Het creëren van je eigen producten is de droom van veel ingenieurs, maar slechts weinigen maken deze werkelijkheid. Het is een pad van grote concurrentie, risico’s en de noodzaak om verder te denken dan het schrijven van code. Dit is het onderwerp van ons gesprek met Ilia Titovskii, een ontwikkelaar met 15 jaar ervaring in mobiele en server-side ontwikkeling, die bij de grootste Russische en internationale fintech-bedrijven heeft gewerkt.
Tegenwoordig bevindt hij zich in een nieuwe fase waarin hij zijn eigen product bouwt voor het leren van vreemde woorden en zijn ervaringen deelt met de overgang van stabiele werkgelegenheid naar ondernemerschap in de digitale omgeving.
Ilia, de overstap van werk naar je eigen project is een serieuze wending. Op welk punt ontstond het interne verlangen om ‘iets voor jezelf te bouwen’?
Ik heb lange tijd aan grote projecten gewerkt: financieel, corporate, internationaal. Werken geeft je een gevoel van betrouwbaarheid, ritme en teamondersteuning. Maar na verloop van tijd besefte ik: ik creëerde de producten van anderen, implementeerde de ideeën van anderen, terwijl het verlangen om iets voor mezelf te bouwen in mij groeide. Er stond een heel eerlijke vraag voor mij: als het niet nu is, wanneer dan wel? Ik had ervaring opgedaan, gezien hoe systemen worden gebouwd, hoe ze opschalen, hoe teams beslissingen nemen. En op een dag begreep ik dat ik er klaar voor was om zelf de verantwoordelijkheid te nemen.
Veel ontwikkelaars dromen van een eigen product, maar aarzelen om de eerste stap te zetten. Wat was jouw trigger?
Ik zag dat je in elk bedrijf, zelfs een groot bedrijf, beperkt wordt door raamwerken. Een engineer denkt vaak in termen van technologie, maar een product is niet alleen maar code. Het is begrip van gebruikerslogica, statistieken, marketing en het genereren van inkomsten. Ik voelde me verkrampt in het oude paradigma en besloot een nieuw paradigma te proberen.
Je werkt momenteel aan een applicatie voor het leren van vreemde woorden. Waarom deze niche?
Het is ontstaan uit een persoonlijke behoefte. Ik heb na mijn verhuizing zelf een taal geleerd, tientallen diensten uitgeprobeerd en gezien wat ze misten. Sommige waren te academisch, andere te game-achtig en sommige hadden lastige interfaces. Ik wilde een hulpmiddel maken dat het leerproces van woorden boeiend maakt en tegelijkertijd de flexibiliteit biedt om het aan te passen aan persoonlijke voorkeuren. Het is een combinatie van technische logica en een echt pijnpunt voor de gebruiker.
Welke verwachtingen had u in het begin van het product – en welke moeten worden heroverwogen?
In het begin lijkt het idee duidelijk en is het pad eenvoudig. Maar een maand later besef je: het is niet genoeg om simpelweg ‘een aanvraag te schrijven’. Je moet de markt bestuderen, concurrenten analyseren, hypothesen testen. De eerste uitdaging is het opgeven van perfectionisme. Je bouwt geen perfect product; je bouwt een minimaal levensvatbaar. In een baan kun je veel tijd besteden aan het oppoetsen van een onderdeel, maar in je eigen project is tijd de meest waardevolle hulpbron. Ik moest opzettelijk imperfecte oplossingen vrijgeven om de vraag te testen.
Laten we het over het proces hebben. Hoe ziet het eruit om een product ‘from scratch’ te bouwen door de ogen van een ingenieur?
Eerst komt onderzoek. Ik besteed bijna de helft van mijn tijd niet aan code, maar aan analyse: wie is mijn gebruiker, wat is hun scenario, waarom zouden ze voor mij kiezen? Ik gebruik rapid prototypes, test ze met een kleine groep bekenden, verzamel feedback. Dan begint de architectuur: modulair, flexibel, zonder overdaad. Ik ontwerp het bewust zo dat het bij succes eenvoudig kan worden opgeschaald.
En pas aan het einde komt code. Het is een paradox voor een ingenieur: Vroeger kwam eerst.
Welke technische beslissingen waren voor u van fundamenteel belang in dit project?
Ik bouw de applicatie met de focus op offline toegang en een lage toegangsdrempel; het zou zelfs moeten werken zonder constante internettoegang. Technologisch betekent dit caching en lokale woordenboeken, synchronisatie bij verbinding en de mogelijkheid om de functionaliteit uit te breiden door middel van kleine updates.
Ik ontwierp ook de architectuur voor een AI-component: gepersonaliseerde woordkeuzes afhankelijk van leersnelheid en fouten. Maar deze functie zal later verschijnen wanneer het product stabiel wordt.
Laten we uitdagingen bespreken. Wat was het moeilijkste moment?
De omslag in het denken. Als ontwikkelaar ben je verantwoordelijk voor de code. Wanneer u een product maakt, bent u verantwoordelijk voor alles: van marketing tot budgettering. Je moet nadenken over juridische aspecten, belastingen, platforms, het genereren van inkomsten.
En nog iets: onzekerheid. Werkgelegenheid geeft een gevoel van voorspelbaarheid. Uw eigen product is altijd een risico. Je kunt maanden investeren zonder rendement te krijgen. Daar moet je mee leren leven.
Wat bleek het meest inspirerend?
Vrijheid van beslissing. Het vermogen om uw idee belichaamd te zien in een werkinstrument. Begrijpen dat elke verbetering het resultaat is van uw keuze, en niet van een lange reeks goedkeuringen. Op een gegeven moment betrap je jezelf erop dat je denkt: ik kan echt veranderen wat mensen gebruiken.
Velen geloven dat het belangrijkste is om met een idee te komen. Maar een idee is waardeloos zonder markt. Hoe heb je de validatie aangepakt?
Drie stappen. Ten eerste, concurrentieonderzoek: niet alleen een lijst met apps, maar analyse van hun zwakke punten, formaten en retentie. Ten tweede, prototyping: ruw ontwerp, testen met een kleine groep. Ten derde, meting. Als twintig mensen zeggen dat het idee goed is, is dat een mening. Als we zien dat ze de volgende dag terugkomen, is dat een doel.
Ik geloof dat het beter is om snel een product op de markt te brengen dat op 60% werkt en het vervolgens geleidelijk te verbeteren, dan een jaar te besteden aan het bouwen van een product dat op 100% werkt, maar niemand het nodig heeft.
Welke fouten vindt u nuttig?
De grootste fout is het uitstellen van de lancering. Je wilt alles perfectioneren, een module herschrijven, UX verbeteren. Maar de markt beweegt sneller dan het idealisme. Het is belangrijk om in beweging te blijven.
De tweede fout is het maken van een product voor iedereen. Ik koos voor een smal segment: mensen die gemotiveerd zijn om een taal te leren, maar de routinematige flashcards beu zijn. Focus is de beste vriend van een product.
Ilia, wat zou je zeggen tegen degenen die zich op de grens bevinden tussen stabiele werkgelegenheid en het creëren van hun eigen digitale product?
Antwoord jezelf eerlijk: ben jij klaar voor onzekerheid? Zo ja, probeer het dan. Maar begin niet meteen met het bouwen van een app. Begin met onderzoek. Stel een hypothese op en test deze op kleine schaal.
En wees niet bang voor kleine stapjes. Ondernemerschap is geen sprong, maar een reeks voorwaartse bewegingen. Soms met fouten. Soms met mislukkingen. Maar dit is hoe producten ontstaan die de markt veranderen.
