Er is een oude mythe dat Inuit-culturen maar liefst honderd woorden voor sneeuw hebben. Ik herinner me dat ik er op school over hoorde en er was gewoon iets geweldigs aan het idee dat de percepties van mensen zo diep rijk en verschillend kunnen zijn. Ik denk dat dat de reden is, ook al is dat zo geweest ontkracht vaak blijft de geschiedenis zich herhalen.
Er zit ook veel waarheid in het onderliggende concept. Zoals iedereen weet die ooit een andere taal heeft geleerd of in een andere cultuur heeft geleefd, lopen de percepties van mensen enorm uiteen. IN De vreemdste mensen ter wereld, Die van Harvard Jozef Hendrik documenteren hoe belangrijk en interessant deze verschillen kunnen zijn.
Dus als de sneeuwmythe van de Inuit een belangrijk concept belicht, zouden velen beweren dat het geen kwaad kan dit te herhalen, op vrijwel dezelfde manier waarop we het apocriefe verhaal blijven vertellen van George Washington die de kersenboom van zijn vader omhakt. Maar de waarheid doet ertoe. Zodra we het beginnen te bagatelliseren, verliezen we ons vermogen om te begrijpen wat vaak een rommelige en genuanceerde wereld is.
Hoe noem je een vierkant?
Wat de sneeuwmythe van de Inuit zo boeiend maakt, is dat het zo diepgeworteld illustreert hoe taal diepere waarheden kan onthullen. Het woord voor vierkant is bijvoorbeeld in het Duits Vierkant en in buurland Polen is dat ook zo Plaats, een woord dat op dezelfde manier wordt uitgesproken. In het Russisch is het woord Plosjtsjad, dan zie je opnieuw de familiegelijkenis.
In Oekraïne, dat geografisch en taalkundig gezien midden tussen al die landen ligt, is het woord voor vierkant echter heel anders. Dat is het Maidan en komt uit het Turks, wat je ook hints geeft over de geschiedenis van Oekraïne Het Krim-Khanaatzijn historische banden met Byzantiumen nog veel meer interessante dingen.
Slavische talen zitten vol met deze fascinerende historische overblijfselen. Het woord slaaf komt van dezelfde wortel als “woord” (woord). Dus beschouwden de Slaven zichzelf als de “mensen van het woord”. Het woord voor Duits in Slavische talen is “Niemiec”, wat zich grofweg vertaalt naar “spreekt niet”, wat laat zien hoe de Slaven de Germaanse stammen als barbaren beschouwden.
Talen blijven uiteraard evolueren. Sinds het begin van de jaren negentig is het Onafhankelijkheidsplein in het centrum van Kiev de Maidan Nezalezjnostiis de plek geweest waar mensen naartoe gaan om te protesteren, vooral tijdens Oranje revolutie in 2004 en De revolutie van de waardigheid in 2014. Dus als de Oekraïners vandaag zeggen dat het tijd is om ‘naar de Maidan te gaan’, bedoelen ze dat het tijd is om in opstand te komen.’
De sneeuwmythe van de Inuit maakt ons attent op de mogelijkheid om taal op deze manier te onderzoeken, en velen zouden betogen dat we de waarheid een goed verhaal niet in de weg moeten laten staan. Maar als we de waarheid verlaten, beginnen we een moeizaam pad te bewandelen.
De mythen van Blockbuster, Kodak en Xerox PARC
We vertellen verhalen omdat specifieke verhalen vaak kunnen verwijzen naar meer algemene principes. Wanneer deskundigen bijvoorbeeld de gevaren willen aantonen van zelfgenoegzame bedrijfsreuzen die betrapt worden op een dutje, wijzen ze vaak op Blockbuster, Kodak en Xerox. Maar net als de sneeuwmythe van de Inuit zijn deze verhalen niet echt waar. Laten we ze allemaal een voor een bekijken.
Blockbuster is vermoedelijk een waarschuwend verhaal omdat het Netflix negeerde totdat het te laat was. Maar zoals Gina Keating, die jarenlang verslag deed van het verhaal bij Reuters, in haar boek uitlegt De Netflixde videogigant handelde relatief snel en kwam met een succesvolle strategie. Het echte probleem was dat deze veranderingen de aandelenkoers verlaagden en dat de strategie werd omgedraaid toen de CEO aan de slag ging Johannes Antiochus terug na een compensatiegeschil met investeerder Carl Icahn.
Op dezelfde manier wordt ons vaak verteld dat Kodak, nadat hij de digitale fotografie had uitgevonden, de markt negeerde. Niets is minder waar. Eigenlijk is dat zo Gemakkelijk delen lijn camera’s waren topverkopers. Het bedrijf deed ook grote investeringen in kwaliteitsafdrukken voor digitale foto’s. Het probleem was dat het het grootste deel van zijn geld verdiende met het ontwikkelen van films, een bedrijf dat volledig verdween.
Een andere populaire fabel is dat Xerox er niet in is geslaagd de destijds ontwikkelde technologie te commercialiseren Palo Alto Onderzoekscentrum (PARC)terwijl de laserprinter zich daar feitelijk ontwikkelde het bedrijf gered. Wat ook gemakshalve wordt weggelaten is dat Steve Jobs toegang kon krijgen tot de technologie van het bedrijf om de Macintosh te bouwen, omdat Xerox in Apple had geïnvesteerd en vervolgens flink van die investering had geprofiteerd.
Ik had onlangs de kans om elk van deze met te bespreken Paul Nunesdie jarenlang aan het hoofd stond van thought leadership bij Accenture, op Aidan McCullin’s innovatieshow en wat ons opviel was dat de expertversie je in elk geval precies de verkeerde kant op zou leiden. Het probleem van Blockbuster was niet dat ze externe bedreigingen negeerden, maar geen rekening hielden met intern verzet. Digitale fotografie zou de filmontwikkelingsactiviteiten van Kodak nooit hebben vervangen, en Xerox PARC is inderdaad een succesverhaal dat andere bedrijven goed zouden kunnen navolgen.
De wet van Feynman
De geschiedenis is vol moedige zielen die de status quo trotseerden. In de jaren 1840, Ignaz Semmelweis baanbrekend handenwassen in ziekenhuizen, maar werd berispt door het medische establishment. Aan het begin van de 20e eeuw, Willem Coley baanbrekende immunotherapie tegen kanker, die alleen genegeerd kan worden. Barry Marshall werd aan de schandpaal genageld vanwege zijn werk waaruit bleek dat zweren niet door stress maar door bacteriën werden veroorzaakt H. pylori.
Maar als je tegenstrijdig bent, heb je nog geen gelijk. Tijdens het Sovjettijdperk Trofim Lysenko pseudowetenschappelijke landbouwtheorieën leidden tot mislukte oogsten en droegen bij aan hongersnoden waarbij miljoenen mensen omkwamen. Onlangs viel het vaccinscepsis van Robert F. Kennedy Jr. samen met een heropleving van de mazelen.
Dus hoe kunnen we ons bezighouden met een gezond scepticisme over de tijdsgeest, zonder in kwakzalverij te vervallen?
De natuurkundige Richard Feynmaneen van de grootste geesten van de 20e eeuw, biedt nuttige begeleiding. Hij zei dat wetenschap begint met een gok. Het is niet alleen toegestaan, maar ook noodzakelijk. Om iets nieuws te ontdekken, moet je je gedachten de vrije loop laten. Onmogelijke, zelfs belachelijke ideeën zijn de manier waarop we nieuwe wegen inslaan.
Toch is de tweede stap cruciaal: je moet je ideeën testen. Of zoals Feynman zet het“Als het niet in overeenstemming is met het experiment, is het verkeerd. In die simpele uitspraak ligt de sleutel tot de wetenschap. Het maakt niet uit hoe mooi je gok is, het maakt niet uit hoe slim je bent, wie de gok heeft gedaan of wat zijn naam is… Als het niet in overeenstemming is met het experiment, is het verkeerd. Dat is alles.”
De narratieve misvatting
De neurowetenschapper Antonio Damasio gelooft dat we ervaringen in ons lichaam coderen als somatische markers en dat onze emoties ons vaak bewust maken van dingen waar onze hersenen zich niet van bewust zijn. Een andere onderzoeker, Jozef Ledouxkwamen tot soortgelijke conclusies. Hij wees erop dat ons lichaam veel sneller reageert dan onze geest, bijvoorbeeld wanneer we uit de weg springen voor een tegemoetkomend object en slechts enkele seconden later beseffen wat er is gebeurd.
Nobelprijswinnaar Daniël Kahneman suggereert dat we twee manieren van denken hebben. De eerste is emotioneel, intuïtief en snel. De andere is rationeel, weloverwogen en langzaam. Onze lichamen zijn geëvolueerd om snel beslissingen te nemen in situaties van leven of dood. Onze rationele geest kwam veel later en werkt niet automatisch. Het vergt een bewuste inspanning om het andere systeem te activeren.
Het probleem is dat wanneer iets goed voelt, mensen de neiging hebben er verhalen omheen te bouwen. Valse fabels zoals die over Blockbuster, Kodak en Xerox pretenderen ons belangrijke lessen te leren, maar de waarheid is dat ze ons de kans ontnemen om diepere inzichten te ontsluiten.
Daarom heb ik geleerd wantrouwig te zijn tegenover goede verhalen, vooral verhalen waarvan ik wil dat ze waar zijn, omdat ze gewoon goed aanvoelen. We moeten onze gevoelens voortdurend ondervragen, vooral op gebieden waar we geen specifieke training of relevante expertise hebben. We moeten begrijpen waar onze emoties ons precies voor waarschuwen en dit vereist dat we onze rationele geest erbij betrekken.
Daarom moet je soms de waarheid een goed verhaal in de weg laten staan.
De uiterste deadline voor Fast Company’s Wereldveranderende ideeënprijzen is vrijdag 12 december om 23:59 uur PT. Solliciteer vandaag nog.
