Een wetsvoorstel dat in de wetgevende macht van de staat Washington is ingediend, zou werkgevers verbieden om van werknemers te eisen of onder druk te zetten dat ze een microchip hebben, een praktijk die wetgevers willen verbieden voordat het ooit een probleem wordt.
Huiswet 2303 werd deze week voorgeschreven door Reps. Brianna Thomas (D-34) en Lisa Parshley (D-22).
Het wetsvoorstel zou werkgevers verbieden werknemers te verplichten, te verzoeken of te dwingen om microchips in hun lichaam te laten implanteren als arbeidsvoorwaarde, en zou het gebruik van onderhuidse tracking- of identificatietechnologie voor management of monitoring op de werkplek verbieden.
Het heeft tot doel de privacy en de lichamelijke autonomie van werknemers te beschermen door strenge straffen op te leggen voor overtredingen, waaronder civielrechtelijke straffen vanaf $10.000 en het recht voor benadeelde werknemers om schadevergoeding en voorlopige voorzieningen te eisen.
Hoewel er geen geval bekend is waarin een werkgever dergelijke maatregelen nastreeft, vertelde Thomas aan GeekWire dat het wetsvoorstel een preventieve maatregel is.
“We komen uit het probleem omdat het eisen van deze chips te gevaarlijk is om te wachten tot ze in Washington verschijnen”, zei ze donderdag via e-mail. “Een werknemer met een microchip is niet langer een werknemer; hij wordt feitelijk ontmenselijkt tot bedrijfsapparatuur.”
De Carnegie Raad voor Ethiek in Internationale Zaken meldde dat internationaal meer dan 50.000 mensen ervoor hebben gekozen microchip-implantaten te ontvangen als hun implantaat veeg over de toetsencreditcards en meer. De organisatie merkte op dat de technologie vooral populair is in Nederland Zwedenwaar chipimplantaten vaker worden geaccepteerd voor toegang tot sportscholen, e-ticketing op openbaar vervoersystemen en voor het opslaan van contactgegevens in noodgevallen.
HB 2303 zou een nieuwe sectie toevoegen aan hoofdstuk 49.44 van de herziene Code van Washington (RCW), getiteld “Overtredingen – Verboden praktijken.” Het hoofdstuk fungeert als een verzameling arbeidsregels die specifieke oneerlijke of illegale activiteiten door werkgevers, werknemers en werknemersvertegenwoordigers definiëren en verbieden.
De wetgeving is vergelijkbaar met wetten die zijn aangenomen in Arkansas, Californië, Missouri, Montana, Nevada, New Hampshire, North Dakota, Oklahoma, Utah, Wisconsin, Indiana, Alabama en Mississippi.
“Werknemers kunnen niet legaal instemmen met een programma vanwege de machtsdynamiek tussen hen en de werkgever”, aldus Thomas. “Geïmplanteerde chips horen niet thuis in een werkomgeving.”
Volgens de Carnegie Council is Nevada “misschien wel de meest restrictieve” microchip-implantaat en permanente identificatiemarkering. De wet verbiedt mensen om er vrijwillig voor te kiezen dergelijke markeringen in Nevada te ontvangen.
Thomas zei dat HB 2303 niet zo ver gaat als de beperkingen van Nevada, en merkte op dat werknemers nog steeds vrij zouden zijn om hun eigen keuzes te maken buiten de werkplek.
Thomas zei dat ze gelooft dat bedrijven de technologie uiteindelijk aan hun werknemers zullen presenteren door hen te vertellen dat het handiger en gemakkelijker is – je hoeft je geen zorgen te maken dat je je badge vergeet om te werken, enz.
“Gemak zorgt er vaak voor dat mensen de dingen te beperkt bekijken en het grote geheel niet zien”, zegt ze. “De machtsdynamiek tussen een werkgever en een werknemer maakt echte, ongedwongen toestemming onmogelijk. Het gaat erom ervoor te zorgen dat werknemers niet alleen de keuze hebben, maar ook alle factoren in overweging nemen wanneer deze programma’s aan hen worden gepresenteerd.”
De Carnegie Council rapporteerde ook over de zorgen over privacy, gegevensbeveiliging en gezondheidszorg die microchips met zich meebrengen, onder meer van technologen die zich zorgen maken over IoT-kwetsbaarheden in sensoren en netwerkarchitectuur die door hackers kunnen worden uitgebuit.
Terwijl het voorstel van Washington zich richt op eenvoudige Radio Frequency Identification (RFID)-tags, beweegt een meer geavanceerde golf van ‘brain-computer interfaces’ (BCI’s) zich snel richting de mainstream.
Elon Musk zou dat graag willen productie verhogen van zijn Neuralink-brein-computerinterfacechips in 2026. Hij stelt zich voor dat de technologie mensen met neurologische aandoeningen zal helpen en mensen uiteindelijk in staat zal stellen rechtstreeks met computers te communiceren. Het bedrijf is van plan het chirurgische implantatieproces vrijwel volledig geautomatiseerd te maken om de procedure te kunnen schalen.
Washington’s HB 2303 staat gepland voor een openbare hoorzitting op 14 januari in de House Committee on Labor & Workplace Standards.
