David Sacks is klaar als AI-tsaar. Dit is wat hij in plaats daarvan doet

David Sacks heeft zijn dagen doorgebracht als de AI en crypto-tsaar van Donald Trump.

In gesprek met Bloomberg Donderdag bevestigde de oude ondernemer, investeerder en podcaster dat zijn niet-opeenvolgende periode van 130 dagen als speciale overheidsfunctionaris voorbij is en dat hij samen met Michael Kratsios, senior technologieadviseur van het Witte Huis, de President’s Council on Science and Technology (PCAST) gaat voorzitten.

“Ik denk dat ik nu als covoorzitter van PCAST ​​aanbevelingen kan doen over niet alleen AI, maar over een uitgebreider scala aan technologische onderwerpen”, vertelde hij Bloomberg via een video-interview. “Dus ja, zo wil ik helpen vooruit te komen.”

Wat dit in de praktijk betekent, is dat Sacks veel verder van het machtscentrum in Washington zal verwijderd zijn dan sinds het begin van deze tweede Trump-regering. Als AI-tsaar had Sacks een directe lijn met Trump en een hand bij het vormgeven van het beleid. PCAST ​​is een federaal adviesorgaan, dus hoewel het kwesties bestudeert, rapporten opstelt en aanbevelingen de keten in stuurt, maakt het geen beleid.

De raad bestaat al sinds FDR in een of andere vorm, hoewel Sacks Bloomberg erop wees dat deze specifieke iteratie “de meeste sterrenkracht heeft van welke groep als deze dan ook” die ooit is samengesteld, en het is moeilijk te beargumenteren dat hij ongelijk heeft. Tot de eerste vijftien leden behoren onder meer Jensen Huang van Nvidia, Mark Zuckerberg van Meta, Larry Ellison van Oracle, mede-oprichter van Google Sergey Brin, Marc Andreessen, Lisa Su van AMD en Michael Dell.

Dat zijn veel miljardairs.

Sacks vertelde Bloomberg dat de raad zich zal bezighouden met AI, geavanceerde halfgeleiders, kwantumcomputers en kernenergie, en dat de aandacht op korte termijn zal verschuiven naar het stimuleren van Trumps nationale AI-raamwerk, dat vorige week werd vrijgegeven. Het raamwerk is bedoeld om wat Sacks aan Bloomberg omschreef als een puinhoop van tegenstrijdige regels op staatsniveau te vervangen. “Je hebt vijftig verschillende staten die dit op vijftig verschillende manieren reguleren”, zei hij, “en het creëert een lappendeken van regelgeving waar onze innovators moeilijk aan kunnen voldoen.”

Wat Sacks niet direct besprak, was waarom de transitie nu plaatsvindt en of zijn recente opmerkingen daarbij een rol speelden. Eerder deze maand drong Sacks er op de populaire ‘All In’-podcast die hij mede-presenteert aan, publiekelijk op aan om een ​​uitweg te vinden uit de door de VS gesteunde oorlog met Iran, waarbij hij een reeks verslechterende scenario’s doormaakte – aanvallen op de olie-infrastructuur in buurlanden, vernietiging van ontziltingsinstallaties, de mogelijkheid van nucleair gebruik door Israël – en riep op tot een beleefde uitweg. Trump reageerde door verslaggevers te vertellen dat Sacks had hem niet gesproken over de oorlog.

Toen hem er donderdag door Bloomberg naar werd gevraagd, gooide Sacks figuurlijk zijn handen in de lucht: “Ik zit niet in het team voor buitenlands beleid of het nationale veiligheidsteam”, zei hij, eraan toevoegend dat zijn podcastcommentaren zijn persoonlijke mening vertegenwoordigden, en niet een officiële.

Ondanks alle grote namen die Sacks naar PCAST ​​brengt, is het de moeite waard om na te denken over wat de raad historisch is geweest: een adviesorgaan met echte invloed in sommige regeringen en bijna geen in andere.

De versie van president Obama was blijkbaar de meest productieve ooit, met 36 rapporten over acht jaar – waarvan er twee leidden tot concrete beleidswijzigingen, waaronder een FDA-regel die de markt voor vrij verkrijgbare hoortoestellen openstelde.

Daarentegen duurde de eerste ambtstermijn van president Trump bijna drie jaar om simpelweg de eerste leden te benoemen, produceerde een handvol rapporten en had weinig impact, terwijl de raad van president Biden een zwaar academisch standpunt innam – Nobelprijswinnaars, MacArthur-fellows, leden van de National Academy – en een bescheiden aantal rapporten uitbracht voordat de regering eindigde.

Het huidige PCAST ​​is een heel ander dier, vrijwel volledig opgebouwd uit de executive suites van de bedrijven die vorm geven aan de technologie waarover het zal adviseren.

Nu is Sacks weer een van hen en waarschijnlijk vrij om zijn leven als investeerder en ondernemer te hervatten. Een woordvoerster van Craft Ventures, het bedrijf dat Sacks mede heeft opgericht en waar hij nog steeds partner van is, heeft nog niet gereageerd op gerelateerde vragen, maar TechCrunch meldde vorig jaar over de ethische ontheffingen die Sacks kreeg om financiële belangen in AI- en cryptobedrijven te behouden en tegelijkertijd het federale beleid op beide gebieden vorm te geven – een regeling die scherpe kritiek opleverde van ethiekexperts en wetgevers.