Als je mijn vrienden of collega’s vraagt om mij te beschrijven, zal het unanieme antwoord zijn: “Ze is iemand die dingen voor elkaar krijgt.” Het is voor mij een versleten ereteken geworden. Productiviteit is niet iets wat ik doe, het is iets geworden wat ik ben – en het is vermoeiend.
Het blijkt dat ik hierin niet de enige ben. Voor degenen onder ons die waarde hechten aan productiviteit Bovenal hebben we veel meer kans op chronische stress of burn-out. Een onderzoek uit 2025 laat zien hoe wijdverspreid de niveaus van chronische stress en burn-out zijn ruim een derde van de beroepsbevolking gaf aan chronisch gestrest of opgebrand te zijn vorig jaar.
Velen van ons hebben het gevoel dat we op een dunne lijn lopen tussen evenwicht en overweldiging. En wat het nog erger maakt, is dat er voortdurend een doordringende boodschap heerst dat we, om te kunnen slagen, alles tegelijk moeten doen en alles tegelijk moeten zijn. Volgens de normen van vandaag lijkt succes op een goedbetaalde carrière waar we diep gepassioneerd over zijn, terwijl we trainen voor een halve marathon, een huidverzorgingsroutine voor beroemdheden onderhouden en elke vakantie naar een nieuwe plek gaan. Is het een wonder dat we de behoefte voelen om dwangmatig productief te zijn?
Laten we uitpakken waarom we ons zo voelen:
1. We zijn geconditioneerd om eigenwaarde gelijk te stellen aan productiviteit
Vanaf onze kindertijd prijzen mensen ons om onze prestaties. Het kan lijken op goede cijfers, huiswerk maken, succesvolle sportresultaten of andere prestaties. We leren al vroeg dat doen en presteren ons maken waardevoller. Dus als we in rust zijn, onze het zenuwstelsel moeite hebben met reguleren, omdat we ons niet op ons gemak kunnen voelen als we niets bereiken.
2. Schuldgevoel is een sociale emotie en we zijn vastbesloten om erbij te horen
In gemeenschappen en samenlevingen waar we van elkaar afhankelijk zijn, kunnen we het gevoel hebben dat we anderen in de steek laten of egoïstisch zijn als we rusten. Dit is de manier waarop je hersenen scannen op de sociale en interpersoonlijke gevolgen van rust.
Het interessante is dat we zelfs in onze steeds individualistischer wordende culturen daartoe de neiging hebben merk onszelf egoïstisch of lui. We doen dit zelfs als rust volkomen onschadelijk is voor de mensen om ons heen en hoge prestaties een kwestie van persoonlijke keuze zijn.
3. We verwarren rusten met stoppen
Als u productiviteit als een ereteken beschouwt, waardeert u waarschijnlijk ook kwaliteiten als betrouwbaarheid, onfeilbaarheid, kracht en betrouwbaarheid. Maar het punt is: je kunt nog steeds “de sterke” zijn en rust nemen – dat is alles herstelgeen mislukking. Rusten is niet hetzelfde als stoppen.
4. De urgentiecultuur heeft je zenuwstelsel opnieuw bedraad
In een kapitalistische cultuur die drukte, zichtbaarheid, snelheid en reactievermogen waardeert, kan een stap terug doen om te rusten letterlijk bedreigend zijn. Altijd aan en altijd beschikbaar zijn, kan ons in een staat van hyperwaakzaamheid brengen. Dit is wanneer ons zenuwstelsel voortdurend alert is en de omgeving scant op bedreigingen. Maar voor het grootste deel zijn de bedreigingen in onze moderne omgeving niet reëel.
5. Rust is stilte en ruimtelijkheid, en het neemt afleiding weg
Als je altijd bezig bent, wordt drukte een veilige toestand omdat het je afleidt van het erkennen van diepere gevoelens. Rust neemt deze afleiding weg. Als je vertraagt, creëer je tijd en ruimte om bij je gedachten en gevoelens te zijn, wat erg ongemakkelijk kan voelen.
6. Rust voelt gewoon als een nieuwe ‘to-do’
Omdat het moderne leven van ons eist dat we een lange lijst taken uitvoeren, is rust iets waar we ons schuldig over voelen, maar ook zonder. Maar rust is geen probleem dat je moet oplossen, of iets dat je moet hacken of optimaliseren voor een betere productiviteit. Ook met dure producten en ervaringen los je het niet op. Dit is het kapitalisme dat geld verdient aan het monster dat het heeft gecreëerd.
Herformuleer uw kijk op rust
De eerste stap om goed te rusten is om het los te koppelen van je identiteit. Als je iemand bent die rust voorop stelt, betekent dat niet dat je niet nog steeds betrouwbaar, betrouwbaar en sterk kunt zijn. Als je deze kwaliteiten wilt belichamen, moeten ze naast rust bestaan. Breng rust in plaats daarvan in lijn met uw kernwaarden. Je wilt tegen jezelf zeggen: ‘Als ik rust, kan ik meer aanwezig zijn bij wat voor mij belangrijk is.’
De volgende stap is om opnieuw te formuleren wat rust voor jou betekent. De meesten van ons rusten alleen maar na we voelen ons uitgeput. Wij beschouwen het als herstel. Maar als we rust herformuleren als regulering, dan gaat het erom ons zenuwstelsel binnen een gezond bereik te houden. Het gaat er niet om dat we het proberen op te lossen als we onszelf te ver hebben geduwd.
Op dezelfde manier kunt u elke dag in de sportschool trainen om uw lichaam sterk te houden, en rust behandelen als onderdeel van uw persoonlijke onderhoudsstrategie om uw geest, lichaam en emoties sterk te houden.
Begrijp het soort rust dat je nodig hebt
Het is ook belangrijk om je aan te passen aan het soort rust dat je echt nodig hebt. De meesten van ons stellen rust gelijk aan slaap, maar het is zoveel meer dan dat. Ik leerde van Dr. Saundra Dalton-Smith, auteur van Heilige rustdat er verschillende soorten rust zijn. Als we niet het juiste type krijgen, kunnen we zelfs na het rusten nog steeds moe of uitgeput zijn.
Het eerste type is fysieke rust. Dit is wat je nodig hebt om het lichaam te herstellen, vooral nadat je de hele dag op kantoor hebt gezeten, na een slechte nachtrust of als je chronisch gespannen bent. Als u zich moe maar bekabeld voelt, kan fysieke rust, zoals zachte bewegingen, helpen het lichaam te kalmeren en voor te bereiden op de slaap.
Als we overprikkeld zijn – wat vaak het geval is in onze door sociale media geobsedeerde moderne wereld – moeten we misschien zintuiglijke rust. Hier verminderen we de geluids- en visuele input van schermen, televisies en omgevingen die een zware druk uitoefenen op ons sensorische verwerkingssysteem.
Als u zich vergeetachtig, mistig of overweldigd voelt, kunnen dit signalen zijn dat u dat nodig heeft cognitieve (mentale) rust. Als je veel op je bord hebt en voortdurend van taak verandert of multitaskingdit legt een extra druk op uw mentale capaciteiten. Probeer één ding tegelijk te doen en creëer routines rond de gemakkelijke dingen, zodat u minder vaak beslissingen hoeft te nemen.
Als je je uitgeput voelt omdat je altijd ‘aan’ staat, heb je dat nodig emotionele rust. Dit kan gebeuren als u op uw werkplek op een bepaalde manier moet handelen of presteren, bijvoorbeeld bij de klantenservice, en een gevoel van uitputting voelt door het onderdrukken van natuurlijke emoties en gedrag.
Als je merkt dat je uitgeput of geïrriteerd raakt in het bijzijn van anderen, geeft dit aan dat je dit misschien nodig hebt sociale rust. Als we tijd doorbrengen met anderen die onze energie uitputten en afvoeren, kan dit zijn tol eisen van ons systeem.
Je hebt blzgeestelijke rust wanneer u zich ongegrond, losgekoppeld of cynisch voelt. We krijgen dit soort rust door het rustiger aan te doen en tijd te besteden aan het verduidelijken van wat belangrijk voor ons is, door deel te nemen aan spirituele praktijken zoals meditatie, contemplatie of het bijhouden van een dagboek, en andere rituelen die ons helpen verbinding te maken met onszelf.
Tenslotte, als je voortdurend problemen oplost, ideeën oplost of analyseert, kan dit je een behoefte geven creatieve rust. Dit gaat niet over iets maken; het gaat erom dat je jezelf onderdompelt in de natuur en schoonheid, zonder dat je iets hoeft te produceren.
Rust kan ongrijpbaar lijken, maar eigenlijk heb je meer vrijheid dan je denkt. Wanneer we onze relatie met rust opnieuw vormgeven en afstemmen op het soort rust dat we echt nodig hebben – door naar onze geest, lichaam en emoties te luisteren – kunnen we onszelf regelmatig voeden in plaats van te proberen te herstellen van uitputting.
