Op 25 januari 2026 verscheen de wereldberoemde Amerikaanse bergbeklimmer Alex Honold schreef een nieuw hoofdstuk in de geschiedenis van extreme avonturen door Taipei 101, de iconische wolkenkrabber van 508 meter (1.667 voet) in de hoofdstad van Taiwan, vrij te soleren, zonder touwen, vangnetten of harnassen. De klim werd live uitgezonden op Netflix’s Skyscraper Live en trok wereldwijde aandacht, niet alleen vanwege zijn adembenemende lichamelijkheid, maar ook vanwege wat hij vertegenwoordigt in de evolutie van hoe extreme sporten worden ervaren en gedeeld in het digitale tijdperk.Dit was geen spontane stunt, het was het resultaat van jaren van planning, onderhandelingen met de autoriteiten en zorgvuldige orkestratie om zowel de veiligheid als het spektakel te garanderen. Het management van Taipei 101 en het stadsbestuur van Taipei keurden het evenement goed en steunden de live-uitzending, waardoor Honnold toegang kreeg als geen enkele eerdere stedelijke vrije solo-klim.
Een nieuwe grens door Alex Honnold: Stedelijk gratis alleen ontmoet streamingspektakel
Traditioneel is vrij soleren of klimmen zonder beschermende uitrusting een discipline die wordt beoefend op natuurlijke rotswanden, ver weg van de drukte van de stad en de medialichten. Honnolds beroemde beklimming van El Capitan in Yosemite National Park in 2017 werd om die reden vereeuwigd in de Oscarwinnende documentaire Free Solo: een afstandelijke, rauwe uitdrukking van menselijke capaciteiten en psychologische discipline onder enorm gevaar.Taipei 101 vertegenwoordigt echter een heel ander beest: een geconstrueerde monoliet van glas en staal gelegen in een bloeiende metropool. Door vrije solo’s naar de stedelijke omgeving te brengen, vervaagde het evenement de grens tussen avontuurlijke sporten en mediaspektakel. Honnold voltooide de klim in ongeveer 1 uur en 31 minuten, waarbij hij alleen zijn handen en voeten gebruikte, terwijl hij op architecturale richels en balkons stapte terwijl hij naar boven ging.Dat de klim live werd gestreamd naar een wereldwijd publiek, met applaus van de menigte beneden, markeert een verschuiving in de manier waarop prestaties die ooit beperkt waren tot nichekringen nu worden uitgezonden als gedeelde culturele momenten. Dit was geen klimwedstrijd; het was een primetime-evenement waarbij tienduizenden mensen in realtime toekeken hoe een mens de zwaartekracht overwon op de rand van een wolkenkrabber.
