Laten we eerlijk zijn: Groot-Brittannië wordt in China niet als een hele grote of belangrijke speler gezien.
Het wordt op zijn best gezien als een middenmacht, een macht die enkele voordelen te bieden heeft, vooral in de diensten- en kenniseconomieën, maar een macht die een sterk verminderde mondiale invloed heeft, vooral in de jaren na de Brexit.
Voeg daarbij tien jaar van kritiek op het Chinese beleid, een zeer beperkte reikwijdte en een steeds agressievere houding, zowel in het Britse parlement als bij het grote publiek, en het is niet verwonderlijk dat China niet de volledige vijfsterrenbehandeling voor Sir Keir Starmer heeft uitgerold, zoals dat wel het geval is voor sommige bezoekende leiders.
Maar ondanks dat waren er genoeg tekenen dat de Chinezen gelukkig zijn hebben hier een Britse premier, niet in de laatste plaats voor de optiek.
Veel van wat er over de camera’s werd gezegd, viel op zijn minst op door het optimisme en zelfs de warmte ervan, en er is een gevoel dat de Chinezen dit als een tijdelijke reset zien en echte kansen ruiken.
Wat betreft de details van de deals die werden gesloten, bevatten de Chinese publicaties niet veel details, maar er was een gevoel dat er vooruitgang werd geboekt.
Ze spraken over de hoop op verdere samenwerking op het gebied van onderwijs, gezondheidszorg en financiële diensten en het potentieel voor gezamenlijk onderzoek op toekomstgerichte gebieden zoals AI, levenswetenschappen, nieuwe energie en koolstofarme technologie.
Dit lijkt een win-win situatie: diensten zijn het belangrijkste exportproduct van Groot-Brittannië naar China, terwijl het land wereldleider is in de productie van groene energietechnologieën en voortdurend op zoek is naar uitgebreide markten om deze te verkopen.
China houdt stand
Het is duidelijk dat er ook enkele lastigere dingen in de ruimte opdoken, dingen waarover China het verhaal wil beheersen.
Wat Taiwan betreft, kreeg Groot-Brittannië de bevestiging dat zijn standpunt “onveranderd blijft en niet zal veranderen”.
Taiwan is een zelfbesturend eiland dat China als zijn eigen eiland beschouwt, en de meeste landen, waaronder Groot-Brittannië, erkennen het niet officieel als een onafhankelijke entiteit. Het is enorm belangrijk voor China om landen dit publiekelijk te laten herhalen.
Sir Keir probeerde de gevangengenomen pro-democratieactivist uit Hong Kong, Jimmy Lai, op te voeden – met weinig succes. Afbeelding: Reuters/Nicky Loh
En we weten dat Sir Keir had beloofd Jimmy Lai, de gevangengenomen pro-democratische activist in Hong Kong, te vervolgen. In de Chinese lezing werd simpelweg verklaard dat de twee het erover eens waren dat “de welvaart en stabiliteit van Hongkong in het gemeenschappelijk belang van beide landen is” – het is waarschijnlijk China dat spreekt van “het kwam ter sprake en we zullen niet toegeven”.
Maar misschien wel het meest interessante waren de niet zo subtiele hints over de andere grote macht die in deze dynamiek een rol speelt: de Verenigde Staten.
“Unilateralisme, protectionisme en machtspolitiek vierden hoogtij” en die tijden zijn momenteel “turbuleus en veranderlijk”.
Vanuit Chinees perspectief was donderdag niet van belang vanwege wat er werd bereikt, maar vanwege wie er keek.
Het lange spel spelen
De opvatting dat de Britse premier hier aanwezig is en deze relatie hernieuwt, precies op het moment dat Donald Trump de traditionele transatlantische partnerschappen ernstig ontwricht, is voortreffelijk voor de Chinezen.
Onder president Xi Jinping heeft China lang het verhaal gekoesterd dat het in feite de meest betrouwbare supermacht ter wereld is, en dat landen naar China moeten kijken, en niet naar de Verenigde Staten, voor stabiel mondiaal leiderschap.
Lees meer van Sky News:
Artsen delen verhalen over de interventie van Iran
Pretti botst met federale agenten
De huidige chaos die door Trump wordt gezaaid en de lijst van Europese machten die de deur van China dichtslaan, helpt deze verkopen enorm.
China verwacht geen plotselinge veranderingen in de loyaliteit, maar gelooft wel dat de hele situatie kansen biedt.
In zijn openingstoespraak op donderdag citeerde Xi een Chinees gezegde van voorzitter Mao: ‘Strek je ogen ver over lange termijnvooruitzichten’. De conclusie luidt dat het het beste is een stap terug te doen, het grotere plaatje in ogenschouw te nemen en je niet te veel te laten afleiden door kortetermijnwinsten of -verliezen.
China speelt altijd het lange en strategische spel. Twijfel er niet aan dat het nieuw leven inblazen van een relatie met dit medium erbij hoort.
