Hoessein werd officieel veroordeeld wegens misdaden tegen de menselijkheid en ter dood veroordeeld door ophanging. Zijn laatste woorden kwamen te midden van een spervuur van gejoel van de mensen om hem heen.
Saddam Hoessein regeerde Irak ruim twintig jaar lang met ijzeren vuist en beheerste de natie in het Midden-Oosten door middel van angst, wreedheid en controle. verplettert iedereen die tegen hem ingaat.
Maar in 2006 stortte zijn regime ineen na een door de Amerikanen geleide invasie van het land, en in de vroege uren van 30 december 2006 stortte de man die ooit voerde het bevel over een leger stond onder de strop van een beul en wachtte op de laatste druppel.
Hoessein werd officieel veroordeeld wegens misdaden tegen de menselijkheid in verband met een bloedbad dat in 1982 in Dujail had plaatsgevonden. 148 sjiitische moslimmannen en jongens op brute wijze vermoord na een moordaanslag. Na een langdurig en controversieel proces voor het Iraakse Speciale Hof werd hij ter dood veroordeeld door ophanging.
Saddam had om executie door een vuurpeloton verzocht en beweerde dat dit de juiste militaire straf was voor een voormalige opperbevelhebber, maar de rechtbank weigerde.
In de uren vóór zijn dood in Camp Justice in Bagdad at de voormalige despoot een laatste maaltijd van kip en rijst met heet water en honing. Hij had een Koran bij zich toen hij kort voor zonsopgang op de eerste dag van Eid al-Adha naar de executiekamer werd geleid.
Getuigen in de kamer beschreven later een gespannen en chaotische sfeer. Terwijl sommige functionarissen zwegen, joelden anderen terwijl er gezangen klonken waarin de islamitische geestelijke Muqtada al-Sadr werd geprezen terwijl Saddam aan de galg stond met touwen boven hem bungelde.
Ondanks dat hij tijdens de procedure voortdurend werd beschimpt, zeiden de aanwezigen dat hij kalm leek.
Op de vraag of hij angst of wroeging voelde, antwoordde hij naar verluidt dat hij niet bang was. In plaats daarvan zei hij dat hij zijn hele leven had gevochten tegen agressie.
Terwijl de strop om zijn nek werd aangetrokken, begon Saddam de Shahada, de islamitische geloofsverklaring, te reciteren. Hij verhief zijn stem boven het lawaai in de kamer.
Toen kwamen zijn laatste zes woorden.
“De moslim Ummah zal zegevieren.”
Voordat hij meer kon zeggen, ging de valklep open en was er een hoorbare knal te horen toen hij viel. Minuten later werd hij dood verklaard.
Terwijl de officiële video van de Iraakse regering hem alleen op de momenten vóór de executie liet zien, weggesneden vóór de val, doken korrelige gsm-beelden, in het geheim gefilmd vanuit de kamer, later online op.
De beelden legden de hele ophanging vast, de sektarische beschimpingen en de laatste uitdagende woorden van Hoessein, wat leidde tot internationale verontwaardiging en discussie over de fatsoenslijkheid van de executie.
Binnen enkele uren werd zijn lichaam per helikopter naar zijn geboorteplaats Al-Awja bij Tikrit gevlogen, waar hij in het bijzijn van zijn twee zoons werd begraven.
