In 1996 verloor de mobiele-telefoonindustrie $650 miljoen voor fraude. Criminelen met elektronische scanners kunnen uw telefoonnummer uit het niets plukken en naar een ander apparaat klonen. Je rekening zou omhoog gaan. Je zou niet weten waarom. En als je toch klaagt, veel succes met het krijgen van iemand die je serieus neemt.
Datzelfde jaar begon AT&T advertenties te plaatsen in de metro’s, veerboten en bussen van New York om mensen te waarschuwen voor diefstal van mobiele telefoons.
Niet bepaald een klinkende goedkeuring van de technologie.
Als je in de jaren negentig goed oplette, zou je denken dat mobiele telefoons een puinhoop waren. Verwarrende facturering. Wijdverbreide fraude. Een lappendeken van overheidsregels die het niet bij konden houden. De zorgen waren terecht. Echte mensen verloren echt geld. En veel redelijke waarnemers vroegen zich af of dit hele ‘draadloze’ gedoe meer problemen opleverde dan het waard was.
DE SKEPTIES HADDEN EEN PUNT
De mensen die op hun hoede waren voor vroege mobiele telefoons waren niet paranoïde. Ze waren attent.
De kloonepidemie was echt slecht. De verliezen door fraude namen jaar na jaar toe. Aanklagers zoals Roseanna DeMaria verliet het kantoor van de officier van justitie in New York County leiding geven aan de fraudebestrijdingsinspanningen van AT&T. Destijds werd de cellulaire wereld algemeen als één geheel gezien speeltuin voor drugsdealers en georganiseerde misdaad. DeMaria’s team werkte samen met de politie Jacksonville om een bende neer te halen waartoe ook moordenaars en drugshandelaars behoorden, die allemaal gekloonde telefoons gebruikten om hun activiteiten uit te voeren.
Dus toen je oom je in 1995 vertelde dat hij mobiele telefoons niet vertrouwde, was hij niet gek. Hij had een punt.
TOEN VOND DE INDUSTRIE HET
De mobiele telefoonindustrie vocht terug.
Vervoerders ontwikkelden authenticatiesystemen die de codes om de paar minuten veranderden, waardoor gekloonde nummers vrijwel onmiddellijk onbruikbaar werden. Ze begonnen ongebruikelijke gebruikspatronen te signaleren. De wetshandhaving coördineerde over de staatsgrenzen heen op een manier die voorheen niet mogelijk was. Achttien staten hebben nieuwe misdaadwetten aangenomen. Fraude als percentage van de omzet van de sector gedaald van ongeveer 4% binnen enkele jaren tot onder de 1%.
En toen veranderde het gesprek. Mensen stopten met praten over oplichting met mobiele telefoons en begonnen zich in plaats daarvan te concentreren op het verbeteren van de technologie, zoals het terugdringen van het aantal afgebroken oproepen. Halverwege de jaren negentig, ongeveer tien jaar nadat in 1983 de eerste commerciële mobiele telefoon op de markt kwam, de sector had de grens van 50 miljoen klanten overschreden. De sceptici begonnen overschaduwd te worden door de realiteit dat de wereld verder was gegaan. De voordelen begonnen groter te worden dan de risico’s.
Tegenwoordig vormen dezelfde netwerken de basis van alles, van mobiel bankieren tot apps voor het delen van ritten. Vijftig miljoen hebben dat gedaan groeide tot bijna DKK 5,8 miljard. Het was niet verkeerd dat de sceptici moeilijke vragen stelden. Ze onderschatten gewoon waar de antwoorden toe zouden leiden.
HET PATROON IS HERHALING
Crypto beleeft momenteel zijn eigen versie van het kloontijdperk: hacks, oplichting, booms, bustes. De zorgen die mensen vandaag uiten zijn niet ongegrond. Maar ze hebben de neiging te onderschatten hoe snel de technologie en het ecosysteem volwassen worden.
Veel van de argumenten tegen crypto vandaag de dag zijn bijna woord voor woord dezelfde argumenten die mensen dertig jaar geleden tegen mobiele telefoons aanvoerden. Voor normale mensen is het te ingewikkeld. Het is een magneet voor criminelen. De technologie is nog niet klaar. Waarom zou iemand dit nodig hebben?
En toch, één op de vijf Amerikaanse volwassenen-en het telt – bevat al crypto. Dat zijn ongeveer 55 miljoen mensen. Vrijwel hetzelfde aantal mobiele telefoons begin jaren negentig. Het zijn niet allemaal tech-enthousiastelingen of financiële professionals. Een derde is vrouw. Bouwvakkers hebben vaker crypto in hun bezit dan werknemers in de financiële dienstverlening. Meer mensen die crypto gebruiken zijn ouder dan 55 dan jonger dan 25, wat betekent dat de tool ook niet alleen voor jongere digitale autochtonen is. Amerikanen in het hele land vinden echt nut in iets dat ooit vreemd of marginaal aanvoelde.
Het antwoord op de vroege ups en downs van crypto is geen crash geweest. Het is een ontwikkeling geweest. De bewaaroplossingen zijn verbeterd. Na jaren van onduidelijkheid ontstaat er eindelijk duidelijkheid in de wetgeving in de Verenigde Staten.
Ook de consumentenbescherming maakt een inhaalslag. De GENIUS-wetin juli 2025 bij wet ondertekend, heeft het eerste federale regelgevingskader voor stablecoins tot stand gebracht, waarbij uitgevende instellingen worden verplicht hun munten één-op-één te ondersteunen met contant geld of activa met een laag risico, zich aan regelmatige audits te onderwerpen en houders voorrang te geven bij claims in het geval van een faillissement van een uitgevende instelling.
De leercurve wordt vlakker. En de technologie zelf wordt geïntegreerd met traditionele financiële diensten en wordt gebruikt bij het tokeniseren van echte activa en het bieden van nieuwe manieren om eigendom te bewijzen.
Nieuwe technologie stuit altijd op scepsis – van mobiele telefoons tot cryptovaluta – maar transformatieve technologie lijkt uiteindelijk altijd te winnen.
DE ECHTE VRAAG
De sceptici die in 1995 mobiele telefoons afwezen, waren geen dwazen. Ze hebben nog niet het volledige beeld gekregen.
En als je nieuwsgierig bent naar crypto, maar het volledige plaatje nog steeds niet begrijpt, ben je niet de enige. Eigenlijk is dat zo verklaarde reden nummer één door de meeste mensen die de technologie nog moeten uitproberen. Daarom ontwikkelen wij gratis middelen voor mensen die meer willen weten voordat ze hun eerste stap zetten.
Of je nu crypto-nieuwsgierig, voorzichtig of geen idee bent, het venster sluit om crypto af te doen als een rage voor oplichters. Als de geschiedenis een leidraad is, zal begrip – en niet verontwaardiging – bepalen wie er als volgende van profiteert.
Stu Alderoty is de voorzitter van de National Cryptocurrency Association.
