Hoe je als werkende moeder je tijd beter kunt benutten

1. Het zit niet in je hoofd; het staat in de gegevens

In 2017 ben ik bevallen van mijn zoon – en had een midlifecrisis. Dingen die vroeger werkten, zoals twee en een half uur reizen naar mijn werk, kloppen gewoon niet meer. Ik was voortdurend gestrest, boos, uitgeput en zo moe. Terwijl ik de Amtrak-badkamer binnenstormde en huilde dat ik de bedtijd van mijn zoon zou missen vanwege een treinvertraging, vroeg ik me af. Ligt het aan mij?

Ik begon de tijdsbesteding van vrouwen te bestuderen, en de gegevens vertelden me dat ik verre van alleen was. Vrouwen worden van alle kanten onder druk gezet. Naarmate onze tijd op de arbeidsmarkt is toegenomen, is onze tijd voor huishoudelijke verantwoordelijkheden niet dienovereenkomstig afgenomen. Dit heeft twee redenen:

• De tijd die mannen besteden aan koken en schoonmaken ligt sinds de jaren zeventig vast.
• Zoals wij ouders zijn geworden erg intensiever dan een generatie geleden.

Moeders in de jaren 80 droegen geen babykleding en kolven niet naar hun werk of reden niet naar een miljoen activiteiten. Ik ben opgegroeid in de jaren 80 en we waren aan het fietsen zonder snacks en zonder flessen water – we moeten erg uitgedroogd zijn geweest! Het ouderschapsspel is veranderd.

Sommige veranderingen zijn groot en hebben te maken met ons grotere begrip van de ontwikkeling van kinderen, maar we brengen bijna twee keer zoveel tijd met onze kinderen door dan moeders nog maar een generatie geleden. Zonder voldoende hulp van onze partners zijn er simpelweg niet genoeg uren in een dag.

Het bedrag dat onze partners verdienen verandert ook niet als vrouwen thuis de voornaamste kostwinners zijn. Vrouwen die kostwinner zijn, koken en schoonmaken nog steeds twee keer zoveel als hun minder verdienende mannelijke partners; ze winnen het brood en bakken het ook.

Als je kijkt naar de tijdsbesteding over een levenscyclus, zie je dat de tijdsbesteding van vrouwen aan kinderen en huishoudelijk werk in de jaren dertig tot een berg is gestegen (een periode die ik ‘de krapte’ noem), en het spiegelbeeld daarvan is onze tijd die wordt besteed aan investeringen in vrije tijd en carrière, die als een vallei naar beneden daalt. In die periode is ook de tijdsongelijkheid met mannen op zijn hoogtepunt. Ze doen minder kinderopvang en huishoudelijk werk en hebben meer werk en vrije tijd. We moeten een andere weg vooruit vinden.

2. Je doel in het leven is nut, niet carrièresucces

De problemen voor vrouwen op de werkvloer zijn structureel. We proberen een Frankenstein te zijn van een supercarrièrevrouw op kantoor en een Instagram-moeder thuis. We hebben het gevoel dat we achterop raken omdat we met minder proberen meer te doen (slagen in een wereld gebouwd door en voor mannen). Maar economen modelleren mensen niet als mensen die hun carrièresucces maximaliseren, niet hun prestige, maar hun succes nutsvoorziening functie.

“Je nutsfunctie is uniek voor jou.”

Nut is als de winstfunctie van een bedrijf. Jouw persoonlijke winstfunctie bestaat uit alle dingen die jou tijdens je leven vreugde, zingeving en voldoening geven. Als je op je 85e terug zou kijken op je leven, wat zou je dan zeggen? Was het een goed geleefd leven? Je carrière is er een onderdeel van, maar niet het hele verhaal.

Jouw helpfunctie is uniek voor jou. Alleen jij weet wat jou de diepste gevoelens van voldoening geeft. Je kunt jezelf dus niet vergelijken met iemand anders in termen van prestaties, omdat diegene verschillende dingen heeft bereikt – hun nutsfunctie is anders! Dat betekent dat ze iets anders maximaliseren.

Laten we het hebben over waar uw carrière past in uw nutsfunctie. Uw baan zet tijd (de natuurlijke hulpbron waarmee u bent uitgerust om het nut te maximaliseren) om in geld. Jouw baan is als een geldautomaat; Je steekt er tijd in en haalt er geld uit.

Idealiter doet het dit met minimale inspanning en misschien een beetje plezier, waardoor uw nut eerder wordt vergroot dan dat het er afbreuk aan doet. Maar als ik mensen vraag wat ze met hun tijd zouden doen als geld geen rol zou spelen, zegt bijna niemand dat ze zouden proberen meer aangifte te doen of hoger op de bedrijfsladder te klimmen. Dat komt omdat we erkennen dat een baan een middel is om een ​​doel te bereiken, en geen doel.

Als we het geld dat uit werk komt niet nodig zouden hebben, zouden we het grootste deel van onze tijd besteden aan dingen die we echt leuk vinden: samenzijn met dierbaren, hobby’s, de natuur en voor onszelf zorgen. We moeten wat meer transactioneel over onze carrières nadenken dan de zakenboeken op luchthavens ons daartoe aanzetten. Hoeveel geld heb ik precies nodig in elke fase van mijn leven en hoe plan ik een carrière die mij dat geeft, terwijl ik zo weinig mogelijk van mijn kostbare tijd in beslag neem? Dit betekent dat u goed moet nadenken over de levenscyclus van uw baan.

Het kan zinvol zijn om als twintiger veel tijd te investeren, omdat u niet zo onder druk staat door uw huishoudelijke verantwoordelijkheden, en het kan u later in uw leven een betere tijd-naar-geld-conversie van uw baan opleveren. Maar u wilt er zeker van zijn dat u zich in een veld bevindt waar u werkt aan de mogelijkheid om op een gegeven moment uw voet van het gaspedaal te halen, bijvoorbeeld tijdens de druk, en een groter deel van die tijd rechtstreeks aan nutsvoorzieningen te besteden. Anders is de prijs voor de taarteetwedstrijd nog meer taart! Uw investering in uw carrière moet evenredig zijn aan de rol die geld speelt bij het maximaliseren van uw nut. Al het andere is slechts het najagen van ‘succes’ ten koste van echt geluk.

4. Je kunt als meisje werken en betaald krijgen

Er is geen bewijs dat mannelijke eigenschappen eigenlijk meer zijn productiefen er zijn zeker geen aanwijzingen dat vrouwen beloond zullen worden voor het imiteren ervan. Toen ik in Wharton aankwam, vertelde een mannelijke collega me dat studenten je meer respecteren als je stoer bent, en zei dat ik ze vanaf het begin moest laten zien wie de baas was.

Dus ik markeerde ze te laat als ze een minuut te laat waren, en raad eens? De gehaat het komt van mij. Een vrouwelijke hoogleraar vertelde me dat ze had gemerkt dat haar studenten van haar verwachtten dat ze heel aardig was en dat ze aan hun sociale verwachtingen moest voldoen om goede recensies te krijgen. Onderzoek ondersteunt deze anekdote: vrouwen worden vaak gestraft omdat ze niet de verwachte kwaliteiten vertonen, zoals ‘aardigheid’ en gemeenschapsbewustzijn.

“Ik wil dat vrouwen hun genderkenmerken als superkrachten zien.”

Hoewel het ook waar is dat uit het bewijsmateriaal blijkt dat mannen gemiddeld competitiever zijn, meer risicomijdend, hardere onderhandelaars en grotere zelfpromotoren, zegt het niet dat deze dingen tot meer productiviteit of hogere winsten leiden. Uit een onderzoek naar concurrentievermogen blijkt dat mannen dat wel waren overcompetitief. De proefpersonen voerden een taak uit en moesten beslissen of ze een beloning wilden ontvangen voor hun inspanningen of wilden deelnemen aan een toernooi waar ze alleen betaald zouden worden als ze de hoogste score behaalden. Van de slechtst presterende mannen (de mannen die het toernooi zeker zullen verliezen) koos 60% er nog steeds voor om deel te nemen in plaats van de gegarandeerde uitbetaling te ontvangen.

In mijn eigen onderzoek naar onderhandelen ontdekte ik dat man-manparen meer dan twee keer zoveel kans hadden om er niet in te slagen tot overeenstemming te komen en daarom met lege handen weg te lopen van een onderhandeling. Ik wil dat vrouwen hun geslachtskenmerken als superkrachten zien en werkplekken vinden waar ze vooruitgang kunnen boeken door zichzelf te zijn – niet door zich voor te doen als man en daar nog steeds voor gestraft te worden.

5. We moeten radicaal prioriteit geven aan wat bijdraagt ​​aan ons geluk

Als het spel tegen ons is opgezet, kunnen we niet blijven proberen ‘eerlijk te spelen’: aan de behoeften van iedereen voldoen en nooit aan die van onszelf. We moeten meedogenloos worden in het afstemmen van onze tijd op wat ons nut geeft. Voer deze drie stappen uit:

• Onderhandel opnieuw over de manier waarop tijd en geld in uw huishouden worden toegewezen.
• Gooi je kamerplanten weg en maak andere lastige keuzes.
• Betaal jezelf eerst met vrije tijd.

Om opnieuw te onderhandelen over de overeenkomst in uw huishouden, wil ik dat u en uw partner uw tijd bijhouden. Vaak denken mannen dat ze ongeveer de helft van het huishoudelijk werk doen, maar dat komt alleen omdat ze de helft doen van de dingen waar ze verstand van hebben. Terwijl zij de helft van de schoolafleveringen doen, ben jij degene die ervoor zorgt dat de kleding de juiste maat heeft, zijn er lunchpakketten gepland voor na school en speelafspraakjes – waarvan je de helft aan het multitasken bent op het werk. Als je je tijd bijhoudt, realiseer je je misschien dat er veel meer ongelijkheid is dan je denkt, en kun je beginnen met herverdelen.

Als je eenmaal het gezamenlijke tijdsbudget van het huishouden hebt herverdeeld en er nog steeds ongelijkheid is in werk en vrije tijd, kijk dan of het herverdelen van geld kan helpen. Het is geen taak uitbesteden werkgelegenheid jezelf om het te doen. We doen dit zelden bij door mannen gecodeerde taken (zoals autoreparatie en loodgieterswerk), maar op de een of andere manier vergeten we bij door vrouwen gecodeerde taken dat intern iets doen een grote impact heeft. opportuniteitskosten waar anders zou je die tijd kunnen investeren. Als u een advocaat bent die tegen een vast tarief factureert, of een verpleegster die een extra dienst zou kunnen oppakken, kunt u zich dan echt zoveel van uw eigen tijd veroorloven om de was te doen?

“We moeten meedogenloos worden in het afstemmen van onze tijd op wat ons nut geeft.”

Ander, gooi je kamerplanten weg is mijn schattige uitdrukking om je tijd vrij te maken voor iets dat eerder een verplichting dan een roeping is. Voor mij waren het verwelkende kamerplanten waar ik geen tijd voor had en waardoor ik me een mislukkeling voelde. Voor u kan het vrijwilligerswerk zijn op de school van uw kind, zelfgemaakte babyvoeding maken of een verblijf op kantoor plannen. Als je begrijpt hoe we van alle kanten onder druk worden gezet, krijg je de vrijheid om te zeggen: ‘Nee, voor mij klopt dat op dit moment niet.’ Het is belangrijk dat je later altijd ja kunt zeggen, als je in een ander en gemakkelijker hoofdstuk van je leven zit.

Uiteindelijk moet je jezelf eerst betalen met vrije tijd. Wij krijgen sommige tijd voor onszelf, maar vaak zijn het maar kleine kruimeltjes tijd die aan het eind van de dag overblijven. Tegen die tijd zijn we zo uitgeput dat we uiteindelijk onze telefoons gebruiken. Als we de tijd blokkeren voor de dingen die ons de meeste vreugde en betekenis geven, kan al het andere de restjes opeisen! Het is net zoiets als hoe we plotseling een project binnen een uur vóór de deadline af kunnen krijgen: dingen breiden zich uit om de vrije ruimte in onze agenda’s te vullen. Blokkeer uw vrije tijd als een belangrijke vergadering en laat uzelf uw eigen topprioriteit zijn.

Geniet van onze volledige bibliotheek met Book Bites – gelezen door de auteurs! – i Volgende Big Idea-app.

Dit artikel verscheen oorspronkelijk in Volgende grote ideeënclub tijdschrift en herdrukt met toestemming.