Decennia lang bestond er een hardnekkige genderkloof op het gebied van de werkgelegenheid, ook al werden vrouwen steeds beter opgeleid. Dertig jaar geleden hadden mannen nog steeds zeven miljoen banen meer – ondanks het feit dat vrouwen al een hoger universitair diploma behaalden dan hun mannelijke tegenhangers. Maar in 2020 was er een omslagpunt: er waren 109.000 banen meer vrouwen dan mannen in de niet-agrarische loonlijsten, wat betekent dat zij ruim 50% van de beroepsbevolking voor hun rekening namen.
Toen vond de pandemie plaats. In de daaropvolgende jaren hebben vrouwen echter langzaamaan weer voet aan de grond gekregen op de arbeidsmarkt vooral werkende moeders heeft te maken gehad met een zware strijd tussen strikt kantoorbeleid en stijgende kosten voor kinderopvang. Vanaf februari haalden vrouwen echter opnieuw de mannen in op de arbeidsmarkt. EEN rapport van Indeed’s Hiring Lab benadrukte vorige week dat de kloof kleiner wordt, grotendeels gedreven door de banengroei in sectoren die gedomineerd worden door vrouwen.
Tussen februari 2024 en februari 2026 heeft de Amerikaanse economie 1,2 miljoen banen toegevoegd. Een aanzienlijk deel van deze groei – ruim 814.000 banen – was te danken aan vrouwen en aan sectoren als de gezondheidszorg, die doorgaans meer vrouwelijke werknemers aantrekken. Zelfs op een trage arbeidsmarkt is de gezondheidszorg een van de weinige bedrijfstakken die dat wel doet bleef banen toevoegen en hielp de economie overeind te houden.
In feite heeft de aanzienlijke banengroei in de gezondheidszorg het afgelopen jaar de verliezen bij de rest van de beroepsbevolking gecompenseerd: de Amerikaanse economie heeft in totaal 156.000 banen toegevoegd dankzij 375.000 nieuwe banen in de gezondheidszorg. Dit patroon is het afgelopen jaar nog duidelijker zichtbaar: het aandeel vrouwen met een baan is sinds februari 2025 met bijna 300.000 toegenomen, terwijl de werkgelegenheid bij mannen in totaal met 142.000 banen daalde.
Het lijkt erop dat deze toename van de arbeidsparticipatie van vrouwen een bredere verschuiving weerspiegelt die al aan de gang was voordat deze door de pandemie ontspoorde. Maar zoals Indeed opmerkt, wordt de genderkloof niet kleiner omdat recordaantallen vrouwen de arbeidsmarkt betreden. De echte motor achter deze verandering is een opmerkelijke daling van de arbeidsparticipatie van mannen, aangezien de werkgelegenheid is afgenomen in historisch door mannen gedomineerde sectoren zoals de productie en de bouw.
Uit recente gegevens blijkt ook duidelijk dat de werkgelegenheid voor vrouwen niet bepaald veilig is: in de eerste helft van 2025 verlieten ongeveer 212.000 vrouwen de beroepsbevolking. Er was ook een merkbare daling van de werkgelegenheid voor sommige vrouwen, volgens een analyse door De Washingtonpostwaaruit bleek dat het aantal werkende moeders tussen 25 en 44 jaar tussen januari en juni vorig jaar met bijna drie procentpunten daalde.
Met de snelle adoptie van generatief AInieuwe krachten dreigen de arbeidsparticipatie van alle werknemers te ondermijnen, net zoals mannen met andere tegenwind op de arbeidsmarkt te maken krijgen. En hoewel er mogelijk nieuwe kansen beschikbaar zijn voor vrouwen op de arbeidsmarkt, blijven juist de problemen die hun carrièregroei lange tijd hebben beperkt – van loonongelijkheid tot zorgtaken – op de loer liggen, zelfs nu de economie afhankelijk blijft van hun arbeid.
