In de snelle ontwikkeling van kunstmatige intelligentie komt het zelden voor dat een hulpmiddel wordt omschreven als zowel ‘een meme’ als AGI, kunstmatige algemene intelligentie, de ‘heilige graal’ van een model of systeem dat op betrouwbare wijze beter kan presteren dan mensen bij economisch waardevol werk.
Toch is het precies daar, tDe Ralph Wiggum-plug-in voor Claude Code zit nu.
Vernoemd naar het notoir luide, ongelukkige maar aanhoudende karakter De SimpsonsDeze nieuwe tool (uitgebracht in de zomer van 2025) – en de filosofie erachter – heeft de ontwikkelaarsgemeenschap bij X (voorheen Twitter) de afgelopen weken in razernij gebracht.
Voor ervaren gebruikers van Anthropic’s hit-agent, quasi-autonome coderingsplatform Claude-codeWiggum vertegenwoordigt een verschuiving van ‘chatten’ met AI naar het besturen van autonome ‘nachtwachten’.
Het is een grove maar effectieve stap in de richting van agentcodering die AI transformeert van een paar programmeurs in een meedogenloze werker die niet zal stoppen voordat de klus is geklaard.
Oorsprongsverhaal: een verhaal over twee Ralphs
Als je de tool ‘Ralph’ begrijpt, begrijp je een nieuwe aanpak voor het verbeteren van de prestaties van autonome AI-codering – een aanpak die net zo afhankelijk is van brute kracht, mislukking en iteratie als van ruwe intelligentie en redenering.
Omdat Ralph Wiggum niet slechts één is De Simpsons karakter langer; het is een methode die op een geitenboerderij is geboren en is verfijnd in een onderzoekslaboratorium in San Francisco, een meningsverschil dat het beste wordt gedocumenteerd in de gesprekken tussen de maker ervan en de bredere ontwikkelaarsgemeenschap.
Het verhaal begint rond mei 2025 met Geoffrey Huntleyeen oude open source softwareontwikkelaar die overstapte naar het fokken van geiten op het platteland van Australië.
Huntley raakte gefrustreerd door een fundamentele beperking van de workflow voor coderen: het ‘human-in-the-loop’-knelpunt.
Hij realiseerde zich dat de modellen weliswaar daartoe in staat waren, maar dat ze werden belemmerd door de behoefte van de gebruiker om elke fout handmatig te bekijken en te reproduceren.
Huntley’s oplossing was elegant en wreed. Hij schreef een vijfregelig Bash-script dat hij gekscherend vernoemde naar Ralph Wiggum, het domme maar meedogenloos optimistische en ongestoorde personage uit De Simpsons.
Zoals Huntley uitlegde in zijn eerste publicatie blogpost “Ralph Wiggum als ‘software engineer'”, het idee was gebaseerd op Context Engineering.
Door alle output van het model – fouten, stacktraces en hallucinaties – terug te sturen naar zijn eigen inputstroom voor de volgende iteratie, creëerde Huntley een ‘contextuele snelkookpan’.
Deze filosofie werd verder ontleed in een recent gesprek met Dexter Horthy, mede-oprichter en CEO door AI-ingenieursbureau HumanLayer, uitgebracht op YouTube.
Horthy en Huntley beweren dat de kracht van de oorspronkelijke Ralph niet alleen in de looping zat, maar in zijn ‘naïeve volharding’ – de onopgehelderde feedback waarbij LLM niet wordt beschermd tegen zijn eigen rommeligheid; het wordt gedwongen de confrontatie aan te gaan.
Het belichaamt de filosofie dat als je het model hard genoeg tegen zijn eigen fouten aanduwt zonder vangnet, het uiteindelijk een correcte oplossing zal “dromen”, alleen maar om aan de lus te ontsnappen.
Eind 2025 formaliseerde het Developer Relations-team van Anthropic, onder leiding van Boris Cherny, de hack tot de officiële Ralph-wiggum-plug-in.
Maar zoals critici in de Horthy/Huntley-discussie opmerkten, markeerde de officiële publicatie een verschuiving in de filosofie – een ‘sterilisatie’ van het oorspronkelijke chaotische concept.
Terwijl Huntley’s script helemaal over brute kracht ging, was de officiële Anthropic-plug-in ontworpen rond het principe dat “Fouten zijn gegevens.”
In de officiële documentatie is het onderscheid duidelijk. De antropische implementatie maakt gebruik van een gespecialiseerde “Stop Hook” – een mechanisme dat de pogingen van de AI om de CLI te verlaten onderschept.
-
Onderschep de uitvoer: Wanneer Claude denkt dat het klaar is, pauzeert de plug-in de uitvoering.
-
Bevestig belofte: Er wordt gecontroleerd op een specifieke “beëindigingsbelofte” (bijvoorbeeld “Alle tests geslaagd”).
-
Feedback-injectie: Als de belofte niet wordt nagekomen, wordt de fout geformatteerd als een gestructureerd gegevensobject.
“Tale of Two Ralphs” biedt een cruciale keuze voor moderne superusers:
-
“Huntley Ralph” (Bash-script/Community Forks): Het beste voor chaotische, creatieve verkenning waarbij je wilt dat de AI problemen oplost door pure, ongebreidelde volharding.
-
De “Officiële Ralph” (antropische plug-in): De standaard van bedrijfsworkflows, strikt gebonden aan symbolische grenzen en veiligheidshaken, ontworpen om op betrouwbare wijze kapotte builds te repareren zonder het risico van een oneindige hallucinatielus.
Kortom: Huntley bewees dat de lus mogelijk was; Anthropic bewees dat het veilig kon zijn.
Wat het biedt: De nachtdienst voor codeerders
De documentatie maakt duidelijk waar Ralph uitblinkt: nieuwe projecten en taken met automatische verificatie (zoals tests of linters).
Maar voor de ‘saaie dingen’ worden de efficiëntiewinsten speels. Volgens officiële plug-indocumentatie op GitHubde techniek heeft al enkele opvallende overwinningen geboekt.
In één geval zou een ontwikkelaar naar verluidt een contract ter waarde van $50.000 hebben gesloten voor slechts $297 aan API-kosten, waarmee in wezen het verschil werd bepaald tussen een dure menselijke advocaat/codeerder en een meedogenloze AI-loop.
De repository belicht ook een Y Combinator-hackathon-stresstest waarbij de tool “met succes zes repository’s in één nacht genereerde”, waardoor een enkele ontwikkelaar in feite de standaard van een klein team kon printen terwijl hij slaapt.
Ondertussen kunnen leden van de gemeenschap op X lijden ynkzlk heeft screenshots gedeeld van Ralph die het soort onderhoudswerkzaamheden uitvoert waar ingenieurs bang voor zijn, zoals een 14 uur durende autonome sessie waarin een oude codebase werd geüpgraded van React v16 naar v19 zonder enige menselijke input.
Om dit veilig te laten werken, vertrouwen superusers op een bepaalde architectuur. Matt Pocock, een vooraanstaand ontwikkelaar en docent, heeft onlangs een bericht geplaatst YouTube-video overzicht van waarom Ralph Wiggum zo krachtig is.
Zoals hij zegt: “Een van de dromen van codeeragenten is dat je ’s ochtends wakker kunt worden met werkende code, dat je codeeragent je achterstand heeft weggewerkt en gewoon een hele hoop code heeft uitgespuugd die je kunt beoordelen, en het werkt.”
Volgens Pocock is Wiggum (de plug-in) zo dicht mogelijk bij deze droom. Het is “een enorme verbetering ten opzichte van elke andere AI-coderingsorkestratie-setup die ik ooit heb geprobeerd, en stelt je in staat om daadwerkelijk werkende dingen te verzenden met langlopende coderingsagenten”, zegt hij.
Hij adviseert het gebruik van sterke feedbackloops zoals TypeScript en unit-tests.
Als de code compileert en tests doorstaat, doet de AI de voltooiingsbelofte; zo niet, dan dwingt de stophaak hem om het opnieuw te proberen.
De kerninnovatie: de stophaak
In essentie is de Ralph Wiggum-techniek bedrieglijk eenvoudig. Zoals Huntley het verwoordde: “Ralph is een Bash-loop.”
De officiële plug-in implementeert dit echter op een slimme, technisch onderscheidende manier. In plaats van alleen maar een script aan de buitenkant uit te voeren, installeert de plug-in een “Stop Hook” in uw Claude-sessie.
-
Je geeft Claude een taak en een ‘voltooiingsbelofte’ (bijv.
COMPLETE -
Claude werkt aan de taak en probeert deze af te ronden wanneer hij denkt dat deze klaar is.
-
De hook blokkeert de uitvoer als de belofte niet wordt gevonden en stuurt dezelfde prompt terug naar het systeem.
-
Dit forceert een “zelf-referentiële feedbacklus” waarin Claude zijn eerdere werk ziet, de foutenlogboeken of git-geschiedenis leest en het opnieuw probeert.
Pocock beschrijft dit als een verschuiving van ‘Waterfall’-planning naar echte ‘Agile’ voor AI. In plaats van de AI te dwingen een helder, meerstappenplan te volgen, staat Ralph de agent toe om simpelweg ‘een kaartje van het bord te pakken’, het af te maken en naar het volgende te zoeken.
Reacties van de gemeenschap: ‘Het dichtst bij AGI’
De ontvangst onder de AI-bouwer- en ontwikkelaarsgemeenschap op sociale media was uitbundig.
Dennison Bertram, CEO en oprichter van het aangepaste cryptocurrency- en blockchain-tokencreatieplatform Tally, geplaatst op X 15 december:
“Geen grapje, dit komt misschien het dichtst in de buurt van AGI: deze prompt is een absoluut beest bij Claude.”
Arvid Kahl, oprichter en CEO van de geautomatiseerde podcast business intelligence-extractie en branddetectietool Podscan, heeft gisteren in zijn eigen X-post op overtuigende wijze de voordelen van Ralph’s volhardende aanpak besproken:
En als Chicago-ondernemer Hunter Hammonds zei het zo:
Opus 4.5 + Ralph Wiggum met XcodeBuild en Dramatist gaat miljonairs een stempel drukken. Let op mijn woorden. Je bent niet klaar
In een meta-twist die kenmerkend is voor de AI-scene van 2025, genereerde het fenomeen ‘Ralph’ niet alleen code, maar ook een markt.
En eerder deze week heeft iemand – niet Huntley – zegt hij – heeft een nieuwe gelanceerd $RALPH cryptocurrency-token op de Solana-blockchain om te profiteren van de hype rond de plug-in.
De vangst: kosten en veiligheid
De opwinding gaat gepaard met belangrijke kanttekeningen. Softwarebedrijf Better Stack waarschuwde gebruikers op X over de economische realiteit van oneindige lussen:
“De Ralph Wiggum-plug-in voert Claude Code uit in autonome lussen… Maar zullen deze non-stop API-aanroepen uw tokenbudget breken?”
Omdat de lus doorloopt totdat deze succesvol is, raadt de documentatie aan om “Escape Hatches” te gebruiken.
Gebruikers moeten er altijd één instellen --max-iterations vlag (bijvoorbeeld 20 of 50) om te voorkomen dat de AI geld verbrandt aan een onmogelijke taak. Er is ook een veiligheidsdimensie.
Om effectief te kunnen werken heeft Ralph vaak behoefte aan: --dangerously-skip-permissions vlag, waardoor de AI volledige controle over de terminal krijgt.
Beveiligingsexperts raden ten zeerste aan om Ralph-sessies in sandbox-omgevingen (zoals wegwerpbare cloud-VM’s) uit te voeren om te voorkomen dat de AI per ongeluk lokale bestanden verwijdert.
Beschikbaarheid
De Ralph Wiggum-techniek is nu beschikbaar voor Claude Code-gebruikers:
-
Officiële plug-in: Verkrijgbaar in Claude Code via
/plugin ralph. -
Originele methode: “AND” bash-scripts en de samenleving vorken zijn beschikbaar op GitHub.
Nu 2026 begint, is Ralph Wiggum geëvolueerd van een De Simpsons grap in een bepalend archetype van softwareontwikkeling: Iteratie> Perfectie.
