Durgapur & Bankura, West-BengalenIn een tijdperk van Industrie 4.0 is de efficiëntie van de productiesector van een land steeds meer afhankelijk van de synergie tussen digitaal ontwerp en fysieke uitvoering. Bij Government ITI Durgapur heeft Sri Snehanshu Manna pionierswerk verricht met een ‘Design-to-Production’-methodologie die het traditionele bedrijfsonderwijs overstijgt. Door 3D CAD-modellering te integreren met CNC-bewerkingen heeft Manna de rol van de student van machineoperator tot technisch architect opnieuw gedefinieerd. Dit artikel onderzoekt het ‘Manna-model’ en de diepgaande implicaties ervan voor regionale industriële groei en sociale mobiliteit.
Invoering:
Terwijl India zich probeert te ontwikkelen tot een mondiaal productiecentrum onder het ‘Make in India’-initiatief, is de kwaliteit van technische training op basisniveau een cruciaal aandachtspunt geworden. Hoewel de infrastructuur van cruciaal belang is, blijft het menselijke element – mentorschap en curriculuminnovatie – de belangrijkste drijfveer voor succes. Sri Snehanshu Manna, een instructeur in het Turner-vak onder het Directoraat voor Industriële Training (DIT), West-Bengalen, is naar voren gekomen als een centrale figuur in deze transformatie. Met een carrière van 16 jaar dient Manna’s werk als blauwdruk voor de toekomst van het technisch onderwijs in Zuid-Azië.
Het ‘Manna-model’: een brug tussen digitaal ontwerp en industriële uitvoering:
Het traditionele paradigma van beroepsopleiding was vaak gericht op mechanische vaardigheden uit het hoofd, waardoor er een kloof ontstond tussen het ontwerpbureau en de werkvloer. Sri Manna heeft deze verwaarloosde aanpak ontmanteld door middel van een geïntegreerde workflow die de nadruk legt op drie kerncompetenties:
- Digitale architectuur: Studenten leren abstracte concepten te vertalen naar nauwkeurige 3D CAD-modellen (Computer-Aided Design).
- Optimalisatie van hulpbronnen: Met behulp van digitale simulaties leren studenten de materiaalbehoeften nauwkeurig te berekenen, waardoor industrieel afval en overheadkosten aanzienlijk worden verminderd.
- Autonome productie: Studenten verwerven beheersing van CNC-bewerkingen (Computer Numerical Control), waardoor ze zelfstandig componenten kunnen produceren die voldoen aan internationale precisienormen.
Deze holistische benadering zorgt ervoor dat studenten, vooral die met een plattelandsachtergrond, afstuderen met technische vaardigheden die gelijkwaardig zijn aan die van elite hogescholen.
Sociaal-economische impact en empowerment van vrouwen:
Naast technische vaardigheden dient het “Manna-model” als hulpmiddel voor social engineering. Manna opereert binnen de mandaten van Utkarsha Bangla en Skill India Mission en heeft haar inspanningen gericht op de sociaal-economische verheffing van de plattelandsjongeren in West-Bengalen.
Een hoeksteen van zijn nalatenschap is de actieve bevordering van de participatie van vrouwen in technische beroepen. In een regionale context waar sociaal-culturele druk vaak tot huwelijken op jonge leeftijd leidt, heeft Manna met succes gepleit voor beroepsopleiding als weg naar economische autonomie. Door jonge vrouwen uit te rusten met veelgevraagde industriële vaardigheden heeft hij een verschuiving gefaciliteerd waarin professionele carrièredoelen voorrang krijgen, waardoor regionale sociale stabiliteit en gendergelijkheid op de arbeidsmarkt worden bevorderd.
Afstemming op nationale industriële doelstellingen:
De methode die door Govt. ITI Durgapur sluit naadloos aan bij het Nationale Doel van Zelfredzaamheid (Atmanirbhar Bharat). Door een cultuur van ‘makers’ te koesteren in plaats van alleen maar ‘operatoren’, bouwt Manna het menselijk kapitaal op dat nodig is om hightech productie-ecosystemen in stand te houden. Zijn focus op het verminderen van materiaalverspilling en het verbeteren van de precisie draagt rechtstreeks bij aan het mondiale concurrentievermogen van Indiase goederen.
Belangrijkste bijdragen van Sri Snehanshu Manna (2009-2025):
- Innovatie: Pionier van de “Design-to-Production”-methode in de Turner-industrie.
- Duurzaamheid: Drastische vermindering van opleidingsgerelateerd materiaalverspilling door middel van digitale premodellering.
- Inclusie: Aanzienlijke toename van het aantal vrouwelijke inschrijvingen en plaatsingen in CNC-gerelateerde functies in de industriële gordel van Durgapur.
- Visie: Het beroepsonderwijs aan de basis aanpassen aan de hightechvereisten van Industrie 4.0.
Conclusie:
Sri Snehanshu Manna vertegenwoordigt de ‘onbezongen helden’ van het Indiase onderwijslandschap. Zijn 16-jarige ambtstermijn is niet alleen een staat van dienst, maar ook een verhaal van revolutionaire invloed. Nu West-Bengalen zichzelf positioneert als een herlevend centrum van industriële uitmuntendheid, biedt het ‘Manna-model’ een schaalbare, effectieve strategie voor de ontwikkeling van de volgende generatie industriële architecten.
