De aanvoerder van het Iraanse damesvoetbalteam heeft haar asielaanbod in Australië ingetrokken, aldus de Iraanse staatsmedia. Daarmee is ze het vijfde lid van de delegatie dat van gedachten verandert na de deelname van haar team aan de Asian Cup.
Zahra Ghanbari zal vanuit Maleisië vliegen en binnen enkele uren naar Iran reizen, aldus persbureau IRNA zondag.
Drie spelers en een achterkamerpersoneelslid hadden hun asielaanbod al ingetrokken en vanuit Australië, waar het team deelnam aan de AFC Women’s Asian Cup, naar Maleisië gereisd.
De Australische minister van Binnenlandse Zaken Tony Burke zei dat zijn land dat wel had gedaan asiel aangeboden aan alle spelers en ondersteunend personeel vóór hun vertrek, omdat ze vrezen dat ze gestraft zullen worden bij hun terugkeer nadat het team weigerde het Iraanse volkslied te zingen tijdens het toernooi.
De Iraanse staatsomroep IRIB meldde zaterdag dat de drie “hun asielaanvraag in Australië hadden opgegeven en momenteel onderweg zijn naar Maleisië”, waarbij ze een foto plaatsten van de vrouwen die naar verluidt aan boord van een vliegtuig stapten.
Het nieuws werd een paar uur later door Burke bevestigd.
“Van de ene op de andere dag namen drie leden van het Iraanse damesvoetbalteam de beslissing om zich bij de rest van het team te voegen op hun reis terug naar Iran”, zei Burke.
“Nadat ze de Australische officials hadden verteld dat ze deze beslissing hadden genomen, kregen de spelers herhaaldelijk de kans om over hun opties te praten.”
Vijf spelers accepteerden het aanbod en ondertekenden vorige week immigratiepapieren, en een dag later voegden nog een speler en een staflid zich bij hen. Dat laat twee Iraanse spelers achter in Australië, waar hen asiel is beloofd en een kans om zich te vestigen.
Iran speelde zijn drie Asian Cup-groepswedstrijden op 2, 5 en 8 maart in het Gold Coast Stadium in Queensland, nadat de VS en Israël op 28 februari hun oorlog tegen Iran waren begonnen.
Bij de eerste aanvallen kwamen de hoogste leider van Iran, ayatollah Ali Khamenei, en andere leiders om het leven.
In totaal zijn naar schatting 1.444 Iraniërs gedood sinds het begin van de oorlog, waaronder meer dan 170 mensen, voornamelijk schoolmeisjes, die zich in een basisschool in de stad Minab bevonden.
Nadat ze tijdens hun eerste wedstrijd hadden geweigerd het Iraanse volkslied te zingen, werden spelers van het Iraanse damesvoetbalteam door een presentator van de IRIB als “verraders” bestempeld.
Toen Iran drie dagen later hun tweede wedstrijd van het toernooi tegen Australië speelde, waren het niet alleen de spelers zing het volksliedmaar ze verwelkomden het ook, waardoor de vrees ontstond dat ze misschien gedwongen waren hun standpunt te veranderen nadat ze kritiek hadden gekregen in de Iraanse media.
Hoewel noch de spelers, noch de teamleiding uitlegden waarom ze voor de eerste wedstrijd niet zongen, speculeerden fans en rechtenactivisten dat het mogelijk een daad van verzet tegen de Iraanse regering was.
Op de dag van het vertrek van het team uit Australië kondigde Burke aan dat zijn regering alle spelers en staf de kans had geboden om in het land te blijven.
Dinsdag vertelde Burke aan verslaggevers dat vijf Iraanse spelers daartoe hadden besloten asiel aanvragen in Australië en zou worden bijgestaan door de regering.
‘Ze zijn welkom om in Australië te blijven, ze zijn hier veilig en moeten zich hier thuis voelen’, zei hij.
Een dag later bevestigde Burke dat een extra speler en een lid van de ondersteunende staf van het team in de uren voor hun vertrek humanitaire visa hadden ontvangen.
Eén speler die er eerder voor koos om achter te blijven, veranderde echter van gedachten en besloot terug te keren naar Iran.
De speler, later geïdentificeerd als Mohadese Zolfigol, veranderde zijn beslissing op advies van zijn teamgenoten, vertelde Burke aan het Australische parlement.
“Ze was geadviseerd door haar teamgenoten en aangemoedigd om contact op te nemen met de Iraanse ambassade”, zei hij.
De spelers die met de hulp van Iraanse rechtenactivisten wisten te ontsnappen, werden door Australische politiefunctionarissen meegenomen naar een veilig huis waar ze immigratieambtenaren ontmoetten en papieren ondertekenden.
“Wij hebben begrepen dat elk lid van de ploeg onafhankelijk werd geïnterviewd door de Australische federale politie”, vertelde Beau Busch, voorzitter van de spelerswelzijnsorganisatie FIFPRO, Azië/Oceanië vorige week aan Al Jazeera.
“(De spelers) werden bewust gemaakt van hun rechten en de ondersteuning die voor hen beschikbaar was. Ze werden zeker niet gehaast door dat proces.”
