Het is een nieuw jaar, wat betekent dat miljoenen mensen goede voornemens maken die ze echt willen nakomen.
Wij willen beter eten. Beweeg meer. Verdien meer geld. Neem eindelijk de controle over onze tijd. Wij maken gebruik van Frisse start-effecteen principe dat geworteld is in het idee dat mensen een nieuw begin vaak zien als een kans om afstand te nemen van mislukkingen en tekortkomingen uit het verleden. Dit kan leiden tot een psychologische reset, waarbij we een hernieuwd gevoel van optimisme, zelfeffectiviteit en motivatie ervaren, wat vaak voorkomt rond oud en nieuw.
En toch zal in februari het grootste deel van die motivatie stilletjes verdwijnen – niet omdat het de mensen niets kan schelen, maar omdat de manier waarop we goede voornemens maken fundamenteel gebrekkig is.
Waarom de meeste resoluties mislukken, zelfs als je echt wilt dat ze werken
Als cultuur zijn goede voornemens voor het nieuwe jaar een test van je persoonlijke discipline. Als je je aan hen houdt, ben je toegewijd. Als je dat niet doet, ben je “van de wagen gevallen”. Zie de bekende schuld-schaamte-spiraal.
Maar nieuw gedragsonderzoek suggereert iets heel anders.
EEN Meerlandenstudie uit 2025 Uit het onderzoek naar doelpersistentie is gebleken dat de sterkste voorspeller of iemand een besluit doorzet, niet wilskracht, discipline of zelfs hoe specifiek het doel is. Het is intrinsieke motivatie – of het gedrag zelf persoonlijk betekenisvol en lonend aanvoelt, in plaats van dat het onder druk van buitenaf wordt uitgeoefend.
Met andere woorden: mensen geven goede voornemens niet op omdat ze geen lef hebben. Ze verlaten ze omdat het doel überhaupt nooit in hun echte leven past. Het helpt verklaren waarom de meest voorkomende oplossingsformaten – rigide, resultaatgerichte doelen die één keer per jaar worden gesteld – de neiging hebben onder druk te bezwijken.
