Vijf jaar geleden zag een gepensioneerde politieagent een zevenjarig meisje alleen lopen in haar wijk in New Jersey. De vreemdeling hield haar tegen, vroeg haar waar ze woonde en of ze alleen was, en belde vervolgens de politie. Toen de agenten arriveerden, gaf het meisje hun haar adres, dat slechts een paar straten verderop lag. Ze volgden haar naar huis en ontmoetten haar ouders.
Maar in plaats van weg te gaan, eiste de agent een identiteitsbewijs. Toen de ouders weigerden en beweerden dat ze niets verkeerds hadden gedaan door hun dochter een wandeling door de buurt te laten maken, riep de officier om versterking en dreigde hun dochter in beschermende hechtenis te nemen. De vader probeerde zijn huilende dochter te troosten. De politie worstelde hem tegen de grond, arresteerde hem wegens belemmering van de rechtsgang en bracht hem met handboeien naar de gevangenis. Hij werd later schuldig bevonden en kreeg een boete van $ 133.
Wij Amerikanen praten veel over vrijheid, maar als een kind leert onafhankelijk te zijn, is de culturele reactie van vandaag de dag te denken dat er iets vreselijk mis is.
{“blockType”:mv-promo-block”,”data”:{“imageDesktopUrl”:https://images.fastcompany.com/image/upload/f_webp,q_auto,c_fit/wp-cms-2/2025/12/speakeapsy-de”,”sk MobileUrl ‘https://images.fastcompany.com/image/upload/f_webp,q_auto,c_fit/wp-cms-2/2025/12/speakeasy-mobile.png’, ‘eyebrow’, ‘headline’:u003ESubu003ES voor Stedenbouw Speakeasyu003C/strongu003E”,”dek: Sluit u aan bij Andy Boenau onderzoekt ideeën die de status quo van de infrastructuur liever zou behouden UP”, ctaUrl “http://urbanismspeakeasy.com/”, thema”:{“bg”:#f5f5f5″, “text”:#000000″, “eyebrow”:#9aa2aa”, “subhed”:#ffffff”, “buttonBg” “#000000”, “buttonHoverBg”:91453932, “buttonText”:false,”slug””}}
Vroeger, als een vreemdeling naar een kind toe liep en vragen stelde als: “Waar woon je?” en “Ben je alleen?” de vreemdeling werd als verdacht beschouwd. Hierover zijn talloze PSA’s gemaakt. Maar nu stelt een vreemdeling die vragen, volgt het kind naar huis, laat de vader van het kind arresteren en wordt geprezen als een held.
Vrijheid om te bewegen
Waar heeft dit mee te maken stedenbouw? Nou, dat lijkt zinloos ontwerp straten voor alle leeftijden, als niet alle leeftijden zich vrij mogen bewegen.
In de jaren 80, toen mijn zus en ik thuiskwamen van school, aten we een tussendoortje, kleedden we ons om en ga spelen. Als het niet regende, werd er veel buiten gespeeld – niet omdat we een band met de natuur voelden, maar omdat je dat gewoon deed. Mijn moeder gaf ook pianoles in de woonkamer, dus luidruchtig zijn in huis was geen optie.
We woonden in een buitenwijk die in de jaren zestig en zeventig was ontwikkeld. Alles was binnen 10 minuten fietsen te bereiken: speeltuinen, voetbalvelden, het zwembad, de bibliotheek, het huis van iedereen en het bos. (Het bos is wat we elk groter gebied met bomen noemden dan jouw tuin – het had kreken, ‘geheime’ doorgangen naar andere straten, mysterieuze overblijfselen van houten forten en plekken om rond te hangen, ver weg van volwassenen.)
Rond 15.30 uur op een willekeurige doordeweekse dag klopten wij (en kinderen in heel Amerika) op de deur en vroegen: “Kun je naar buiten komen om te spelen?” of “Wil je fietsen?”
We schoten met hoepels tot onze armen moe werden. We gebruikten zagen, hamers, touwen, kettingen en ander gevonden gereedschap om dingen te maken. Een paar van ons deden ooit wat ik achteraf gezien een bakfietstrein zou noemen. Er volgden nog meer blessures.
Gaat overal heen
Mijn punt met deze buurtavonturen is niet dat we één werden met de natuur of verlangden naar gezond bewegen. Het grote verschil tussen toen en nu is om van hier naar daar te komen. We liepen of fietsten overal naartoe. Ouders waren op het werk of thuis bezig met ouderschapszaken. Geen enkel kind met een gezond verstand zou om een uitstapje naar de speeltuin vragen. Je hebt jezelf daar.
Als jij niet een soortgelijke jeugd hebt gehad, weet ik zeker dat iemand in jouw omgeving dat wel heeft gedaan. Wij Gen X-ers delen graag de gloriedagen waarin we aan ons lot konden worden overgelaten. Ik denk dat een van de redenen waarom mijn generatie zo nostalgisch is, is dat onze gewone jeugd naar huidige maatstaven buitenaards lijkt.
Goede stedenbouw is niet goed als je niet mag lopen of fietsen. Naast de infrastructuur zelf verstoren buren en politie nu de gezonde ontwikkeling van kinderen. Er is een geval dat een veilige plek om op te groeien risicovol kindergedrag mogelijk maakt. Ik gebruik ‘risico’ losjes omdat de verwachtingen voor de ontwikkeling van kinderen in onze cultuur dramatisch zijn veranderd.
De onafhankelijkheid van de kindertijd
Wethouder Keith Kaplan was getuige van het incident in New Jersey en was woedend. Hij stelde de Fair Childhood Independence Bill op, waarin staat dat kinderen buiten laten lopen of spelen geen nalatigheid is, tenzij ze in duidelijk, ernstig en waarschijnlijk gevaar verkeren. Het wetsvoorstel werd aangenomen en werd wet in 2025, waardoor de stad New Jersey een plek werd waar kinderen kinderen kunnen zijn en ouders wat gemakkelijker kunnen ademen.
Het eigenzinnige verhaal van de politie die onderzoek doet naar een zelfstandig kind is geen uitschieter. Zoveel ouders worden bedreigd met rechtszaken waar groepen van houden Laten groeien is opgericht om de vrijheid van mobiliteit voor mensen van alle leeftijden te helpen herstellen.
Stadsplanners en stedenbouwkundigen praten over het ontwerpen van straten en openbare ruimtes die voor iedereen geschikt zijn, van kinderen tot ouderen, van rolstoelgebruikers tot marathonlopers. Het idee is dat als je infrastructuur niet veilig en comfortabel is voor een 8-jarige en een 80-jarige, het geen goed ontwerp is. Maar het is een nutteloze exercitie als de culturele norm wantrouwend tegenover onafhankelijke kinderen is.
Persoonlijke verhalen zijn krachtige hulpmiddelen om beleidsjargon om te zetten in de infrastructuurpraktijk. Het is belangrijk om te praten en schrijven over je eigen ervaringen en wat je van anderen hoort. Let op verhalen die misschien een kop hebben over ouderschap of onderwijs, maar die diepere wortels hebben in het landgebruik- of transportbeleid.
Loop- en fietsvriendelijke buurten zijn ongelooflijk belangrijk voor het menselijk welzijn. Maar ze zijn ook slechts zo goed als de lokale autoriteiten toestaan. Legaliseer goede stedenbouw en legaliseer een gezonde ontwikkeling van kinderen.
{“blockType”:mv-promo-block”,”data”:{“imageDesktopUrl”:https://images.fastcompany.com/image/upload/f_webp,q_auto,c_fit/wp-cms-2/2025/12/speakeapsy-de”,”sk MobileUrl ‘https://images.fastcompany.com/image/upload/f_webp,q_auto,c_fit/wp-cms-2/2025/12/speakeasy-mobile.png’, ‘eyebrow’, ‘headline’:u003ESubu003ES voor Stedenbouw Speakeasyu003C/strongu003E”,”dek: Sluit u aan bij Andy Boenau onderzoekt ideeën die de status quo van de infrastructuur liever zou behouden UP”, ctaUrl “http://urbanismspeakeasy.com/”, thema”:{“bg”:#f5f5f5″, “text”:#000000″, “eyebrow”:#9aa2aa”, “subhed”:#ffffff”, “buttonBg” “#000000”, “buttonHoverBg”:91453932, “buttonText”:false,”slug””}}
Nieuwsbron
