Langs de grens met Brazilië en Argentinië wordt de Iguazu-rivier breder, langzamer en daalt vervolgens. De aarde valt gewoon weg. De Iguazu-watervallen strekken zich ongeveer 2,7 kilometer uit over een basaltplateau en vormen wat algemeen wordt omschreven als het grootste watervalsysteem ter wereld. Ongeveer 275 individuele cascades vormen de site. De hoogte varieert tussen de 60 en 90 meter, afhankelijk van het traject en het seizoen. In het midden bevindt zich een brede halve cirkel die bekend staat als de Duivelshals, waar het water in een smalle kloof stroomt en als een straal weer omhoog komt. De pluim is vaak zichtbaar op vliegtuig- en satellietbeelden. Aan beide zijden van de rivier beschermen nationale parken het omliggende subtropische bos. De watervallen hebben sinds 1984 de status van UNESCO-werelderfgoed.
De Iguazu-watervallen zijn ’s werelds grootste watervalsysteem, gemeten in de breedte
De Iguazu-watervallen liggen op een vulkanische rotsformatie die de grens vormde tussen Argentinië en Brazilië. In de loop van de tijd heeft de rivierstroom lagen verharde lava doorgesneden, waardoor er trappen, eilanden en afzonderlijke watergordijnen zijn ontstaan in plaats van één continue druppel. De Iguazu-rivier buigt scherp voordat hij de rand bereikt, wat de brede, gebogen vorm van de watervallen verklaart.De secties zijn verschillend van karakter. Sommige cascades vallen in dunne draden. Anderen storten zich krachtig in de schimmige kanalen beneden. De schaal wordt duidelijker van bovenaf, waar de witte bogen in scherp contrast staan met het diepgroene bos. De kloof onder Devil’s Throat is smal en steil en wordt geleidelijk langer naarmate de erosie stroomopwaarts voortduurt.
De Iguazu-watervallen zijn ’s werelds grootste watervalsysteem, gemeten in de breedte (Afbeeldingsbron – Wikipedia)
Subtropisch bos herbergt zelden wilde dieren
Het omliggende regenwoud maakt deel uit van een beschermd ecosysteem dat door beide landen wordt gedeeld. Hier groeien ruim 2.000 soorten vaatplanten. De luchtvochtigheid blijft het grootste deel van het jaar hoog, ondersteund door constant sproeien.Tot de typische dieren in deze regio behoren tapirs, reuzenmiereneters, brulapen, ocelotten, jaguars en kaaimannen. Vogels zijn vooral actief in de buurt van het water. Onder hen bevindt zich de Grote Kuifzwaluw, een donkere, snelvliegende soort waarvan bekend is dat hij achter de watervallen broedt. De vogels vliegen rechtstreeks door het vallende water om richels te bereiken die verborgen zijn voor roofdieren. Het gedrag lijkt riskant, maar biedt bescherming tegen veel bedreigingen die dieper in het bos bestaan.
Toeristische infrastructuur omringt de watervallen op beide oevers
Zowel Argentinië als Brazilië hebben kijkgebieden in hun respectieve nationale parken. Houten loopbruggen overspannen delen van de rivier, waardoor bezoekers verschillende watervallen van dichtbij kunnen benaderen. Aan de Argentijnse kant kruist een voetgangersbrug van één kilometer kalm water voordat hij de rand van Devil’s Throat bereikt.Hotels zijn actief in de buurt van de ingangen van het park aan beide oevers. Toegangswegen zijn gereguleerd, hoewel de bezoekersaantallen het hele jaar door hoog blijven. In het vroege ochtendlicht is vaak de omvang van de spuitkolom zichtbaar die uit de kloof opstijgt. Vanuit bepaalde hoeken werpt de mist een zwakke schaduw over het oppervlak van de rivier voordat deze uitdunt in de boslucht.
