President Trump had tijdens zijn eerste ambtstermijn buitengewoon veel geluk: hij erfde noch veroorzaakte het soort crisis dat Amerikaanse presidenten op de proef stelt totdat COVID in zijn laatste tien maanden toesloeg. (Hij faalde voor die test, wat bijdroeg aan zijn nederlaag bij de herverkiezing in 2020.) Trump 1.0 kreeg een groeiende economie nagelaten van president Obama, en de aantredende president verzamelde een selectie van bekwame adviseurs die vaak gehandeld om te voorkomen dat hij leuke dingen doet in binnen- en buitenland.
Trump 2.0 zorgde ervoor dat dergelijke menselijke barrières zijn tweede kabinet niet bevolkten, maar alleen de facilitators. Ongeremd heeft hij leiding gegeven de ene crisis bovenop de andereallemaal van eigen makelij. Tariefchaos en hoge prijzen. Gewapende agenten en troepen in Amerikaanse steden. Herhaalde schendingen van rechterlijke bevelen. Sloop bij federale agentschappen En het Witte Huis.
En nu heeft Trump de natie ten strijde getrokken tegen Iran in competitie met de Israëlische Benjamin Netanyahu. Afhankelijk van het moment en het publiek, a Trump tegenspreken bewerend dat de oorlog ‘zeer compleet’ is, of dat er nog veel moet worden gedaan om Iran te ‘decimeren’. Woensdag zei hij vrolijk tegen Axios: “Elke keer als ik wil dat er een einde aan komt, zal er een einde aan komen”, zelfs toen Amerikaanse functionarissen verdere actie planden.
Hoe dan ook hebben de verkiezingsoorlog van Trump en de moord op de hoogste leider van de Iraanse terroristische theocratie nu een nieuwe potentiële crisis voortgebracht. Experts op het gebied van terrorismebestrijding waarschuwen: het risico van vergeldingsterroristische dreigingen in eigen land. En het is een dreiging, of deze nu afkomstig is van extremisten van eigen bodem of van het soort slapende cellen dat vóór 11 september tot leven kwam, die waarschijnlijk groter is vanwege de aanvankelijke zelfveroorzaakte crisis tijdens Trumps tweede ambtstermijn: zijn ontrafeling van de federale regering.
Trump steunde de vernietiging van de bureaucratie door Elon Musk in naam van ‘overheidsefficiëntie’ en blijft represailles eisen tegen elke federale medewerker die tijdens zijn interregnum iets te maken had met het onderzoeken en vervolgen van hem. Oude agenten en agenten zijn geëlimineerd bij de FBI, het ministerie van Justitie, het ministerie van Binnenlandse Veiligheid, de CIA en elders. Vooral bij de FBI zijn deskundigen op het gebied van terrorismebestrijding met eeuwenlange collectieve ervaring verdwenen, en velen die nog over zijn, zijn afgeleid naar de topprioriteit van Trump: massadeportaties.
Bijgevolg heeft de president die beloofde ‘Amerika weer veilig te maken’ de Amerikanen waarschijnlijk minder veilig gemaakt.
Ik heb dit angstaanjagende vooruitzicht ter sprake gebracht iets meer dan een jaar geleden, toen Trumps ontmanteling van de vermeende Deep State aan de gang was. En nu heeft een oorlog in het Midden-Oosten, waarvan Trump beloofde nooit te zullen beginnen, Iran en zijn jihadisten verder aangemoedigd om terug te slaan, net zoals hij de systemen voor vroegtijdige waarschuwing van het land heeft teruggeschroefd.
Er blijft echter voldoende informatie over dat zelfs in de dagen voordat Trump opdracht gaf tot de eerste aanvallen op Teheran, regeringsanalisten ‘verontrustende signalen’ opmerkten van Iraanse plannen tegen Amerikaanse doelen, New York Times gemeld. Na de Amerikaans-Israëlische aanval en de dood van ayatollah Ali Khamenei op 28 februari onderschepte de regering een mogelijke Iraanse ‘operationele trigger’ voor ‘slapende activa’ buiten Iran, volgens ABC-nieuws.
Terrorismebestrijdingsexpert Colin P. Clarke, uitvoerend directeur van het Soufan Center, dat zich richt op mondiale veiligheid en transnationaal terrorisme, schreef deze week in de Atlantische Oceaan dat Amerikaanse agentschappen dossier Het ontwrichten van door Iran gesteunde plannen in Amerika kwam in gevaar als gevolg van recente veranderingen in de financiering, het personeel en de prioriteiten. ‘Hierdoor’, concludeerde hij, ‘is het Amerikaanse thuisland aantoonbaar kwetsbaarder dan het in lange tijd is geweest.’
In een daaropvolgende e-mailuitwisseling vertelde Clarke mij: “Veel van de stappen van deze regering zijn kortzichtig geweest: het verschuiven van middelen voor terrorismebestrijding naar immigratie, het ontslaan van FBI-agenten die zich bezighouden met contraspionage, enz. Een week voordat de VS ten oorlog trokken met Iran, was FBI-directeur Kash Patel aan het galopperen in Milaan op de Olympische Spelen (waar hij vocht voor zijn eigen gerechtigheid toen hij vocht om Michel neer te schieten) en zette zich schrap voor het potentieel van een Iraanse reactie op Amerikaanse bodem.”
Het griezelige feest van Patel met het Amerikaanse herenhockeyteam terwijl de oorlogsplannen in Washington aan de gang waren, was zeer gerechtvaardigd bespot. Maar het geldt als een metafoor voor de arrogante houding van de hele Trump-regering ten opzichte van de binnenlandse veiligheid. De beledigende focus op zowel migranten als burgers die protesteren namens migranten leidt af van de daadwerkelijke bedreigingen voor het land.
Patel, net als zijn baas bij het ministerie van Justitie, Atty. Generaal Pam Bondi heeft in woord en daad duidelijk gemaakt dat de politieke vijanden van de president de echte publieke vijand nr. 1 zijn. Een van Bondi’s eerste daden was de oprichting van een “Werkgroep Wapens” om degenen op haar afdeling die Trump hadden onderzocht en vervolgd, te identificeren, te ontslaan of te vervolgen, van wie velen ook ervaring hadden met binnenlands en transnationaal terrorisme. De vakbond die FBI-agenten vertegenwoordigt, noemde haar zuiveringen ‘gevaarlijke afleiding’ van het werk ‘om Amerika weer veilig te maken’.
Dagen na het begin van de oorlog tegen Iran, toen de binnenlandse veiligheid alarm had moeten slaan, zei Trump ontslagen zijn minister van Binnenlandse Veiligheid, Kristi Noem. Haar dure cosplay als de heldin uit het thuisland te paard in anti-migrantenvideo’s, samen met haar voorliefde voor luxe jets, zogenaamd om gedeporteerden te vervoeren, waren zelfs voor hem te veel.
Toch weerspiegelen alle drie de “nationale veiligheidsfunctionarissen” – Noem, Bondi en Patel – eenvoudigweg Trumps eigen scheve benadering en blasé houding aan het thuisfront.
Toen het tijdschrift Time de opperbevelhebber vorige week vroeg of Amerikanen zich zorgen moesten maken over mogelijke terroristische aanslagen in eigen land, antwoordde“Ik veronderstel.”
“We zijn het aan het plannen”, voegde hij eraan toe. ‘Maar ja, weet je, we verwachten een aantal dingen. Zoals ik al zei, sommige mensen zullen sterven. Als je ten oorlog trekt, zullen sommige mensen sterven.’
Het bestuur plant het allemaal goed. Het heeft een buitengewoon aantal hoge Trump-functionarissen hun intrek genomen in huizen op militaire baseswaaronder Bondi, Noem, de ministers van Buitenlandse Zaken en Defensie, Marco Rubio en Pete Hegseth, en de raadsman van het Witte Huis, Stephen Miller.
De rest van ons hoeft alleen maar te duimen. Ik vermoed.
blauwe wolk: @jackiecalmes
Draad: @jkcalmes
X: @jackiekcalmes
