NOORD-IRAK – In januari gingen Sameera en haar 16-jarige dochter de straat op om te protesteren tegen het Iraanse regime. Later die avond openden veiligheidstroepen het vuur en namen het leven van het jonge meisje. Onlangs sprak Sameera met CBN News over die tragische nacht en waarom zij vindt dat de strijd tegen het regime moet worden voortgezet.
De tragedie van Sameera ontvouwde zich toen duizenden Iraniërs de straten van Karaj overspoelden en het regime trotseerden.
“19 januari was echt een vreselijke dag toen de regering van de Islamitische Republiek het bevel gaf om demonstranten in het gezicht te schieten. Toch gingen zoveel mensen de straat op”, herinnert ze zich.
Sameera en haar dochter kenden de risico’s en bereidden zich voor op het ergste. “We gingen die avond uit en lieten onze telefoons thuis, wetende dat we de dood tegemoet konden zien of gearresteerd konden worden.”
Sevda, pas 16, toonde geen angst.
“Ze was ongelooflijk dapper. Ze sprak met volledige moed tot haar laatste adem. Ze vocht. Ze zong. Ze schreeuwde. Ze liep recht voor de menigte uit en confronteerde mannen met wapens in hun handen”, zei Sameera.
Even later, geweerschot.
‘Ze schoten haar in het hart. De kogel raakte haar en ze was op slag dood.’
Hier is een video van Iraanse politie schiet ongewapende demonstranten neer. Waarschuwing: grafische inhoud.
In een oogwenk, zegt Sameera, stortte haar wereld in toen ze haar enige kind verloor, weg voordat ze zelfs maar afscheid kon nemen.
‘Ze zei vaak: ‘Protesten ter wille van ons vaderland, ter wille van de vrijheid, ter wille van Reza Pahlavi.’ Ze maakte zelfs verschillende video’s over de vrijheid van Iran. Ik wil dat mensen haar altijd in gedachten houden en ervoor zorgen dat haar stem nooit het zwijgen wordt opgelegd.”
Sevda’s dood was geen geïsoleerde tragedie. Haar familie was lange tijd betrokken bij protestbewegingen tegen het wrede regime.
“We hebben ook deelgenomen aan de ‘Vrouwen, Leven, Vrijheid’-protesten voor Mahsa Amini. Er zijn zoveel mensen omgekomen tijdens deze protesten. Sevda was toen pas dertien en ze vond het heerlijk om tussen de menigte te staan.”
Sameera zegt dat haar dochter haar ertoe heeft aangezet door te gaan.
“Er waren vele keren dat ze me aanmoedigde om de straat op te gaan. Ze vroeg me om met haar mee te gaan. Ze stond erop. Ze zei dat we moesten demonstreren namens degenen die hun leven hadden verloren.”
Sevda sprak zelfs met haar moeder over de mogelijkheid van haar eigen dood.
“Ze zei vaak: ‘Ik zou het leuk vinden als mensen een vrije dag hadden’. Ook zei ze: ‘Als mij iets overkomt, denk dan aan mij op Vrijheidsdag’”.
Weken na de dood van Sevda vluchtte Sameera uit Iran. Tegenwoordig woont ze in Noord-Irak en probeert ze haar leven weer op te bouwen. Te midden van haar verdriet zegt ze dat ze iets onverwachts heeft gevonden.
“Ik was geen erg religieuze moslim toen ik opgroeide. Ik accepteerde de sjiitische islam niet echt. Ik was echter altijd nieuwsgierig naar Jezus Christus. Ik wist iets over Jezus Christus door video’s op Instagram te bekijken, maar ik had nooit gedacht dat ik zo’n ontmoeting zou hebben.”
***Gelieve te registreren CBN-nieuwsbrieven en downloaden CBN News-app om het laatste nieuws vanuit christelijk perspectief te ontvangen.***
In een kleine huiskerk hier in Noord-Irak nam ze een levensveranderende beslissing toen ze in een badkuip stapte om zich te laten dopen.
“Sinds ik Christus heb gevonden, zijn er veel goede dingen in mijn leven gekomen. Ik voel een bijzondere vrede en ik heb mijn leven en mijn lot aan Hem toevertrouwd.”
Hoewel haar verdriet voortduurt, zegt ze: ‘Ook al heb ik veel te verduren, voel ik dankzij Christus een diepe en bijzondere vrede.’
Sameera zegt dat de dood van haar dochter niet mag worden vergeten.
“De Islamitische Republiek is een kankergezwel, het is echt een kankergezwel, en iemand moet het vernietigen. Hij moet het doden. Als het niet gebeurt, zal ik diep bedroefd zijn. Ik kan niets minder accepteren, omdat we zoveel jonge mensen hebben verloren en ze vandaag de dag nog steeds worden geëxecuteerd.”
Ze roept wereldleiders op om een einde te maken aan het Iraanse regime.
“Ik ben president Trump en Netanyahu erg dankbaar. Ik bid altijd voor hen en zal dat de rest van mijn leven blijven doen. Maar ik wil dat de Islamitische Republiek omvergeworpen wordt en ik zal daarvoor blijven vechten tot mijn laatste adem.”
Sameera zal zich blijven uitspreken totdat, in haar woorden, Iran vrij is en het offer van haar dochter niet tevergeefs is.
