Lin de week, Meta en YouTube werden verantwoordelijk bevonden om opzettelijk verslavende producten te creëren die jonge gebruikers van sociale media beïnvloedden. De uitspraak heeft geleid tot een al groeiende beweging van overheden en toezichthouders om het gebruik van sociale media door jongeren onder de 16 jaar te beperken of te verbieden. zoals in Australië is gedaanom kinderen te beschermen tegen mogelijke schade.
Maar er is een andere manier om het te doen 85% van de kinderen en tieners komen online samen – en dat is via videogames. De is voorgesteld dat beperkingen op online gokken in toekomstige wetgeving naast beperkingen op sociale media moeten worden overwogen. Er is een precedent: in 2021 China beperkte online gaming voor jongeren in het weekend en op feestdagen tot één uur per dag. Maar ik heb veel vragen over hoe dergelijke stoepranden zouden werken en of ze moeten worden geprobeerd.
Eén argument voor beperkingen is dat is aangetoond dat sommige online games potentieel onveilige omgevingen voor kinderen vormen. Als u een ouder bent, heeft u er wel eens van gehoord Roblox – en niet alleen omdat het enorm populair is. Roblox beweert 381 miljoen maandelijkse gebruikers te hebben, van wie de meesten kinderen zijn. Maar het heeft de krantenkoppen gehaald vanwege verschillende gevallen van zorg En uitbuiting van kinderen dat op het perron plaatsvond. Het is ook berucht om onsmakelijke en leeftijdsongepaste inhoud.
Mede als reactie hierop heeft Roblox een groot lied en dans gemaakt over het verbeteren van de veiligheidsvoorzieningen van zijn kinderen. Voicechat is nu beperkt tot geverifieerde accounts voor b.v. gebruikers van 13 jaar en ouder. Maar als miljoenen kinderen online met elkaar omgaan in een ruimte waar tieners en volwassenen gratis toegang toe hebben, kan het dan ooit helemaal veilig zijn?
Niet alle videogames hebben een significante online component. Bij de meeste gaat het niet om spelen met andere mensen. En dit is een van de redenen waarom het opnemen van videogames in een voorgesteld verbod op sociale media een regelgevende nachtmerrie zou zijn. Roblox en Fortniteje zou kunnen zeggen dat het platforms zijn zoals Instagram of YouTube: spelers kunnen hun eigen games en inhoud maken en deze vervolgens online verzamelen om deze met anderen te delen. Maar is Minecraft een platform? Mensen creëren en delen dingen in Minecraft, maar ook jij kan speel het online, het heeft geen gecentraliseerde verzamelplaats.
Hoe zit het met EA Sports FC (voorheen bekend als FIFA)? Het is theoretisch mogelijk dat kinderen en volwassenen wedstrijden tegen elkaar spelen. Hoe zit het met World of Warcraft? Call of Duty heeft een 18-certificaat (beoordeling M in de VS), maar we weten allemaal dat de online multiplayer-lobby’s vol zitten met jonge tieners – moet dat in een verbod worden opgenomen? Wat telt als een platform en wat is slechts een game? Zouden we voor elk afzonderlijk product en elke dienst leeftijdsgeverifieerde accounts nodig hebben, met alle problemen van gegevensverzameling van dien? Elk spel zou van geval tot geval moeten worden bekeken, wat het uiterst moeilijk zou maken om algemene beperkingen af te dwingen. De Chinese spelbeperkingen zijn geblekenJongeren zullen er eenvoudigweg moeite mee hebben om er omheen te komen.
En het volledig verbieden van tieners om online games te spelen zou een fundamenteel verschrikkelijk idee zijn. Online games zijn belangrijke sociale ruimtes voor vele miljoenen tieners, vooral voor degenen die met hun vrienden op virtuele plekken rondhangen, omdat we hen in de echte wereld steeds meer beperkingen opleggen. Engeland en Wales hebben sinds 2010 meer dan tweederde van de door de gemeente beheerde jeugdcentra verloren gegevens van de vakbond Unison. Videogames zijn daar een van er zijn nog maar weinig arena’s over waar tieners zich kunnen vermaken zonder toezicht of kritiek van volwassenen. Het verwijderen van Fortnite zal niets doen om de geestelijke gezondheidscrisis van jongeren te verzachten.
Dit duidt op het kernprobleem van al deze wetgeving: het internet is niet homogeen. Games, sociale media, Discord en YouTube zijn allemaal online en allemaal totaal verschillend. De ene jongere kan enorm profiteren van het vinden van een LGBTQ+-gemeenschap op TikTok of het maken van vrienden voor het leven in de Twitch-chat van zijn favoriete streamer, terwijl een ander vastzit in een “thinspo” konijnenhol of in de manosfeer getrokken. Het is uiterst moeilijk, misschien wel onmogelijk, om potentiële online schade ongedaan te maken zonder ook de voordelen die deze dingen voor jongeren hebben opgeleverd, ongedaan te maken. Ik vermoed dat het antwoord ligt in het proberen het internet terug te pakken van de manipulatieve, algoritmische, op betrokkenheid gebaseerde grote technologiebedrijven die het hebben gekoloniseerd, in plaats van jonge mensen te verbieden zich ermee bezig te houden.
Als u een ouder bent en u zich zorgen maakt over de veiligheid van uw kinderen tijdens het spelen van videogames, is het goede nieuws dat u opties heeft. Alles heeft tegenwoordig fatsoenlijk ouderlijk toezicht, van iPads tot PlayStations tot de Nintendo Switch. Voor jongere kinderen kun je chat- en berichtenfuncties uitschakelen, tijdslimieten instellen en ervoor zorgen dat ze niets kunnen spelen boven de juiste leeftijdsclassificatie. Bij oudere kinderen en tieners kunt u overwegen deze functies in te stellen op ‘Alleen vrienden’ om ervoor te zorgen dat ze online geen interactie kunnen hebben met volwassen vreemden.
Dit zijn eenvoudige maatregelen die kunnen worden genomen om kinderen te laten genieten van alle creativiteit en plezier die videogames te bieden hebben, terwijl de zorgen over de veiligheid van ouders en voogden worden weggenomen. Dergelijke maatregelen bestaan al. Een verbod zou geen extra voordelen en veel potentiële schade met zich meebrengen.
