I Ik wil niet dramatisch klinken, maar een paar weken geleden gebeurde er iets dat de manier waarop ik online materiaal bekijk compleet heeft veranderd. Ik viel voor door AI gegenereerde inhoud. Voor iemand die voortdurend ruzie maakt met oudere familieleden over hoe weinig ze twijfelen aan wat ze online zien, was dit een zeer verontrustende en vernederende ervaring. En het zette me aan het denken over hoe we dit deze feestdagen allemaal kunnen gebruiken als een kans om gevoeliger te zijn voor deze gesprekken met de ‘WhatsApp-tantes’.
Van ‘WhatsApp tantes’ naar ‘AI tantes’
Ik denk dat ik het perfecte voorbeeld heb van WhatsApp-tantes. Helaas, door de oorlog uit Soedan verdreven, zit een permanente online groep vrouwen, sommige directe tantes, sommige niet, maar toch allemaal tantes, in een soort controlekamer in hun verschillende steden en zenden dagelijks uitzendingen uit die zoveel mogelijk de interacties en updates simuleren die ze zouden hebben gedeeld als ze nog steeds op dezelfde plek woonden. Ze hebben zelfs spreekuren. Je kunt het begin van de dag op hun respectievelijke plaatsen voorspellen terwijl ze inklokken en vooruitgaan: eerst zijn het ochtendgroeten, misschien een sierlijke afbeelding van koranverzen of een afbeelding van bloemen die je een goede dag wensen.
Dan het hardcore gedoe. Fragmenten van video’s uit oorlogsgebieden thuis, uitgeknipte debatten tussen politieke tegenstanders en soms hele YouTube-afleveringen met interviews. Na deze nieuwsverschuiving worden de dingen eenvoudiger (stiekem mijn favoriet): TikTok- en Instagram-beelden van Arabische beroemdheden met te veel plastische chirurgie, vergezeld van schreeuwende emoji’s, beelden van bruiloften van familie en vrienden over de hele wereld, onderschrift met liefdeshartogen. De stream staat boordevol de langste gesproken memo’s die je ooit zult ontvangen, waarin wordt gevraagd hoe je je voelt en die je vertellen hoe zij zich voelen met een openings- en slotgebedssessie. Het is zoet en meedogenloos.
AI tantes
Dit alles wordt gedumpt met een overgave die suggereert dat er geen begrip of respect is voor de geheugenbeperkingen van de telefoon. Als mijn moeder terloops vermeldt dat haar telefoon werkt en iets mompelt over geen ruimte, zinkt mijn hart. Ik weet dat er uren aan korrelige videoverwijderingen op mij wachten. Maar het meest vervelende is hoeveel nep-inhoud het bevat. WhatsApp-tantes zijn AI-tantes geworden. Dit was eerlijk gezegd al een probleem voordat AI zo geavanceerd werd, maar het is nu veel, veel erger. Er zijn de onschadelijke dingen; katten die baby’s knuffelen of pinguïns die zichzelf opeten met bestek. Ik probeer hier niet al te enthousiast over te worden of erop te wijzen dat het nep is. Maar als het video’s zijn van Taylor Swift die de pro-Palestijnse beweging steunt, is het onmogelijk om deze te laten varen.
Het resultaat is een reeks uitwisselingen die zowel triest als woedend zijn. Tantes zullen het persoonlijk opvatten alsof ik ze niet respecteer door te suggereren dat ze niet kunnen zeggen wat echt is of niet, en verdubbelen. Of ze zullen oprecht onschuldige overtuigingen uiten over de waarheidsgetrouwheid van online-inhoud, en het internet doordrenken met dezelfde tv- of radiostandaarden waarmee ze zijn opgegroeid.
Tantes vertellen dat iets volkomen nep is, is hetzelfde als hen vragen zich voor te stellen dat een tv-journaal niet echt is. Dat zijn zij ook Eigenlijk nieuwsuitzendingen op hun telefoon ontvangen die niet authentiek zijn. Uiteindelijk klink je als de gekke persoon die probeert uit te leggen dat een levend, ademend, lopend en pratend persoon slechts pixels zijn die worden gegenereerd door aanwijzingen.
Om ruzie te maken of niet om ruzie te maken
In een recente aflevering van Subway Takes, zei cabaretier Ola Labib we moeten niet proberen ouderen ervan te overtuigen dat AI-inhoud niet echt is. Haar argument: geef ze hun kleine gemakken. Ik snap het wel, wat voor kwaad doet het eigenlijk? Maar er zit ook een emotioneel element in. De inhoud van de politieoudsten voelt voor mij als een uiting van een diepgewortelde angst dat ze het kwijtraken, dat hun capaciteiten afnemen naarmate ze bezwijken voor de ouderdom en de verwarrende aanvallen van nieuwe technologie en apparaatverslaving. Ik denk dat het voor mensen echt verontrustend is om te zien dat ouders en familieleden steeds meer verslaafd raken aan hun telefoons en een beetje in de war raken, een venster op een soort voortijdige seniliteit.
Maar er zijn ook sociale en politieke redenen om terug te dringen. Tantes (en in mindere mate ooms) beschikken over een enorme communicatiekracht en veel vrije tijd. Ze oefenen een formidabel gezag uit, vooral in diasporagemeenschappen, zowel als handhavers van waarden, als organisatoren en sponsors van sociale evenementen, en in het algemeen als poortwachters van gemeenschapsinteracties en als handhavers van normen. Collectief en individueel zijn het krachten waarmee rekening moet worden gehouden, waardoor meningsverschillen des te uitdagender worden en het risico met zich meebrengt dat er ruzie ontstaat met machtige ouderen. Maar ze zijn krachtvermenigvuldigers in de zin van het verspreiden van valse inhoud die politiek opruiend of samenzweerderig is, en als ze niet worden betwist, dragen ze bij aan de algemene verslechtering van het informatie-ecosysteem en de daarmee samenhangende politieke gevolgen.
Hoe je ze kunt helpen
Dus ik zou zeggen: praat met ze, blijf met ze praten, maar doe het vriendelijk, met tijd en uitleg, in plaats van frustratie en verwarring. Erken misschien eerst de inhoud voordat u wijst op de nepheid ervan – een “echt cool!” enigszins gevolgd door een “eigenlijk, denk je dat dat klopt? Ik weet het niet zeker”. Voorzie ze ook van een “verteller”: videostoringen, gebrek aan schaduwen, raar knipperen. Bedenk hoe de wereld naar hen kijkt. Het is een plek die te snel verandert om te assimileren hoe het gebeurt. Onze ouderen worden ook gewoon ouder. Het gaat gepaard met allerlei onzekerheden en ongemak; eenzaamheid, verlies van identiteit als het werk stopt en kinderen ouder worden dan het ouderschap. Dit vergroot de grote afstanden die ouderen nu vaak scheiden van hun familieleden en leeftijdsgenoten. Online-inhoud en de voortdurende uitwisseling ervan gaan over zoveel meer dan alleen het delen van informatie; het is een nieuwe taal, bijna fatisch, om te proberen verbinding te maken.
Bedenk dat de technologie zo snel evolueert dat zelfs de meest deskundige op hun hoede moeten zijn. Ik moet nu alert zijn na het bewonderen van een nummer met een albumhoes, een videoclip, een rijk getalenteerde zanger en een geweldig achtergrondkoor. Na een aantal dagen proberen de kunstenaar op te sporen, was ik overweldigd toen ik ontdekte dat het allemaal AI was. Het zal ons allemaal overkomen. Verwelkom mij bij tante’s brigade. Wees alsjeblieft aardig. Vertel het mij zachtjes.
