De gezichtsherkenningsapp Mobiel versterkennu gebruikt door Amerikaanse immigratieagenten in steden in de Verenigde Staten, zijn niet ontworpen om op betrouwbare wijze mensen op straat te identificeren en zijn geïmplementeerd zonder het toezicht dat historisch gezien de uitrol heeft geleid van technologieën die van invloed zijn op de menselijke gezondheid van mensen. privacyvolgens gegevens beoordeeld door WIRED.
De Ministerie van Binnenlandse Veiligheid lanceerde Mobile Fortify in het voorjaar van 2025 om de identiteit te ‘bepalen of verifiëren’ van mensen die door DHS-agenten werden tegengehouden of vastgehouden tijdens federale operaties, zo blijkt uit gegevens. DHS koppelde de uitrol expliciet aan a aankondigingondertekend door President Donald Trump op zijn eerste werkdag, waarin werd opgeroepen tot een “totale en effectieve” repressie tegen immigranten zonder papieren, onder meer door middel van versnelde verwijderingen, verlengde detentie en financiële druk op staten.
Ondanks dat het DHS Mobile Fortify herhaaldelijk heeft voorgesteld als een hulpmiddel om mensen te identificeren via gezichtsherkenning, ‘verifieert’ de app niet daadwerkelijk de identiteit van mensen die zijn tegengehouden door federale immigratieagenten – een bekende beperking van de technologie en een kenmerk van hoe Mobile Fortify is ontworpen en gebruikt.
“Elke fabrikant van deze technologie, elke politieafdeling met beleid maakt heel duidelijk dat gezichtsherkenningstechnologie niet in staat is tot positieve identificatie, dat het fouten maakt en dat het alleen bedoeld is om leads te genereren”, zegt Nathan Wessler, adjunct-directeur van het Speech, Privacy, and Technology Project van de American Civil Liberties Union.
Uit gegevens die door WIRED zijn beoordeeld, blijkt ook dat de overhaaste goedkeuring van Fortify door het DHS afgelopen mei mogelijk werd gemaakt door het ontmantelen van gecentraliseerde privacybeoordelingen en het stilletjes afschaffen van afdelingsbrede beperkingen op gezichtsherkenning – veranderingen onder toezicht van een voormalig Heritage Foundation-advocaat en Project 2025-medewerker die nu een senior DHS-privacyrol bekleedt.
DHS – dat heeft geweigerd de methoden en hulpmiddelen die agenten gebruiken in detail te beschrijven, ondanks herhaalde oproepen van toezichthoudende ambtenaren En non-profit privacywaakhonden– heeft Mobile Fortify gebruikt om niet alleen gezichten van ‘getargete individuen’ te scannen, maar ook later ook van individuen geverifieerd als Amerikaans staatsburger en anderen die handhavingsactiviteiten observeerden of protesteerden.
Rapportage heeft gedocumenteerd dat federale agenten burgers vertelden dat ze werden opgenomen met behulp van gezichtsherkenning en dat hun gezichten zonder toestemming aan een database zouden worden toegevoegd. Andere accounts beschrijven agenten die verwerken accent, waargenomen etniciteit of huidskleur als basis voor escalerende vergaderingen – gebruik dan gezichtsscannen als volgende stap wanneer er een stop bezig is. Samen illustreren de zaken een bredere verschuiving in de handhaving van het DHS naar ontmoetingen op straat op laag niveau, gevolgd door biometrische opnames zoals gezichtsscans, met beperkte transparantie over de werking en het gebruik van het hulpmiddel.
De technologie van Fortify mobiliseert gezichtsopname honderden kilometers van de Amerikaanse grens, waardoor het DHS gezichtsafdrukken kan maken zonder toestemming van mensen die ‘mogelijk’, zegt het Privacy Office van het DHS, ‘Amerikaanse staatsburgers of wettige permanente inwoners’ zijn. Net als bij de omstandigheden rond de inzet ervan bij douane- en grensbeschermings- en immigratie- en douanehandhavingsagenten, is de functionaliteit van Fortify tegenwoordig vooral zichtbaar via gerechtelijke documenten en beëdigde getuigenissen.
In een federale rechtszaak die deze maand werd aangespannen, zeiden advocaten van de staat Illinois en de stad Chicago dat de app sinds de lancering “meer dan 100.000 keer in het veld” was gebruikt.
Vorig jaar zei een agent in een getuigenis in Oregon dat twee foto’s van een vrouw in hechtenis waren genomen met zijn gezichtsherkenningsapp verschillende identiteiten gecreëerd. De vrouw was geboeid en keek naar beneden, zei de agent, wat hem ertoe aanzette haar fysiek te verplaatsen om de eerste foto te maken. De beweging, zo getuigde hij, zorgde ervoor dat ze schreeuwde van de pijn. De app retourneerde een naam en foto van een vrouw genaamd Maria; een wedstrijd die de agent als “een misschien” beoordeelde.
Agenten riepen de naam ‘Maria, Maria’ om haar reactie te peilen. Toen ze niet antwoordde, namen ze nog een foto. De agent getuigde dat de tweede uitkomst ‘mogelijk’ was, maar voegde eraan toe: ‘Ik weet het niet.’ Op de vraag wat de waarschijnlijke oorzaak ondersteunde, noemde de agent de vrouw die Spaans sprak, haar aanwezigheid met anderen die niet-burgers leken te zijn en een “mogelijke match” via gezichtsherkenning. De agent getuigde dat de app bij een gevecht niet aangaf hoe veilig het systeem was. ‘Het is maar een plaatje, edelachtbare. Je moet naar de ogen en de neus en de mond en de lippen kijken.’
