Ran Gvili was een van de eerste Israëliërs die op 7 oktober 2023 werd gedood, toen Hamas-strijders Israël binnenstroomden en hun felle aanvallen begonnen.
Zijn lichaam werd naar Gaza gebracht en daar bleef het.
“First in, last out”, was het commentaar van het forum dat de families van de gijzelaars vertegenwoordigde.
Het was een refrein vol uitbundigheid, een teken van respect, niet alleen voor zijn leven, maar ook voor het ellendige lijden van zijn familie, die zo lang hebben gewacht op een lichaam dat weer begraven kon worden.
En te veel ik Israëlhet is ook het einde van een hoofdstuk. De president van het land, Isaac Herzog, heeft een video vrijgegeven waarop hij het gele lintje verwijdert, dat voor velen in dit land een basisproduct is geworden.
Aan de eis dat de gijzelaars worden teruggestuurd, is inmiddels voldaan. In feite worden er voor het eerst in ruim tien jaar geen Israëlische gijzelaars, dood of levend, vastgehouden in Gaza.
Maar De terugkeer van de heer Gvili naar Israël is niet slechts de balsem voor de pijn van een gezin en de aanhoudende pijn van een natie. Het is ook de sleutel tot het starten van de tweede fase van een vredesplan dat elke dag verandert en verandert.
Nu zou de focus moeten liggen op de toekomst van Gaza – het leveren van meer hulp, de wederopbouw op de lange termijn, het beheer van de Strook, de ontwapening van Hamas, de veiligheid en de terugtrekking van de Israëlische strijdkrachten.
En dat is alleen maar om ons op weg te helpen.
Geen van deze acties zal heel eenvoudig te realiseren zijn, en sommige zullen duivels moeilijk zijn. En de politieke breuklijnen die zich beginnen te openbaren, kunnen breder worden.
Het wolkenkrabberplan van Jared Kushner
Ten eerste vraag je je misschien af wat het einddoel is. Welnu, we weten wat Amerika hiervan wil, omdat Jared Kushner in Davos een PowerPoint-presentatie gaf, waarin hij computergegenereerde beelden liet zien van wolkenkrabbers en nieuwe steden, rijp voor investeringen.
“Nieuw Gaza” is wat hij verkondigde, gebouwd op het puin van het oude. Maar zelfs dat puin zal jaren – misschien wel een half decennium – nodig hebben om opgeruimd te worden. Dus de bewering van de heer Kushner dat de ontwikkeling snel zou kunnen komen, lijkt op zijn best optimistisch.
Ja, landen in het Midden-Oosten zijn goed in het snel bewegen. Maar nee, ze bouwen meestal niet op land dat door oorlog is verwoest, dat geen betekenisvolle infrastructuur heeft – en dat doorspekt is met onontdekte munitie.
De stroom moet dus terugkomen, net als het water- en rioleringssysteem. Er moeten wegen worden aangelegd. Bommen moeten worden opgeruimd. Het zal niet gemakkelijk zijn, en het zal ook niet goedkoop zijn. Als er verandering komt ten opzichte van de $100 miljard, zou dat een verrassing zijn.
De Amerikaanse president Donald Trump wijst met de vinger naar de Israëlische premier Benjamin Netanyahu in Florida op 29 december 2025. Afbeelding: Reuters
Bestuur zal onvermijdelijk wrijving veroorzaken, niet in de laatste plaats met een Vredesraad die grotendeels bestaat uit mensen die dat ook zijn vrienden van de Amerikaanse president Donald Trump al, of wanhopig om in de toekomst zijn vriend te zijn.
Het ontwapenen van Hamas klinkt duidelijk, maar aan de andere kant kan niemand je precies vertellen wat dat betekent, of hoe het zal gebeuren, of wie het zal doen, of wie het zal controleren. En zo gaat het verder.
Wat Donald Trump wil in Gaza
Wat overduidelijk is, is dat Trump en zijn team willen dat de dingen snel gebeuren, ze willen dat ze gebeuren volgens een Amerikaans plan, en ze willen zoveel mogelijk eer opeisen.
Het nieuws dat de stoffelijke resten van de heer Gvili waren teruggegeven, werd door het Witte Huis ontvangen met de onmiddellijke bewering dat “president Trump dit mogelijk heeft gemaakt”, waarbij de president “zijn geweldige team van kampioenen” bedankte.
Benjamin Netanyahu, premier van Israël, woont op 26 januari een bijeenkomst bij in de Knesset, het Israëlische parlement. Afbeelding: Reuters
Benjamin Netanyahu, de Israëlische premier, werd niet genoemd.
De relatie tussen de twee mannen is al lange tijd hecht en het profiel van Trump in Israël staat buiten kijf. Hij is waarschijnlijk de populairste politicus van het land, maar er zijn nu spanningen tussen hem en de Israëlische leider.
Lees meer:
Israël zegt dat de grensovergang bij Rafah ‘beperkt’ zal worden heropend
VN beschuldigt Israël van ‘ongekende aanval’
Ten eerste was de heer Netanyahu geschokt dat personen uit Turkije en Qatar werden uitgenodigd om zich aan te sluiten bij een van de directoraten die toezicht hielden op Gaza. In de tweede plaats krijgt de heer Netanyahu te maken met toenemende kritiek dat hij “zich buigt” voor het Witte Huis.
Voor de archetypische sterke leider is het een ongemakkelijke positie, maar het is nog veel erger als hij over negen maanden voor algemene verkiezingen staat.
Zoals alles wat de afgelopen jaren is besproken, zal de Israëlische stemming complex en compromisloos zijn en sterk worden bepaald door de acties van de Amerikaanse regering.
