Het spel ‘Pragmata’ combineert robots, hacking, wapens en lieve oom-energie

Veel te lang worden videogames belegerd door de plaag van Dad Games. Dingen zoals de nieuwste God van de oorlog registers en De laatste van ons heeft het idee gepopulariseerd om spelers een soort vaderlijke plicht te geven aan een jonge, meestal hulpeloze metgezel. Het is uitgespeeld en saai, o.a.

Dat is een van de redenen waarom ik zo geïnteresseerd ben in wat ik heb gezien van de aankomende Capcom pragmatisch tot nu toe. Deze sci-fi third-person shooter werd oorspronkelijk zes jaar geleden aangekondigd en heeft een uitgangspunt dat vrij gelijkaardig is aan de andere games die ik noemde. Je speelt als een man genaamd Hugh die een vreemd klein meisje genaamd Diana moet beschermen en ermee moet samenwerken terwijl ze proberen te ontsnappen uit een ruimtestation vol boze robots.

Het verschil is echter dat ik wilde categoriseren pragmatisch meer een oomspel dan een vaderspel. Ik speel ongeveer 90 minuten pragmatisch onlangs op een persevenement, en het lijkt een totaal kick-ass actiespel met een heel mooie, op hacking gebaseerde hook, maar het lichte samenspel tussen Hugh en Diana was ook aanzienlijk vertederend dan de hardhandige zelf-ernst van zoiets als De laatste van ons.

pragmatisch is eigenlijk Resident Evil 4 met een luchtstootje

Mocht je het nog niet gevolgd hebben Pragmatici marketing (er is ook een gratis demo beschikbaar op alle platforms), het belangrijkste om te weten is dat het een in de ruimte gebaseerde third-person shooter is met dezelfde gameplay-mod als de meer actiegerichte inzendingen van Capcom. Residentieel kwaad serie.

Natuurlijk, pragmatisch is geen horrorspel, dus de sfeer is heel anders. Maar in de kern is dit nog steeds een spel waarin je jezelf zorgvuldig positioneert te midden van overweldigende gevechten en probeert nauwkeurig te schieten op de zwakke punten van vijanden die (meestal) griezelig langzaam op je af komen. Een voor de hand liggend verschil is dat Hugh ook door de omgeving kan sprinten, springen en rennen, waardoor het een veel sneller gevoel krijgt dan je zou krijgen als Leon S. Kennedy uit de Resident Evil-serie.

Deze jongens zijn slecht in vechten.
Krediet: Capcom

Het echte vlees van pragmatischDe strijd van Diana komt voort uit Diana’s hackcapaciteiten. Ze zit de hele tijd op Hugh’s schouder, en als je je op een vijand richt, verschijnt er een vierkant hackraster waarin je navigeert met behulp van de gezichtsknoppen. Kortom, je doet een hack-minigame terwijl je ook rent en schiet, en het succesvol hacken van een vijand kan zwakke punten blootleggen of verdoven/vertragen. Het is absoluut de sleutel tot succes, en de eerste keer dat u het doet, begrijpt u meteen waarom het een geweldig idee is.

Dat was allemaal bekend pragmatisch echter voorafgaand aan deze recente praktische mogelijkheid. Een groot nieuw ding dat ik deze keer te zien kreeg, was het hubgebied van de game, waar je vanaf elk checkpoint ter wereld naartoe kunt reizen. Het heeft een trainingsbaan, upgradestations en zelfs een vriendelijke robot genaamd Cabin, die je helpt met alles wat je in die kamer moet doen. Vanaf de demo die ik speelde, pragmatisch Het lijkt een behoorlijk bevredigende upgrade-loop te hebben. Je verzamelt verschillende soorten valuta door levels te verkennen en vijanden te verslaan, die je vervolgens gebruikt om de kernfuncties van Hugh, zoals gezondheid, te upgraden, evenals alle verschillende wapens die hij onderweg gebruikt.

Het is eenvoudig genoeg, maar Capcom is een van de beste leveranciers van dit soort actiegames voor één speler. Ik denk dat ze het een en ander weten over de voortgang van spelers, en dat bleek ook uit de demo die ik speelde.

pragmatisch heeft ook veel persoonlijkheid

Natuurlijk zijn er leuke kostuums om te ontgrendelen.
Krediet: Capcom

Hoewel de daadwerkelijke gameplay-kant van de demo me niet veel liet zien, wist ik dat nog niet pragmatischhet werd in een geplaatst aanzienlijk interessantere omgeving dan we eerder hadden gezien. Concreet moest ik rondrennen in een vreemde, 3D-geprinte simulacra op Times Square in New York City, maar dan in een ruimtestation. Billboards en advertenties stonden vol leuke verwijzingen naar andere Capcom-games zoals Ghouls en geestenterwijl de gebouwen en winkelpuien soms halverwege hun bestaan ​​vervaagden omdat ze duidelijk nog niet helemaal klaar waren totdat… wat er ook gebeurde in dit ruimtestation.

Terug naar het hele “Oom-spel”, wat de meeste indruk op mij maakte pragmatisch is de hoeveelheid hart die in alle interacties van Hugh en Diana zit. Ze is nog nooit op aarde geweest, dus Hugh besteedt het grootste deel van het NYC-niveau aan het uitleggen van verschillende aardeconcepten aan haar om haar eindeloze nieuwsgierigheid naar het onderwerp te bevredigen. Ik heb vooral een stukje gegraven waarin Hugh zei dat de nep-NYC lang niet zo vies was als de echte.

Cabin is een coole kerel.
Krediet: Capcom

Het belangrijkste is dat ik er geen heb gekregen ton van vaderlijke energie van wat ik zag tussen Hugh en Diana. Er was een scène waarin hij haar moest behoeden voor haar eigen nieuwsgierigheid, maar afgezien daarvan was wat ik speelde verstoken van Hugh die uitscheldde, les gaf of zich anderszins gedroeg als een geweldige ouder voor Diana. Hij voelt zich eerder een oom die een weekend lang op een kind moet passen. Zoals elke goede oom kun je zelfs cadeautjes in de wereld vinden en deze aan Diana geven in het hubgebied, waarna ze ermee gaat spelen.

Op dit moment heb ik slechts ongeveer twee uur samen gespeeld pragmatisch op verschillende persevenementen, maar elke keer als ik het zie, wil ik het laatste spel steeds vaker spelen. Tussen de zweterige, stressvolle sci-fi-gevechten en het zoete samenspel tussen de twee hoofdrollen, denk ik echt dat Capcom hier iets heel cools tegenkwam. We zullen snel ontdekken of dit gedurende een hele game stand houdt.

Pragmata wordt op 17 april gelanceerd voor pc, PS5, consoles uit de Xbox-serie en Nintendo Switch 2.