Reza Khaleghian, 70, stormde zaterdagochtend de deur van het Naab Café binnen, de telefoon tegen zijn oor gedrukt, de vuist omhoog, en schreeuwde het nieuws in het Farsi tegen iedereen die maar wilde luisteren: “Khamenei is dood!”
Binnenkort zal president Trump de dood van de Iraanse Opperste Leider in een historische aanval door de VS en Israël bevestigen. Een zee van met vlaggen zwaaiende feestvierders zou later de kruising van Wilshire Boulevard en Veteran Avenue vullen.
Maar toen de bommen 12.000 kilometer verderop in Teheran vielen, vierden leden van de Iraans-Amerikaanse gemeenschap in West-LA zaterdag een dag waarop sommigen al bijna een halve eeuw hadden gewacht.
“Dit is een geweldige dag, die we ons niet eens in onze dromen konden voorstellen”, zegt Beha Pangrazio, 35 jaar oud. Ze was tien jaar geleden uit Teheran geëmigreerd en had haar man, zoontje en moeder meegenomen om dit te vieren in Westwood, het epicentrum van LA’s uitgestrekte Iraanse diaspora. “Hopelijk zal het regime veranderen, zal de sjah naar huis terugkeren en zullen we een mooie toekomst voor Iran hebben.”
De regio Greater Los Angeles herbergt de grootste concentratie mensen van Iraanse afkomst buiten Iran. Sinds de Islamitische Revolutie in 1979 heeft het gediend als hoofdstad van ballingen. Volgens het Migration Policy Institute woonde in 2019 meer dan de helft van de Iraanse immigranten naar de Verenigde Staten in Californië, terwijl 29% – bijna 140.000 mensen – alleen al in Los Angeles County woonde.
Velen vestigden zich in en rond Westwood, waardoor het gebied de bijnaam “Tehrangeles” kreeg.
Toen op de sociale media het bericht verspreidde over een grote demonstratie die later op de dag gepland stond ter ondersteuning van de stakingen, verzamelden mensen zich in buurtwinkels en cafés om het nieuws te vieren.
Er werd getoeterd en Perzische muziek klonk door de open ramen. Een Tesla Cybertruck versierd met twee gigantische vlaggen van de keizerlijke staat Iran, de monarchie die in 1979 werd omvergeworpen, versnelde Veteran Avenue; een Mercedes met dezelfde vlag zwaaiend vanuit een open schuifdak draaide de andere kant op. Telefoons pingelden met constante sms-berichten van vrienden en familie die naar het nieuws over de hele wereld keken.
“Je moet begrijpen dat we zijn opgegroeid ter voorbereiding op deze dag”, zei Ryan Abrams, 34, terwijl hij en zijn vrouw, Ashley Abrams, 32, met hun hond door de buurt liepen.
Hij droeg de leeuw-en-zonnevlag van het Iran van de sjah, als een mantel om zijn schouders gebonden; ze droeg een Israëlische vlag van vergelijkbare grootte om haar heen. Hun beide Joodse Iraanse families emigreerden in 1979 naar Los Angeles.
‘Gedurende ons leven hebben we moeten navigeren tussen onze verschillende identiteiten, die zowel een Perzische als een Joodse achtergrond hebben’, zei hij. “Vandaag zien we een stap voorwaarts.”
Assal Pahlevan hijst de historische Iraanse leeuw- en zonnevlag tijdens een bijeenkomst zaterdag in Westwood.
Terug in het Naab Cafe, waar ‘Make Iran Great Again’-borden en foto’s van de verbannen kroonprins Reza Pahlavi van Iran in de ramen aan de Westwood Boulevard hingen, verzamelden Khaleghian en een groeiende groep vrienden zich rond een paar buitentafels, waarbij ze allemaal van hun stoel sprongen om elke nieuwkomer te begroeten met knuffels en geschreeuw van de sjah.
“Ik ben 70 jaar oud. Dit is de beste tijd ooit in mijn leven. Vrijheid voor mijn land. De beste dag van mijn leven”, zei Khaleghian. “Ik hou van Trump! Ik wil zeker weten dat hij dat weet.”
Hun ober Amir, die zijn achternaam liever niet wilde delen, bracht verpakte perzik- en ananaswaterpijpen en hoge glazen geperst watermeloensap van de keuken van het café naar de tafel.
De 37-jarige inwoner van Teheran ging de straat op tijdens de Groene Revolutie van 2009 en was “opgewonden” door het nieuws over de Amerikaanse staking, hoewel hij erkende dat de toekomst onzeker was.
‘Aan de ene kant haat je ze allemaal zo erg dat je ze allemaal dood wilt hebben’, zei hij over het regime. ‘Aan de andere kant oorlog. Er kunnen dingen misgaan in oorlog. Maar ik en veel mensen denken dat oorlog beter is dan wat er gaande is.’
Aan tafel bracht Bob (hij weigerde zijn achternaam te noemen) hulde – hij zei dat hij enige tijd geleden op de voorspellingsmarkt-app Kalshi had gewed dat Khamenei eind februari dood zou zijn en op het punt stond geld te verzilveren. Telefoons ratelden tegen het tafelblad met constante sms’jes. Khaleghian pakte de plastic waterpijp; een vriend rukte hem uit zijn hand en herinnerde hem aan het advies van zijn cardioloog.
De vijf mannen, die allemaal tientallen jaren geleden uit Teheran emigreerden, discussieerden speels over wie correct had voorspeld dat Trump zijn dreigementen om Iran aan te vallen zou waarmaken, en wie twijfels had gehad. Sommigen zeiden dat ze aangenaam verrast waren dat hun in Amerika geboren volwassen kinderen, die nog nooit een voet in Iran hadden gezet, net zo opgewonden leken over het nieuws als zij.
Ze waren allemaal van plan zo snel mogelijk terug te keren naar een land dat de meesten sinds hun vertrek decennia eerder niet meer hadden gezien. ‘Volgende zomer ga ik niet naar Italië. Ik ga naar Iran,’ zei Khaleghian, terwijl hij op de tafel tikte om de nadruk te leggen. “God zal het doen.”
Honderden verzamelen zich en vieren zaterdag in Westwood na nieuws over luchtaanvallen in Iran.
“Jullie zijn zo hoopvol”, zegt Paul Daneshrad, 59. “De belangrijker vraag is: leidt dit tot betekenisvolle verandering?” Zijn vrienden kreunden en probeerden hem het zwijgen op te leggen; hij wuifde ze weg.
“Het volk is niet bewapend, dus tenzij het leger, of een deel van het leger, besluit het volk te steunen, zullen er 50 mensen de plaats innemen van elke gedode leider”, zei hij.
Niemand wist wat de volgende dag zou brengen, zei Sepehr, 58, die weigerde zijn achternaam te geven. Het regime had bijna een halve eeuw stand gehouden; het was te vroeg om te weten hoe bloedig zijn vertrek zou kunnen zijn.
Maar de Perzische cultuur bestaat al ruim drieduizend jaar, zei hij. Wat was in die context slechts 47 jaar? “Het is een nare droom”, zei hij lachend.
