De vrouwen die de atleten van elk land begeleidden tijdens de Parade of Nations droegen gezwollen jassen tot op de grond en een oversized zonnebril in het donker van de nacht.
Sarah Stier/Getty Images
onderschrift verbergen
onderschrift wijzigen
Sarah Stier/Getty Images
MILAAN — Vuurwerk. Maria Carey. Een dansende espressomachine met fornuis.
De Olympische Winterspelen begon afgelopen vrijdag in Italië met dat alles en meer.
Het San Siro-stadion in Milaan speelde de rol van primaire gastheer. Maar in de geest van deze ongebruikelijk wijdverspreide spelen werden er ook gelijktijdige vieringen gehouden in de clusters van Livigno, Predazzo en Cortina d’Ampezzo, die – voor de eerste keer ooit – een andere Olympische ketel aanstaken.
Deze NPR-verslaggevers zaten op de tribunes in Milaan en openden hun handwarmers en een zak chips om zich klaar te maken voor de grote show. Drie en een half uur, 92 landen en ongeveer 1.400 kostuums later, dit is wat ons opviel:
1. Er zijn dingen die je niet op tv ziet (verrassing!)
Kijken vanaf de tribune betekent een glimp opvangen van de magie achter de schermen, terwijl camera’s over bovengrondse kabels glijden en het talent – of ze nu verkleed zijn als Italiaanse operameesters, architectonische wonderen, chef-koks of Pinocchio – backstage tussen de acts door wacht. Enkele van de honderden vrijwilligers reden met rekwisietenkarren rond en hielpen mee met het dragen van de zoom van Mariah Carey’s jurk. En velen van hen gingen opzij en dobberden mee op een set van DJ Mace, die ook non-stop moves kapot maakte, zelfs als de camera’s niet op hem gericht waren.
2. Maar we moesten nog steeds naar de tv kijken
Er waren genoeg redenen voor de mensen in het stadion om aandacht te besteden aan de televisieschermen (het waren er zes). Ten eerste vond een groot deel van de actie – inclusief hele delen van de Parade of Nations – elders plaats. Het was de enige manier om de delegaties van landen de rug toe te zien keren en te zien discussiëren vanuit plaatsen als Cortina en Livigno, min of meer afgewisseld met de parade in Milaan. De televisies toonden ook de vooraf opgenomen fragmenten en af en toe de namen van mensen (zoals vlag- en fakkeldragers) op het podium.
Atleten in Milaan voltooiden hun Parade of Nations-route op rijen stoelen net buiten het podium.
Maja Hitij/Getty Images Europa
onderschrift verbergen
onderschrift wijzigen
Maja Hitij/Getty Images Europa
3. Het was koud
Het dak van San Siro was gedeeltelijk open, en ruim drie uur lang rustig zitten op plastic stoelen zorgde ervoor dat de lucht veel kouder aanvoelde dan de (volgens de voorspelling) lage jaren ’40. Er is een reden waarom alle uniformen van het team jassen, hoeden en handschoenen bevatten – en dat komt voor een groot deel omdat ze ook veel tijd stilzitten. Ze marcheren naar rijen stoelen en kijken daar naar de rest van de ceremonie, vergelijkbaar met de processie van een middelbare schooldiploma. Iedereen in de persruimte was ook gebundeld, maar niet in parka’s met kleurcodes.
4. Er waren Italiaanse iconen…
Grote operagrootheden met schuimkoppen – Rossini, Verde en Puccini – vermengden zich met dansende koffiezetapparaten. De uitvoeringen begonnen met een gevleugelde Cupido en Psyche die tot leven kwamen tussen Romeinse bustes en neoklassieke sculpturen. Modellen paradeerden over de catwalk in de kleuren van de Italiaanse vlag – een eerbetoon aan wijlen ontwerper Giorgio Armani. Mona Lisa, Italiaanse chef-koks en jongens verkleed als een collage van beroemde gebouwen – Colosseum! En de koepel van Brunelleschi! – verscheen in technicolor.
5. …en niet alleen Italiaanse iconen
Mariah Carey trad vroeg in de avond op en verrukte het publiek door in het Italiaans te zingen.
Sarah Stier/Getty Images Europa
onderschrift verbergen
onderschrift wijzigen
Sarah Stier/Getty Images Europa
Andrea Bocelli bezorgde het publiek koude rillingen toen zijn krachtige tenorstem de Olympische fakkel de arena in bracht. De Italiaanse popster Laura Pausini zong het volkslied. En Mariah Carey – die Iers, zwart, Venezolaans, Amerikaans (niet Italiaans) is – maakte in haar vier minuten een onvergetelijke indruk. Ze arriveerde op het podium, uitgedost in pailletten en bont, begon in het Italiaans te zingen en kreeg enorm gejuich toen ze een hoge noot sloeg.
6. Politiek stond niet centraal
Ondanks alle zorgen over anti-ICE-protesten en anti-Amerikaanse sentimenten die de openingsceremonie verstoorden, bleven de conflicten in de echte wereld grotendeels in de periferie. Applaus voor Team USA veranderde in boegeroep toen vice-president JD Vance op het scherm verscheen. Er was merkbaar enthousiast applaus voor de Oekraïense atleten en boegeroep voor Israël, zoals het geval was in 2024. Toespraken van Olympische functionarissen leken rond het onderwerp te cirkelen zonder het specifiek te noemen. Ze predikten eenheid in tijden van verdeeldheid en prezen atleten als voorbeelden dat een betere wereld mogelijk is, wat het publiek leek te steunen.
De formulering van de Olympische ringen – en het vuurwerk dat daaruit losbarstte – lokte enorm gejuich uit de menigte.
Maja Hitij/Getty Images Europa
onderschrift verbergen
onderschrift wijzigen
Maja Hitij/Getty Images Europa
7. De atleten waren hyped (en Brazilië draaide zich om)
Een Braziliaanse atleet gooide een achterwaartse salto in de sneeuw. De Oostenrijkse vaandeldrager werd op de schouders van een teamgenoot binnengedragen. Tsjechië rockte hun outfits met patronen. Het Griekse contingent kwam naar buiten met een gecoördineerde dans. De laatste Olympische Winterspelen die tijdens COVID in Peking werden gehouden, waren gedempt. Deze atleten waren duidelijk opgewonden om op te treden voor een live publiek, terwijl familie en vrienden hen aanmoedigden.
En schreeuw naar de sneeuwkoninginnen in glimmende zilveren pufferjasjurken die binnen een grote zonnebril droegen om het team van elk land het stadion van Milaan binnen te leiden, met een bordje om hen voor te stellen.
8. Het publiek had duidelijke favorieten
Het is moeilijk om het applaus te meten, maar er waren enkele momenten die extra hard leken aan te slaan bij het publiek, zoals het vuurwerk dat uit de Olympische ringen barstte, de komst van de Italiaanse atleten en de uitgestrekte riem van Boccelli, die het luidste gejuich van de avond opriep. Ja, ze spetterden, maar ze waren zelfs bij een bloedneus gemakkelijk te zien.
Wil je meer Olympische Spelen-updates? Ontvang onze nieuwsbrief achter de schermen voor hoe het is om bij deze spellen aanwezig te zijn.
