Ontgrendel Editor’s Digest gratis
Roula Khalaf, redacteur van de FT, kiest haar favoriete verhalen in deze wekelijkse nieuwsbrief.
Het is gemakkelijk te begrijpen waarom de Amerikaanse tech-titanen een sfeer van onkwetsbaarheid uitstralen. Ze hebben een president gekregen die bereid lijkt elke beperking van hun vrijheden te behandelen als een aanval op de Amerikaanse belangen. Hun monomanie is vaak een motor van vooruitgang. Zelfs als regeringen actie willen ondernemen, zijn logge wetgevers geen partij voor snelle technologen met rijkdom, mediamacht, de voordelen van extraterritorialiteit en een wereldbeeld gevormd door Ayn Rand; VPN’s en Starlink bieden manieren om beperkingen te omzeilen.
En toch is niemand oneindig onaantastbaar. De democratische geschiedenis is een tijdlijn van staten die optreden om overweldigende individuen in bedwang te houden, van koningen tot zakenmagnaten. Overwinningen zijn zelden totaal, maar uiteindelijk wordt een nieuw machtsevenwicht bereikt.
Wat nodig is, is een keerpunt dat de mensen en de politici wakker schudt. Na de ontdekking dat De AI van Elon Mussing, de Gree.was het digitaal strippen van foto’s van volwassenen en kinderen, het creëren van seksuele beelden en naakten, de makkelijke en voor de hand liggende manier was om je te verontschuldigen en de kwestie aan te pakken.
Terwijl hij nu lijkt naar beneden te klimmenMusks aanvankelijk toondove reactie wekte de wetgevers eerder op dan dat ze ze geruststelde. Zijn eerste instinct was om van de tool een premiumfunctie te maken en deze te veroordelen “elk excuus voor censuur”.
Dit is niet alleen een X-probleem. Deze functie zit in andere AI-modellen en de vraag komt van individuen. Maar het onthult een breder punt. De nudificatietool was een functie, geen bug. Musk koos ervoor om er een te creëren “pittige” modus van Grok. Burgers zien de grenzen van sociale regels op de proef worden gesteld en bepaald door de grillen van onverantwoordelijke plutocraten.
Sommige landen, waaronder Groot-Brittannië, hebben economische redenen om voorzichtig te zijn en willen niet luddiet lijken in de komende AI-revolutie. Maar velen hebben het punt bereikt waarop burgers naar politieke leiders kijken voor actie, niet in de laatste plaats sinds de herverkiezing van Donald Trump platforms ertoe aanzette hun inspanningen om de inhoud te modereren op te geven.
De duidelijkheid van de Grok-zaak was voor wetgevers van Groot-Brittannië en Europa tot India aanleiding om actie te ondernemen. Als Musk de gemakkelijke uitweg had gekozen, zou dit een kleine bui zijn. Het feit dat zijn terugtocht gedwongen was, maakt het nog belangrijker: elk vertoon van geweld moedigt regeringen aan.
De veiligheid van kinderen is de eerste en gemakkelijkste lijn die getrokken kan worden. Het is leerzaam dat het ei van de pastoor, de Online Safety Act, populair is in Groot-Brittannië omdat het aan kiezers werd verkocht als middel om kinderen tegen schadelijke inhoud te beschermen.
De Conservatieve Partij, die zich verzet tegen censuur op sociale media, heeft vorige week toegezegd de nieuwe Australische wetgeving te zullen volgen om het te verbieden voor jongeren onder de 16 jaar. Voorlopig is dit ideologisch coherent. Tory-leider Kemi Badenoch stelt dat volwassenen weliswaar voor zichzelf kunnen zorgen, maar dat jongeren beschermd moeten worden. Weinigen zullen verrast zijn als Groot-Brittannië een soortgelijk verbod aanneemt. Hoe lang kan de zuivere kloof tussen volwassenen en kinderen duren, gegeven andere zorgen over desinformatie en diepgaande vervalsing?
Musk heeft het niet mis dat er mensen zijn die hem willen censureren, ook al is Grok nauwelijks een kwestie van vrijheid van meningsuiting – en zijn afkeer van hem wordt verergerd door de manier waarop hij zijn website actief gebruikt om liberale regeringen te destabiliseren. Maar voorlopig aarzelen de ministers om X te verbieden, omdat ze de argumenten van de vrije meningsuiting erkennen, de oplossingen en dat de giftige gemeenschappen die Musk helpt bijeen te roepen ergens anders zullen vinden.
De autoritaire regimes in de wereld blokkeren of vertragen Amerikaanse websites, zij het op onvolmaakte wijze. Democratische landen verzetten zich terecht tegen dergelijke draconische oplossingen, maar hun kiezers staan vaak meer sympathiek tegenover verboden en regelgeving dan liefhebbers van burgerlijke vrijheden zouden willen. Zelfs als staten het verbod niet nakomen, nemen de toezichthouders al de macht over om boetes op te leggen die zo opvallend zijn dat bedrijven zich er mogelijk aan moeten houden of de dienstverlening moeten beperken.
De gevolgen voor regeringen die de strijd aangaan met de door Trump gesteunde technologiegiganten kunnen kostbaar en ernstig zijn. Maar het is ook duidelijk dat bevolkingen sociale regels die zijn gevormd door de atypische gewoonten van technische oligarchen misschien niet tolereren. De ooit bewonderde Musk is nu een rampzalige ambassadeur voor technische managers.
Het gaat niet alleen om sociale media. Apple en Meta staan tegenover de Britse regering vanwege end-to-end-encryptie waarvan de ministers zeggen dat deze terreur- en criminele netwerken helpt.
Het gevaar voor technologiebedrijven schuilt in de veronderstelling dat ze onkwetsbaar zijn. Ze voelen zich vandaag misschien veilig, maar de standvastigheid van de Maga-Republikeinen is niet iets dat iedereen als vanzelfsprekend mag beschouwen. De ineenstorting van het vertrouwen in de jaren 1890 en 1900 heeft aangetoond dat zelfs de machtigste Amerikaanse monopolies getemd kunnen worden. Dit is een imperfecte analogie, maar het is niet moeilijk om een toekomstige techlash te zien waarin linkse of rechtse populisten in de VS de schijnbaar ontembare titanen reguleren of verdelen.
Ondanks de handelsdreigementen van Trump voelt het alsof de stemming is veranderd. De vraag naar meer bescherming groeit en we staan nog maar aan het begin van de AI-golf. Zodra politici zich onder druk gezet voelen door hun kiezers, kan er snel verandering komen.
Overweldigende tech-heren kunnen op een dag een perfecte vijand blijken te zijn voor ambitieuze politici. Het kan verstandig zijn om dit nu te onderkennen, te stoppen met tieren en meer aandacht te besteden aan sociale kwesties.
Een grote omslag is wellicht niet aanstaande. Maar weinig samenlevingen zullen voor onbepaalde tijd toestaan dat hun codes en wetten worden vastgesteld door buitenstaanders met totaal verschillende waarden. Een politiek thema is de wens van de kiezers om de macht over hun leven terug te winnen. Tech-oligarchen die de bevolking vertellen dat ze het moeten opzuigen, is niemands idee om de controle terug te nemen.
