TL-licht dat zacht zoemt. Tijdschriften die niemand leest. Een televisie in de hoek die kabelnieuws afspeelt terwijl een receptioniste mijn achternaam verkeerd uitspreekt.
Ik sta op mijn eerste van een aantal doktersafspraken die bewust gepland zijn tijdens de wintervakantie.
Niet omdat ik ziek ben. Omdat het de enige week van het jaar is waarin niets werkgerelateerds om mijn tijd concurreert. Het kantoor is gesloten. De investeerders e-mailen niet. Productupdatemeldingen zijn gestopt. Zeven dagen lang kan ik mijn lichaam op de eerste plaats zetten.
Dus ik plan de bloedtest. De dermatoloog. De fysieke heb ik sinds maart uitgesteld. Ik verplaats de tandarts de hele tijd omdat er altijd een bestuursvergadering is, een telefoontje van een klant of een crisis die belangrijker voelt dan mijn tanden.
Ik kwam op de moeilijke manier tot dit ritueel.
Ik heb mijn hele carrière doorgebracht met het opbouwen van door durfkapitaal gesteunde technologiebedrijven, terwijl ik negeerde wat mijn lichaam me vertelde. Ik deed alles “goed” volgens de normen van de oprichter. Drink niet, rook niet. Werkte wanneer ik kon. Ik zei tegen mezelf dat de stress tijdelijk was. Ik zei tegen mezelf dat ik zou rusten na de volgende mijlpaal.
Mijn nieren faalden toch. Tweemaal: één keer in 2016 en één keer in 2025. Nierziekte in het eindstadium. Twee transplantaties. Tien jaar dialyse en ziekenhuizen hebben mij iets eenvoudigs geleerd: je lichaam onderhandelt niet. Luister ernaar terwijl het nog fluistert.
De dader? Spanning. Werkgerelateerde stress waarvan ik wist dat die mij pijn deed en die mezelf nog steeds toestemming gaf om te negeren.
Ik kreeg een tweede (en derde) kans. Niet iedereen doet dat.
Ik verloor een goede vriend van de oprichter door zelfmoord. Hij was briljant en succesvol door alle externe maatregelen. Ik zag dat hij wegtrok. Ik gaf hem de ruimte, omdat ik dacht dat dit was wat hij nodig had.
Ik had het mis.
We praten niet genoeg over wat dit leven eigenlijk kost. Uit onderzoek blijkt dat dat oprichters twee keer zoveel kans hebben om aan een depressie te lijden, drie keer zoveel kans hebben om te worstelen met middelenmisbruik, en dat 72% geestelijke gezondheidsproblemen rapporteert.
We vieren de overwinningen en zwijgen over al het andere. De oprichter die verkocht heeft en niet uit bed kan komen. Degene die stopte en verdween. Degene die nog steeds aan het bouwen is, maar leeg raakt.
De fysieke tol is ook in het volle zicht verborgen. Burn-out is geen uitputting, je komt er met een vakantie overheen. Het is een beroepsverschijnsel Wereldgezondheidsorganisatie erkend in 2019. Voor oprichters die gezondheidscontroles uitstellen of achterwege laten, kan dit zich manifesteren als hartziekten, auto-immuunziekten en een zenuwstelsel dat vergeet hoe het zich moet terugtrekken.
En de schade blijft niet beperkt.
Uit onderzoek blijkt dat 57% van de werknemers kan de stress van hun oprichter aflezen aan de hand van toon, energie en lichaamstaal. Uit hetzelfde rapport blijkt dat teams onder leiding van zeer gestresste oprichters een lager welzijn, een hogere burn-out en minder psychologische veiligheid rapporteren. Als oprichters lijden, absorbeert iedereen om hen heen dit.
Zorg dragen voor uw gezondheid
We stellen onze gezondheid uit omdat iets altijd urgenter voelt. Als je een oprichter bent, is hier een oefening van 15 minuten om tijdens de feestdagen naar je lichaam te luisteren terwijl het nog fluistert.
Minuten 0–5: Geef aan wat is vermeden
Schrijf alle gezondheidsgerelateerde zaken op die zijn uitgesteld. Afspraken uitgesteld. Symptomen genegeerd. De inspectie wordt uitgesteld. Voeg alles toe.
Notulen 5–10: Identificeer de kosten van wachten
Vraag voor elk punt: Wat is het risico als je blijft uitstellen? Wat zou een vriend zeggen over het negeren ervan? Markeer de situaties waar wachten het meest op vermijden lijkt.
Minuten 10–15: Plan één ding
Kies het product dat het langst wacht of het grootste risico met zich meebrengt. Open de kalender. Zoek een tijd binnen de komende 30 dagen en boek deze. Geen herinnering. De afspraak zelf.
Waarom dit werkt
We beschouwen gezondheid als iets dat we bereiken als de zaken tot rust komen. De zaken komen niet tot rust. Een overeenkomst lost niet alles op. Maar het kan het patroon van uitstelgedrag doorbreken.
Hoe een oprichter presteert, is de belangrijkste indicator van hoe zijn bedrijf zal presteren. Niet het pitchdeck. Niet de tafel met kap. De persoon. Het is een belangrijke motor voor het rendement op investeringen.
Niemand praat er zo over.
In plaats daarvan onderzoeken beleggers de omvang van de markt, de concurrentiepositie en de eenheidseconomie. Maar het grootste risico in welke portefeuille dan ook is niet de markt. Het is de oprichter die opbrandt en twijfelachtige beslissingen begint te nemen. Of verdwijnt helemaal. Als een van deze gebeurtenissen zich voordoet, staat elke dollar die ter ondersteuning ervan wordt geïnvesteerd op het spel.
Hier is de waarheid: welzijn is geen beloning na de exit, zoals de oprichters beweren. Op dat moment worden relaties verbroken, worden lichamen aangetast en gaat het doel verloren. Wellness is de basis die het harde werk van een oprichter mogelijk maakt.
De verlengde deadline voor Fast Company’s Wereldveranderende ideeënprijzen is vrijdag 19 december om 23:59 uur PT. Solliciteer vandaag nog.
