Zet Wordle neer. Er is zojuist een nieuwe hersenoefening voor de dag verschenen.
“Kun jij 900 woorden per minuut lezen?” een virale post die op X rondgaan, uitdagingen. “Probeer het.”
Als je 600 woorden per minuut haalt, is dat ruim twee keer zo snel als de gemiddelde lezer. Als je de 900 hebt gehaald, gefeliciteerd, dan ben je volgens een rekensommetje 278% sneller dan het nationale gemiddelde (dat is 238 woorden per minuut).
Volgens dezelfde logica zou het ongeveer 40 seconden kunnen duren om dit artikel van 600 woorden te lezen. Maar moet dat?
Als één X-gebruiker gewezen“Het is net als hersenrommel bij het lezen.” Of zoals Jane Ollis, medisch biochemicus en oprichter van AI-run neurotechnologiebedrijf Sona, verteld Snel bedrijf“Het is het cognitieve equivalent van snel vooruit kijken naar Netflix.”
De uitdaging maakt gebruik van een techniek die snelle sequentiële visuele presentatie of RSVP wordt genoemd. Het effect is bizar, bijna meditatief, omdat je ogen in hoog tempo passief grote hoeveelheden woorden absorberen. “De oogbewegingen worden korter, de innerlijke stem wordt de kamer uit geschopt en de hersenen beginnen te raden wat er gaat gebeuren”, legt Ollis uit.
Er is nog een factor waarmee u rekening moet houden als u heel snel leest. “Het is neurale autocomplete”, zegt Ollis. “Zeer effectief. Niet altijd accuraat.”
Onderzoek ondersteunen dit. Het wegwerken van subvocalisaties (of het ‘horen’ van woorden in je hoofd) kan de ‘leessnelheid’ verhogen, maar het is aangetoond dat het het begrip van wat er wordt gelezen vermindert. En het is ook aangetoond dat het wegwerken van de extra oogbewegingen door woorden op elkaar te plaatsen in plaats van langs een zin (zoals in de X-post) een soortgelijk effect op begrip.
“Je weet ongeveer wat er is gebeurd, maar je zou je reputatie niet op de details afhangen. En de neurowetenschappen vertellen ons dat de goede dingen (inzicht, geheugen en leren) gebeuren wanneer de hersenen voldoende vertragen om de informatie daadwerkelijk te verwerken”, legt Ollis uit. “Als mensen met extreme snelheid proberen te lezen, worden de hersenen niet plotseling slimmer. Ze worden op een slimme manier luier.”
Voor de stortvloed aan tekst die we dagelijks gebruiken (meer dan op enig ander moment in de geschiedenis), is deze vaardigheid niet ongepast. Van het controleren van e-mails tot het scannen van werkdocumenten en het bladeren door sociale feeds: dit zijn allemaal effectieve gebruiksscenario’s voor dit soort snelle leesaanpak. (Het is eerlijk gezegd ook een best leuke uitdaging.)
Maar de beste manier om sneller te lezen, zonder het begrip te verminderen, is simpelweg meer lezen.
“In een wereld die geobsedeerd is door snelheid”, zegt Ollis, “is aandacht misschien wel de meest rebelse vaardigheid die we hebben.”
