘e’… elke glyph met een opening erin was effen. Nog een screenshot en nog een monoloog later, ik had een lettertypebestand dat bruikbaar was. Er waren nog steeds problemen, zoals dat ‘x’ en ‘y’ één enkele glyph waren in plaats van individuele tekens, dus er was meer werk voor nodig. Uiteindelijk klopte het echter wel.
Ik heb het geprobeerd met het voorbeeld van Ashe en het werkte vanaf het begin veel beter, dus mijn advies is om papier met lijnen te gebruiken en elk teken echt op afstand te houden. Beter nog: download het schrijfsjabloon dat Claude aanbiedt om al het heen en weer geloop te vermijden.
