Ieder jaar verder de feestdag die zijn naam draagt, Martin Luther King jr. herinnerd vanwege zijn enorme bijdragen aan de strijd voor raciale gelijkheid. Wat minder vaak wordt herinnerd, maar net zo belangrijk, is dat King de strijd voor rassengelijkheid diep verweven zag met economische rechtvaardigheid.
Om de ongelijkheid aan te pakken – en vanuit de groeiende bezorgdheid over de manier waarop automatisering werknemers zou kunnen verdringen –King werd een vroege voorstander van een universeel basisinkomen. Bij het universele basisinkomen verstrekt de overheid directe contante betalingen aan alle burgers om hen te helpen de kosten van hun leven te betalen.
De afgelopen jaren wel meer dan een dozijn Amerikaanse steden hebben universele basisinkomensprogramma’s uitgevoerd, vaak kleinere of proefprogramma’s, die gegarandeerde basisinkomens hebben geboden aan geselecteerde groepen behoeftige inwoners. Naad politiek wetenschapperswij hebben deze experimenten nauwlettend gevolgd.
Een van ons was onlangs co-auteur van een onderzoek waaruit dat bleek universeel basisinkomen is over het algemeen populair. In twee van de drie geanalyseerde onderzoeken steunde de meerderheid van de blanke Amerikanen een voorstel voor een universeel basisinkomen. De steun is vooral hoog onder mensen met een laag inkomen.
King’s intuïtie was dat blanke mensen met een lager inkomen dit soort beleid zouden steunen omdat ook zij ervan zouden kunnen profiteren. In 1967, Koning betoogde‘Het lijkt mij dat de Burgerrechtenbeweging nu moet beginnen zich te organiseren voor het gegarandeerde jaarinkomen… wat volgens mij een heel lange weg zal gaan in de richting van het aanpakken van het economische probleem van de neger en het economische probleem van veel andere arme mensen waarmee onze natie wordt geconfronteerd.’
Maar er is één opmerkelijke groep die het universele basisinkomen niet ondersteunt: degenen met een hoger niveau van raciale wrok. Rassenwoede is een schaal die sociale wetenschappers worden sinds de jaren tachtig gebruikt om anti-zwarte vooroordelen te beschrijven en te meten.
In ons onderzoek is het vooral zo dat blanken met een hoger niveau van raciale wrok en hogere inkomens zich waarschijnlijk tegen het universele basisinkomen zullen verzetten. Zoals King heel goed wist, kan dit segment van de Amerikanen sterke oppositie creëren.
Economisch eigenbelang kan woede overtroeven
Tegelijkertijd suggereren de resultaten van het onderzoek ook dat coalitievorming mogelijk is, zelfs onder racistische haatzaaiers.
Financiële status is belangrijk. Raciaal wrokkige blanken met lagere inkomens hebben de neiging het universele basisinkomen te steunen. Kortom: eigenbelang lijkt het te winnen van raciale wrok. Dit komt overeen met King’s idee over hoe een economische coalitie kan worden opgebouwd en de weg kan vrijmaken voor raciale vooruitgang.
Het inkomen is echter niet het enige dat de houding bepaalt. Enkele van de sterkste voorstanders van een universeel basisinkomen zijn degenen met hogere inkomens, maar met weinig raciale wrok. Dit suggereert een kans om coalities over economische grenzen heen te bouwen, iets wat King noodzakelijk achtte. “De rijken mogen de armen niet negeren”, betoogde hij in zijn zijn Lezing over de Nobelprijs voor de Vrede“omdat zowel rijk als arm gebonden zijn aan één lot.” Uit onze gegevens blijkt dat dit mogelijk is.
Deze benadering van coalitievorming wordt ook gesuggereerd door ons eerdere onderzoek. Gebruiker Amerikaanse nationale verkiezingsstudies Uit onderzoeken uit 2004-2016 bleek dat racistische wrok bij blanke Amerikanen een lagere steun voor het socialezekerheidsbeleid voorspelde. Maar we ontdekten ook dat de economische situatie er ook toe deed.
Economische nood kan blanke Amerikanen verenigen ter ondersteuning van een genereuzer welzijnsbeleid, ook onder sommigen die racistisch bevooroordeeld zijn. Dit suggereert op zijn minst dat raciale wrok blanke Amerikanen er niet noodzakelijkerwijs van weerhoudt beleid te steunen dat ook zwarte Amerikanen ten goede zou komen.
Duurzame coalities bouwen
Tijdens zijn carrière als activist in de jaren vijftig en zestig had King moeite met het opbouwen van multiraciale coalities op de lange termijn. Hij begreep er zoveel vormen van raciale vooroordelen zijn werk zou kunnen ondermijnen. Hij zocht daarom naar strategieën die allianties over verschillen heen konden creëren. Hij hielp coalities vormen arme Amerikanen en arbeidersklasseinclusief degenen die blank zijn. Hij was niet naïef genoeg om te geloven dat gedeelde economische vooruitgang raciale vooroordelen zou uitbannen, maar hij zag het als een beginpunt.
Momenteel de natie wordt geconfronteerd met een betaalbaarheidscrisisEn Kunstmatige intelligentie vormt nieuwe bedreigingen voor de werkplek. Deze factoren hebben De toenemende vraag naar een universeel basisinkomen.
Rassenvooroordelen blijven het verzet tegen het universele basisinkomen en andere vormen van sociale zekerheid voeden. Maar ons onderzoek suggereert dat dit niet onbetaalbaar is.
Zoals King wist, is vooruitgang in de richting van economische gelijkheid niet onvermijdelijk. Maar zoals zijn nalatenschap ons eraan herinnert, is vooruitgang nog steeds mogelijk door te organiseren rond gemeenschappelijke belangen.
Tara Williams is assistent-professor politieke wetenschappen bij Allegheny College En Andreas Blöser is docent politieke wetenschappen; Directeur, Centrum voor Politieke Participatie bij Allegheny College.
Dit artikel is opnieuw gepubliceerd van Het gesprek onder een Creative Commons-licentie. Lezen origineel artikel.
