Hij is geschokt door de toestand van de vakbond en is een boze demonstrant. Maar hij is ook optimistisch

Ik ken veel mensen die lijden aan een chronische ziekte die steeds erger wordt als er nieuws uit Washington is. Aanhangers van de huidige president van de Verenigde Staten noemen deze aandoening misschien een bijwerking van het Trump Disturbance Syndrome, maar het lijkt meer op het Trump Fatigue Syndrome.

Symptomen kunnen onder meer zijn dat u na een periode wilt stoppen, uw hoofd in een ijsemmer wilt steken of een andere manier wilt vinden om uw zintuigen te verdoven.

Maar sommige dappere zielen stappen liever in de strijd dan weg te kijken.

Bert Voorhees bijvoorbeeld.

Tijdens het lezen van de berichtgeving kwam ik zijn naam tegen demonstratie op maandagavond bij het stadhuis in het centrum van LA, waar demonstranten tekeer gingen tegen de bombardementen op Iran – het nieuwste voorbeeld van Trump die zich gedraagt ​​alsof hij de koning van de wereld is en aan niemand verantwoording hoeft af te leggen, ook niet aan het Congres, de rechtbanken of het Amerikaanse volk.

Terwijl raketten vliegen, burgers sterven en chaos zich verspreidt, Voorhees vertelde USA Today dat het geweld van de Iraanse ayatollah tegen zijn eigen volk een Amerikaanse militaire aanval niet rechtvaardigde. Volgens Voorhees is het de Amerikaanse democratie die wordt aangevallen.

“Als mensen niet opstaan ​​en zich hier niet over uitlaten, zullen we geen land meer hebben”, zei de inwoner van de noordoostelijke San Fernando Valley. “Het is dus tijd dat mensen serieus worden en de straat op gaan.”

Ik belde Voorhees, een gepensioneerde advocaat en leraar, en we hadden een lang gesprek dat de volgende dag tijdens de lunch in Montrose werd voortgezet. We zijn allebei in de zeventig en we hebben er allebei moeite mee om het land waarin we leven in overeenstemming te brengen met de visie die we er als jongere mannen voor hadden. Wie had jaren van pesten en schelden, pathologisch liegen over ‘gestolen’ verkiezingen, of het ombuigen van de oppositie in het Congres en de rechterlijke macht kunnen voorzien?

Ik gaf tegenover Voorhees toe dat ik de richting waarin dit land zich begaf toen de eerste zwarte president uit de geschiedenis in 2016 aftrad volledig verkeerd had begrepen. Ik durf te wedden dat naarmate een meer diverse en tolerante bevolking de stemgerechtigde leeftijd bereikte, oude verdeeldheid langzaam in de geschiedenis zou vervagen en Amerika naar grotere hoogten zou blijven evolueren.

Stomme ik.

Voorhees zegt dat hij honderden keren heeft gedemonstreerd, maar door het harde optreden tegen de immigratie en nu de oorlog in Iran houdt president Trump hem extra bezig. ‘Als mensen niet opstaan ​​en zich hier niet over uitlaten, zullen we geen land hebben’, zei Voorhees. “Het is dus tijd dat mensen serieus worden en de straat op gaan.”

(Genaro Molina/Los Angeles Times)

Misschien was het het naïeve wensdenken van een ouder die wilde dat zijn kinderen in een meer ontwikkeld land zouden leven in plaats van een land vol Neanderthaler noties van wetenschap, geneeskunde, klimaat en niet-blanke immigranten.

Voor Voorhees zijn dit redenen om de hel op te blazen in plaats van het vertrouwen te verliezen, en hij is niet de enige. De Geen Koningsbijeenkomsten in groter LA waren enorm. Civiele patrouilles van Home Depot zijn op zoek naar hardwerkende buren omdat ‘stilte geweld is’. De fluit brigades verdedigt hun lokale gemeenschappen.

Denise Giardina, een boekhandelaar in Huntington Beach en vriendin van de Voorhees, is op Home Depot-patrouilles in haar gemeenschap geweest en zei dat het plannen van verschillende politieke acties praktisch een fulltimebaan is.

“Ik heb dochters en wilde dat ze meer rechten zouden krijgen dan ik, en ik weet niet zeker of dat gaat gebeuren”, zei Giardina.

Als Giardina een pauze nodig heeft, gaat ze wandelen, wat ons eraan herinnert dat één enkel protest de wereld niet verandert, maar dat kleine stapjes er wel toe doen.

‘Soms kun je niet aan het einde denken,’ zei ze. “Het is gewoon de ene voet voor de andere. Het is niet de regering die ons gaat redden. Het zullen de mensen zijn.”

Een menigte verzamelde zich op 2 maart bij het stadhuis van Los Angeles om te protesteren tegen de bombardementen op Iran door de Verenigde Staten en Israël.

(Jason Armond/Los Angeles Times)

Roseanne Constantino, een grafisch ontwerper uit Silver Lake wiens activisme onder meer bestaat uit het aankloppen van deuren tijdens verkiezingsperiodes, het versturen van ansichtkaarten en het voeren van telefoontjes, heeft met Voorhees in de frontlinie gestaan ​​en deelt haar plichtsbesef.

“Ik denk dat het een voorrecht is als mensen zeggen: ‘Ik kan het nieuws niet kijken, ik ben verdoofd, ik ben overweldigd, ik moet stoppen’, omdat ze kunnen stoppen omdat ze veilig zijn”, zei Constantino.

“Ik denk dat het een soort gateway-medicijn is,” voegde ze eraan toe, “omdat zelfs mensen die nog nooit in hun leven iets activistisch hebben gedaan, uiteindelijk in een protest terechtkomen en worden aangemoedigd door de gemeenschap en het gevoel van doelgerichtheid en uiting van verzet, maar ook door de liefde voor de democratie.”

Voor Voorhees is “democratie een voorrecht”, en uw deelname eindigt niet bij het stemmen. ‘Je moet ervoor zorgen dat ze de juiste dingen doen’, zei hij, ‘en dat vereist aandacht en toezicht als je wilt. Politici moeten voor ons werken.’

Voorhees vertelde me dat hij onder president Obama, toen drones werden gebruikt voor gerichte moordpartijen in het buitenland, uit protest de straat op ging.

‘Ik ben een gelijkheidsactivist, maar we hebben in mijn leven nog nooit iemand gehad die zo vastbesloten is de democratie te vernietigen’, zei Voorhees. “Ik noemde Reagan een fascist, en Reagan voelde zich een fascist totdat ik deze man ontmoette die de leider is van een fascistische beweging in dit land.”

Ik durf te wedden dat het bombarderen van Iran door de eerste president van Amerika – die beloofde oorlogen te beëindigen in plaats van te beginnen – Trumps manier was om kracht uit te stralen in een zwakke tijd. Veel van de ware gelovigen van de president applaudisseren, maar het lijkt erop dat er geen lessen zijn getrokken uit de mislukte inmenging in het Midden-Oosten uit het verleden, en zonder na te denken over wat daarna komt, zou Epic Fury kunnen worden gevolgd door Epic Quagmire.

Voorhees benadrukt dat dit niet alleen een machtsvertoon was, maar ook een afleiding.

Uit de Epstein-dossiers bijvoorbeeld. Van de loze beloften van lagere prijzen voor boodschappen en consumptiegoederen, de dalende populariteitscijfers, de angst voor tussentijdse verkiezingen en de puinhoop veroorzaakt door tarieven die Amerikaanse handelaren miljoenen dollars hebben gekost en die illegaal zijn verklaard.

Voorhees is er boos over, maar maakte wel een punt van verduidelijking.

Hij is niet gedemoraliseerd.

Ruim 200 mensen protesteren zaterdag tegen de oorlog van de VS en Israël tegen Iran voor het stadhuis in het centrum van Los Angeles. Demonstranten droegen Mexicaanse, Palestijnse en Iraanse vlaggen tijdens de demonstratie georganiseerd door de Answer Coalition.

(Genaro Molina/Los Angeles Times)

‘De boog van het universum buigt naar gerechtigheid,’ zei Voorhees, ‘maar dat gebeurt niet gestaag. Er zijn terugtrekkingen. Twee stappen vooruit, één achteruit. Eén stap vooruit, drie terug. We bevinden ons in een van die periodes. … Maar we kunnen overwinnen, en ik denk dat we dat op de lange termijn waarschijnlijk zullen doen.’

Minneapolis is het model, zei hij. Toen twee onschuldige mensen werden gedood bij immigratie-invallen, kwam de gemeenschap bijeen en kwam in protest, waardoor de troepen van Trump werden teruggedrongen en een nationaal gesprek over de brutale tactieken op gang kwam.

“Minneapolis heeft zich daar met de mensheid tegen verzet, en dat is de toekomst die we willen opbouwen”, zei Voorhees. “Dit is de toekomst die Martin Luther King Jr. altijd al wilde hebben. Dit is de geliefde gemeenschap. Dit is het ticket.”

De zaken zullen alleen veranderen als “we van de bank afkomen”, zei Voorhees, die zaterdag op de trappen van het stadhuis een ander anti-oorlogsprotest bijwoonde met een bord met de vraag: “Wie zou Jezus bombarderen?”

“Je kunt met een bezwaard hart en een terneergeslagen hoofd naar voren marcheren, of verder dansen met een glimlach en een deuntje op je lippen, hand in hand met mensen om wie je geeft. Waarom zou je dat niet doen? Alle rijken vallen. Alle koningen en tirannen falen uiteindelijk. Soms is het snel. Soms is het langzaam. Maar die dag zal komen, en zoals de Twin Cities hebben bewezen: liefde is sterker dan haat, al is het maar rechtvaardig.

steve.lopez@latimes.com