Ik hoorde Nicolas Maduro voordat ik hem zag. De rinkelende boeien van zijn enkels waarschuwen een volle rechtszaal voor de aanwezigheid van de gevangengenomen Venezolaanse president, net buiten.
Het was precies middag op de 26e verdieping van het federale gerechtsgebouw in New York, waar de grote ramen een prachtig uitzicht boden op de skyline van Manhattan en de Hudson River daarachter.
Ongeveer vijftig verslaggevers, enkele tientallen leden van het publiek en een handvol politieagenten van de Drug Enforcement Administration, de instantie die verantwoordelijk is voor het opbouwen van de zaak tegen hem, wachtten verwachtingsvol op de publieke tribune.
Volg de laatste: Trump reageert na de Maduro-hoorzitting
Drie dagen geleden, Maduro had genoten van de weelde van zijn paleis in Caracas. Nu wordt hij geconfronteerd met de volle kracht van het Amerikaanse rechtssysteem, dat in één lang weekend van president naar verdachte gaat.
Hij droeg door de gevangenis uitgegeven blauwe en oranje kleding en werd aangeklaagd door twee Amerikaanse maarschalks. Hij maakte intens oogcontact met bepaalde mensen in de rechtbank en wenste hen drie of vier keer “Gelukkig Nieuwjaar”. Hij schudde de hand van de maarschalken en advocaten die aan weerszijden van hem zaten.
Zijn vrouw, Cilia Flores, de voormalige first lady die ook is aangeklaagd, zat samen met hem in de rechtszaal, twee stoelen verwijderd van haar man. Ze bleek blauwe plekken aan haar rechteroog te hebben en droeg een verband.
Een voertuig met daarin Maduro rijdt na zijn optreden in de Amerikaanse rechtbank. Afbeelding: Reuters
De eerste rechtszittingen zijn vaak erg procedureel en flauw, maar dit was allesbehalve. Maduro maakte van elke gelegenheid gebruik om zijn onschuld te laten gelden en vol te houden dat hij nog steeds president was Venezuela. Toen hem werd gevraagd zijn identiteit te bevestigen, vertelde hij de rechter dat hij was “gevangengenomen” en “ontvoerd” voordat de rechter hem afsloot en hem vroeg alleen met zijn naam te antwoorden.
Voordat de zitting begon, werd de tribune door een gerechtsambtenaar gewaarschuwd om gedurende de zitting te blijven zitten en te zwijgen en niet te proberen met de verdachte te praten.
Lees meer:
Waar kan de VS als volgende toeslaan?
Was de Amerikaanse aanval in Venezuela legaal?
Hoe zijn de gevangenisomstandigheden voor Maduro?
Maar er was een verbluffend moment aan het einde van de hoorzitting. Toen Maduro door Amerikaanse marshals uit de rechtszaal werd geduwd, stond een man in pak op de publieke tribune op en begon in het Spaans tegen hem te schreeuwen. Ze hadden een kort gesprek, waarbij Maduro de man aanstaarde.
Die man, zo ontdekte ik later, is de 33-jarige Pedro Rojas, een Venezolaan in ballingschap. Ik sprak hem buiten de rechtbank en hij vertelde mij dat hij in 2019 vier maanden lang een politieke gevangene was in Venezuela en nu in de Amerikaanse staat Georgia woonde.
Pedro Rojas, Venezolaanse dissident
“Ik vertelde Nicolas Maduro Moros dat hij zou betalen”, vertelde hij mij. ‘Dat de Verenigde Staten hem zullen berechten. Dat vanaf vandaag, 5 januari 2026, de gouden eeuw van Venezuela begint.
“Nicolas Maduro vertelde me dat hij onschuldig was en dat hij een man van God was. Ik vertelde hem dat wij ook mannen van God zijn, omdat we de Venezolaanse kerk nooit hebben aangevallen zoals hij bij talloze gelegenheden heeft gedaan.”
Demonstranten buiten de rechtbank. Afbeelding: Reuters
Nadat de hoorzitting voorbij was, werd Maduro in een colonne teruggebracht naar de gevangenis. Zijn volgende hoorzitting is gepland voor maart. De gevolgen van zijn gevangenneming zijn onbekend.
