Een nieuwe golf van Israëlische politiek verandert de realiteit en de grenzen op de bezette Westelijke Jordaanoever.
De Israëlische regering heeft goedgekeurd de formalisering van 19 zogenaamde nederzettingsposten als onafhankelijke nederzettingen op de bezette Westelijke Jordaanoever. Dit is de derde golf van dergelijke formaliseringen dit jaar door de regering, die de uitbreiding en annexatie van nederzettingen als een topprioriteit beschouwt. Tijdens een eerdere formaliseringsceremonie zei minister van Financiën Bezalel Smotrich: “Wij bevorderen de facto soevereiniteit ter plaatse om elke mogelijkheid van de oprichting van een Arabische staat op de Westelijke Jordaanoever te voorkomen.”
Buitenposten van nederzettingen, die volgens het internationaal recht illegaal zijn, worden door een kleine groep kolonisten opgericht zonder voorafgaande toestemming van de regering. Dit betekent niet dat de kolonisten, die vaak ideologischer en gewelddadiger zijn, geen overheidsbescherming genieten. Israëlische mensenrechtenorganisaties zeggen dat kolonisten in deze zogenaamde buitenposten bescherming, elektriciteit en andere diensten genieten van het Israëlische leger. De formalisering opent de deur naar verdere overheidsfinanciering, infrastructuur en uitbreiding.
Veel van de nederzettingslocaties die in dit laatste besluit zijn geformaliseerd, zijn geconcentreerd in het noordoostelijke deel van de Westelijke Jordaanoever, een gebied waar van oudsher zeer weinig nederzettingsactiviteit te zien is. Ze omvatten ook de formalisering van twee buitenposten die in 2005 werden geëvacueerd door de regering van de toenmalige Israëlische premier Ariel Sharon.
Hoewel deze overheidsbeslissingen misschien bureaucratisch lijken, zijn ze feitelijk van strategische aard. Zij steunen de meer ideologische en vaak gewelddadiger kolonisten die hun aanwezigheid verankeren overneemt nog meer Palestijns land en worden brutaler in hun aanvallen op Palestijnen, die ongekend zijn qua omvang en impact.
De Israëlische mensenrechtenorganisatie B’Tselem schat dat aanvallen van kolonisten op Palestijnen de afgelopen twee jaar 44 gemeenschappen op de Westelijke Jordaanoever met geweld hebben verdreven. Deze brandstichtingen, vandalisme, fysieke aanvallen en dodelijke schietpartijen worden uitgevoerd onder de bescherming van Israëlische soldaten. Tijdens deze aanvallen van kolonisten werden 34 Palestijnen gedood, onder wie drie kinderen. Geen van de daders is voor de rechter gebracht. Het toezicht op deze groepen valt onder de leiding van de Israëlische minister van Nationale Veiligheid, Itamar Ben-Gvir, zelf een kolonist.
VN-secretaris-generaal Antonio Guterres heeft onlangs de noodklok geluid over Israëls recorduitbreiding van illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever en de ongekende niveaus van door de staat gesponsord kolonistengeweld. In een briefing aan de VN-Veiligheidsraad herinnerde Guterres staten eraan dat alle nederzettingen illegaal zijn volgens het internationaal recht. Hij waarschuwde ook dat ze de Palestijnse rechten die onder deze wet worden erkend, ondermijnen, inclusief het recht op een eigen staat.
In september heeft de Amerikaanse president Donald Trump gezegd hij “zal niet toestaan” dat Israël de Westelijke Jordaanoever annexeert zonder gedetailleerd aan te geven welke acties hij zou ondernemen om een dergelijke stap te voorkomen.
Maar Israël laat zich niet afschrikken. De regering blijft haar agenda van landroof, territoriale expansie en annexatie nastreven door middel van een groot aantal maatregelen die de Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever, inclusief Oost-Jeruzalem, fragmenteren, verwijderen en isoleren, en zet haar genocidale geweld in Gaza voort.
Ruim 32.000 Palestijnen zijn al bijna een jaar gedwongen verdreven uit hun huizen in drie vluchtelingenkampen op de bezette Westelijke Jordaanoever. Het Israëlische leger blijft bezet Nur ShamsTulkarem en Jenin vluchtelingenkampen en verbiedt bewoners terug te keren. Ondertussen hebben Israëlische troepen volgens een voorlopige schatting van de VN 1.460 gebouwen in deze kampen gesloopt en beschadigd. Deze massale, destructieve campagne heeft de geografie van de kampen veranderd en meer gezinnen in economische en sociale wanhoop gestort.
Dit is de toestand waarin honderdduizenden Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever zich bevinden als gevolg van Israëlische beperkingen, sloop van huizen en landroof. Het Israëlische leger heeft bijna duizend poorten op de Westelijke Jordaanoever opgezet, waardoor gemeenschappen in openluchtgevangenissen zijn veranderd. Dit heeft een direct en verwoestend effect op de sociale structuur, economie en vitaliteit van deze gemeenschappen, die leven op land dat onder hen is in beslag genomen om de uitbreiding van illegale nederzettingen, wegen en zogenaamde bufferzones om hen heen uit te voeren.
Volgens de Conferentie van de Verenigde Naties voor Handel en Ontwikkeling hebben de Israëlische praktijken en beleidsmaatregelen van de afgelopen twee jaar het Palestijnse volk 69 jaar ontwikkeling gekost. De organisatie meldde onlangs dat het Palestijnse bruto binnenlands product (bbp) is gekrompen tot het niveau van 2010. Dit is het meest zichtbaar in Gaza, maar is ook voelbaar op de Westelijke Jordaanoever.
De resultaten van dit beleid en deze realiteit zijn dat de Palestijnen hun huizen verlaten en dat Israël zich uitbreidt. Tijdens de zomer vertelde de Israëlische premier Benjamin Netanyahu aan een lokaal nieuwsstation dat hij op een ‘historische en spirituele missie’ was, verwijzend naar de visie van het grotere Israël waaraan hij naar eigen zeggen ‘zeer’ gehecht was.
