Als je binnenkwam Uraniumchemie voor het spelIn het kantoor van de nieuwe media-afdeling van de Universiteit van St. Thomas zie je een poster van Beijing 2022 BIER en twee andere penningen van Olympische memorabilia. Het is niet iets waar je waarschijnlijk twee keer over nadenkt. Ze is niet de enige persoon met kantoordecoraties met sportthema. Wat je niet zult weten – tenzij het je wordt verteld – is dat Uranchimeg zelf Paralympiër is.
Zij deed mee Rolstoelcurling voor Team USA in 2022, en zal dit opnieuw doen tijdens de Spelen van 2026. Maar dat weerhoudt haar er niet van om fulltime als administratief medewerker bij de afdeling nieuwe media van de universiteit te werken.
Zij is de probleemoplosser van de afdeling. De hele dag lopen mensen het kantoor van Uranchimeg binnen met uiteenlopende vragen. Toen de afdeling adjunct-professoren moest toevoegen om de groeiende studielast op zich te nemen, was Uranchimeg degene die de contracten beheerde. Als een student of faculteitslid een probleem heeft met een nieuwe online bron, is zij degene naar wie ze toe gaan.
“Zij is de persoon naar wie iedereen zijn mensen stuurt”, zegt afdelingsvoorzitter dr. Peter Gregg. ‘Laten we kijken of Oyuna kan helpen of laten we contact opnemen met Oyuna. Ze is dus essentieel voor wat we doen.’
Uranchimeg begon pas in 2016 met curling, maar stond al binnen zes jaar op het grootste podium van de sport. Dat verbaasde Gregg niet.
“Oyuna is een behoorlijk buitengewoon persoon”, zei Gregg. ‘Dus er is niet veel dat ze kan doen wat mij zou verbazen.’
En ze is niet de enige paralympiër die naast haar opleiding fulltime werkt.
Van hobby tot Team USA
Austin Anderson wist het Sean O’Neill uit hun dagen aan de Harvard Law School. Hij beschouwde O’Neill als een “succesvol en bekwaam persoon” en raadde hem aan voor een functie bij zijn advocatenkantoor Anderson & Kreiger in Boston. De afgelopen tien jaar hadden ze elkaar van tijd tot tijd ingehaald, en Anderson wist dat O’Neill curling als hobby was gaan beoefenen.
“Ik dacht meer aan dingen op bowlingniveau in het weekend”, zegt Anderson.
In maart gaat O’Neill als onderdeel van Team USA Rolstoel Curling naar de Paralympische Spelen. Hij is een van de ongeveer 665 atleten uit 50 landen die zullen strijden in een van de zes adaptieve sporten 14e Paralympische Winterspelen.
Zijn collega’s wisten niet dat dit mogelijk was, totdat hij hen vertelde dat hij moest reizen om naar de Paralympische proeven te gaan.
Een andere collega, Libby Bowker, herinnert zich dat O’Neill haar vertelde dat hij rond de tijd dat ze elkaar ontmoetten van curling hield, maar de daaropvolgende maanden “de lagen van zich af moest trekken” om erachter te komen dat hij op wereldniveau concurreerde.
Vlak voor Thanksgiving werd O’Neill geselecteerd voor het Paralympische team, en sindsdien zegt hij dat hij om de week op reis is. Of het nu internationale reizen zijn of reizen naar Wisconsin of Minnesota, hij is niet zo vaak op kantoor geweest.
Ondanks dat hij tijdens deze reizen zijn ochtenden op het gekrulde ijs doorbrengt, kruipt O’Neill meteen weer achter zijn computer en werkt hij asynchroon en op afstand. In plaats van dat hij zijn energie kwijtraakt, zijn deze weken waar O’Neill voor leeft.
“Activiteiten kunnen elkaar versterken en een soort momentum opbouwen”, zegt O’Neill. “Als ik op trainingskamp ben en een goede trainingsdag heb en de volgende dag werk ik de hele dag aan een opdracht en dan ben ik daar best opgewonden van en heb ik de volgende dag een goede trainingsdag. Ik denk dat het allemaal met elkaar te maken heeft.”
Kombucha in plaats van koffie
Hij heeft geen cafeïne nodig. Slechts één kombucha in de ochtend. Maar het stelt hem in staat om twee volledige dagen op één dag te werken.
“Ik kan ’s ochtends tot 02.00 uur krullen”, zegt O’Neill. “En ik heb nog steeds voldoende tijd om een hele dag te werken. Ik kom niet per se moe van het ijs, maar vaak energiek en heb een uitlaatklep voor die energie nodig. Ik heb op dat moment niet veel anders te doen dan wat tijd doorbrengen met werken.”
Hij is gewoon een ander lid van het team. Hij pendelt van Cape Cod naar het kantoor van Anderson & Kreiger in het centrum van Boston. Als Anderson hem op kantoor om hulp vraagt, heeft hij niet het gevoel dat hij een atleet van wereldklasse lastig valt, maar het heeft zeker invloed op de manier waarop hij O’Neill vanuit een algemeen perspectief bekijkt.
“Ik heb een nieuwe waardering ontwikkeld voor de toewijding en het werk dat hij in curling steekt”, zei Anderson. “Ik denk dat ik een beetje meer ontzag voor hem heb dan vroeger.”
Het werk als advocaat is een hoge inzet, hoge druk en intens. Het is tijdrovend en stressvol. Velen worden meegezogen in een cyclus van eindeloos werk en vinden geen tijd voor zichzelf.
Door naar O’Neill te kijken op de Paralympische Spelen hebben zijn collega’s bewezen dat je leven niet om werk hoeft te draaien. Bowker is geïnspireerd om zijn hobby’s weer te vinden. Ze herontdekte haar liefde voor fotografie, naar buiten gaan met de camera en gewoon fotograferen. Het zal haar niet naar de Paralympische Spelen brengen, maar het hoeft haar levenskwaliteit niet te verbeteren.
“Ik heb het gevoel dat veel mensen hun interesses en persoonlijke activiteiten opgeven, vooral als ze dertig en veertig zijn”, zegt Bowker. “Het is zeker een inspiratie geweest om terug te gaan naar wat ik graag doe.”
“Als hij ziet hoe enorm anders zijn leven nu is dan vijf jaar geleden, of toen hij rechten studeerde, of toen hij al dit belangrijke werk van algemeen belang aan de Kaap deed, is dit gewoon iets heel anders, onverwachts, en het is echt inspirerend”, vervolgde Bowker. “Ik vraag me af: wat is er nog meer? Wat kan ik nog meer doen? Het lijkt erop dat het potentieel echt grenzeloos is, en hij is daar een soort wandelend voorbeeld van.”
O’Neill worstelt met het idee een inspiratiebron te zijn, simpelweg omdat hij een rolstoelgebruiker is. Maar hij waardeert het als mensen dat gevoel kunnen putten uit zijn dubbele passies.
“Het idee om je ergens voor te engageren, of het nu een hobby is of iets waar je je op het hoogste niveau in wil verdiepen, of een hobby die daar uitmondt”, zegt O’Neill. “Ik denk dat er veel te zeggen valt voor het vinden van die betrokkenheid, het vinden van die drive. Het vinden van andere aspecten van het leven, gemeenschappen, andere ruimtes waar je kunt floreren.”
Onderdeel van een grotere gemeenschap
Deze maand zullen Uranchimeg en O’Neill teamgenoten zijn voor Team USA Rolstoel Curling tijdens de Paralympische Spelen van Milaan Cortina 2026, die op 6 maart beginnen. Zowel St. Thomas als Anderson & Kreiger kijken ernaar uit om hun collega te zien strijden om Paralympische glorie.
In 2022 nam NBC contact op met St. Thomas om een camera in hun kijkgezelschap te plaatsen, zodat deze in de ether kon worden vertoond. Gregg verwacht hetzelfde opnieuw te doen.
“We hebben een grote kamer met een groot projectiescherm”, zei Gregg. “En we hebben een aantal docenten, studenten en leden van de gemeenschap erbij gehaald en haar team zien spelen. Het was echt sociaal en spannend en een geweldig moment voor ons.”
Gregg zei dat het studenten en docenten met elkaar verbond op manieren die doorgaans niet in de academische wereld voorkomen, waarbij iedereen samenkwam om iemand van henzelf op het grote scherm aan te moedigen.
“Het is een belangrijk onderdeel van lid zijn van een gemeenschap”, voegde hij eraan toe. “Ik denk dat het in de geest van de Olympische Spelen past. Dit idee dat we allemaal mensen zijn en laten we onze uitmuntendheid als menselijke wezens vieren.”
Ondertussen heeft het Anderson & Kreiger-team er in Boston zich echt in verdiept. Van Dyke zegt dat er een vast onderdeel is gepland voor O’Neill om zijn collega’s alles te leren over rolstoelcurling en hen te laten zien hoe ze moeten krullen.
“Hij beloofde dat hij ons zou laten curlen”, voegde Bowker eraan toe. ‘En ik zal hem daaraan vasthouden.’
Anderson zei dat er plannen zijn voor het bekijken van feestjes en een afscheidsfeest voordat O’Neill met het vliegtuig vertrekt.
“Elke keer als het ter sprake komt”, zei Anderson. “Het is alsof je je hoofd schudt, je kunt niet geloven dat het gebeurt, ‘hoe geweldig is dit?’ Want nogmaals, hij is de laatste man van wie je dat zou verwachten, omdat hij zo nuchter en zelfspot is.”
De twee zijn niet de enigen die hun kantoren zullen laten bruisen. Een paar van hun Team USA Rolstoel Curling-teamgenoten hebben ook een voltijdbaan. Matthew Thums uit Wisconsin is accountant, en Katie Verderber uit Montana is, net als O’Neill, advocaat.
Een paar dagen lang zullen ze de trots van het land zijn en voor iedereen zichtbaar op de nationale televisie optreden. Daarna verdwijnen ze weer in de anonimiteit, terug naar kantoor en helpen ze hun collega’s.
