HAVANA– Cubanen zijn druk bezig om zelfvoorzienend te worden nu de Amerikaanse regering haar economische strop aanhaalt communistisch gerund eiland Volgens deskundigen is deze actie bedoeld om een volksopstand te forceren en een nieuwe regering in te luiden.
Een scherpe stijging van Amerikaanse sancties verstikte de Cubanen al toen kritieke olietransporten vanuit Venezuela werden verstoord nadat de VS het Zuid-Amerikaanse land hadden aangevallen en arresteerde zijn leider.
De langetermijneffecten van deze stopgezette transporten moeten Cuba nog bereiken, maar de bevolking wacht niet.
Sommigen installeren zonnepanelen, terwijl anderen hun eigen gewassen verbouwen of terugkeren naar een eenvoudiger levensstijl die niet afhankelijk is van technologie of aardolie.
“Dit is hoe je overleeft”, zei Jose Ángel Méndez Faviel. “Het is het beste om op jezelf te vertrouwen.”
Méndez is onlangs verhuisd van het centrum van Havana naar een boerderij in het landelijke district Bacuranao Cuba’s ernstige stroomuitval. Op de boerderij kan hij koken met brandhout en kolen, iets wat ondenkbaar is in een verduisterd stadsappartement.
Méndez zei dat hij niet weet wat hij moet denken van de dreigementen van de Amerikaanse president Donald Trump aan het adres van Cuba, maar hij neemt geen enkel risico. Hij slaat benzine, houtskool en grondstoffen in die hij drie maanden geleden op zijn boerderij begon te planten.
Méndez overweegt ook zijn oude paard terug te kopen, dat hij verkocht ten gunste van gemotoriseerd materieel om groenten te vervoeren die hij op lokale markten verkoopt.
‘Voor een paard heb je geen brandstof nodig,’ zei hij. “We moeten terug in de tijd gaan.”
Voordat de VS Venezuela aanvielen en de olietransporten naar Cuba verstoorden, kampte het eiland al met chronische stroomstoringen, stijgende prijzen en tekorten aan basisgoederen.
Nu deskundigen waarschuwen voor een mogelijk catastrofale economische crisis, vragen sommigen zich af of Cuba zijn breekpunt bereikt. Voor Trump, wie een uitvoeringsbesluit ondertekend Donderdag zou dat een tarief opleggen aan alle goederen uit landen die olie aan Cuba verkopen of leveren, dat is vrijwel gegarandeerd.
‘Cuba is echt een natie die heel dicht bij een mislukking staat’, zei hij onlangs.
Maar de Cubanen spotten met deze bewering, vooral degenen die zich de zogenaamde ‘speciale periode’ herinneren, toen bezuinigingen op de Sovjethulp de ontberingen van de jaren negentig veroorzaakten, die afnamen toen Venezuela een bondgenoot werd onder voormalig president Hugo Chávez.
Yadián Silva, een verpleegster en bestuurder van een klassieke auto heeft het toerisme zien kelderenzei dat Cubanen niet dom zijn.
“We hebben problemen en we weten dat we veel problemen hebben”, zei hij. “Maar als er dingen gebeuren in Cuba, is dat omdat mensen echt vinden dat ze moeten gebeuren. Niet omdat iemand van buitenaf zegt: ‘doe dit.'”
Op een recente doordeweekse avond hielden tienduizenden Cubanen brandende fakkels vast en namen deel aan een jaarlijkse mars ter herdenking van de nationale held José Martí. Velen van hen waren universiteitsstudenten.
“Wij zijn een waardig volk, een volk dat graag vooruit wil, graag wil bloeien, dat niet in bedreigingen gelooft en zich niet laat intimideren door represailles van de vijand”, zegt Sheyla Ibatao Ruíz, een 21-jarige rechtenstudente. “Als we de wapens moeten opnemen, zullen wij de eersten zijn die dat doen.”
Voordat de mars begon, sprak een presentator het massale publiek toe De Cubaanse president Miguel Díaz-Canel.
“Dit is geen daad uit nostalgie, het is een oproep tot actie”, zei Litza Elena González Desdín, voorzitter van de Federatie van Universitaire Studenten, in een toespraak waarin ook naar Trump werd verwezen.
Een dag later merkte Christopher Landau, de Amerikaanse vice-minister van Buitenlandse Zaken, op dat de VS Martí omarmen “omdat hij de passie deelde die we hebben voor vrijheid.”
“We hopen dat Cubanen in 2026 eindelijk hun fundamentele vrijheden kunnen uitoefenen”, zei Landau woensdag in een opname die werd afgespeeld op een kleine bijeenkomst in de Amerikaanse ambassade in Havana. “Het communistische Castro-regime wankelt; het zal niet veel langer standhouden. Na 67 jaar van een mislukte revolutie die het Cubaanse volk heeft verraden, is het tijd voor de verandering waar de bevolking van het eiland naar verlangt.”
Afgelopen september lanceerde Ángel Eduardo een klein bedrijf om zonnepanelen te installeren. Hij noemde het ‘Con Voltage’, een woord met een dubbele betekenis in Cuba dat kan verwijzen naar iets goeds doen.
Hij zei dat hij het beu was om in het donker te studeren en gedwongen te worden in een notitieboekje te schrijven in plaats van op een computer om zijn diploma automatiserings- en regeltechniek te behalen.
Eduardo begon onderdelen te monteren om één gloeilamp voor zijn huis aan te steken en leerde uiteindelijk hoe hij zonnesystemen moest installeren dankzij een combinatie van een vriend, Chat GPT en sociale media.
Hij heeft nu tientallen systemen geïnstalleerd in heel Cuba, sinds november gemiddeld één tot twee installaties per dag op een eiland waar de dagelijkse elektriciteitsvraag gemiddeld meer dan 3.000 megawatt bedraagt, terwijl tijdens de piekuren slechts ongeveer de helft beschikbaar is.
Eduardo zei dat hij sinds de verstoring van de olietransporten vanuit Venezuela een toename zag in het aantal oproepen van mensen in Havana die op zoek waren naar zonnesystemen.
Een bedrijf laten groeien is iets waar de 62-jarige Niuvis Bueno Zavala over heeft nagedacht. Ze is een gepensioneerde Russische tolk voor de Cubaanse regering en runt nu een kleine houten hut aan de zee waar drankjes maar geen eten worden verkocht.
‘Ik heb het nog nooit zo moeilijk gehad’, zei ze, eraan toevoegend dat ze misschien zelfgemaakt voedsel zou gaan verkopen. “Er is altijd wel een helpende hand om ons te helpen. Maar nu kunnen de helpende handen ons niet bereiken. We worden van alle kanten geblokkeerd.”
Veel Cubanen verwerpen het embargo, waaronder de gepensioneerde piloot Pedro Carbonell.
De 73-jarige wachtte onlangs ruim twee uur om benzine te kopen. Hij zei dat de Cubanen moeten blijven vechten.
“Als we geen brandstof hebben, gaan we fietsen”, zei hij, terwijl hij zich herinnerde hoe de Cubanen in die specifieke periode veel liepen. ‘Onze wijn is bitter. Maar het is onze wijn. Begrijp je dat? En we willen niet dat iemand uit een andere plaats hierheen komt en ons vertelt hoe we onze wijn moeten drinken.’
___
Volg AP’s berichtgeving over Latijns-Amerika en het Caribisch gebied op https://apnews.com/hub/latin-america
