Het volgende artikel bevat een fragment uit Beyond Belief: een verdediging van roddels en de vrouwen die het doen van Katie Baskerville.
Klets leven is een internetforum gewijd aan het negatief roddelen over mensen. Hier vind je een stortvloed aan berichten, allemaal gewijd aan het uitrukken van mensen in de publieke belangstelling, van A-listers tot micro- beïnvloederswaar slet beschamendHet beschuldigen van slachtoffers en het beschuldigen van het lichaam verspreiden zich. Het is het ultieme gemene meidenplatform, gebouwd om andere vrouwen neer te halen – hoewel het platform die reputatie eerder heeft betwist.
Hoewel wordt aangenomen dat de meerderheid van de gebruikers op de site vrouwen zijn, maakt het anonieme karakter het bijna onmogelijk om de geslachtsverdeling te onderscheiden. Oorspronkelijk had een moderator in de sectie ‘Over’ van de site, alleen geïdentificeerd met haar gebruikersnaam ‘Helen’, een lange verklaring afgelegd over waar Tattle Life voor is: “Tattle Life is een commentaarsite op sociale media-accounts van openbare bedrijven. We staan commentaar en kritiek toe op mensen die ervoor kiezen om geld te verdienen met hun persoonlijke leven als bedrijf en dit vrij te geven in het publieke domein.”
Helen’s post legt verder uit dat Tattle Life een 24/7 moderatieservice heeft die “beledigende, haatdragende en schadelijke” inhoud probeert te verwijderen. Helen stelt dat het doel van het forum is om mensen de kans te geven hun mening te geven als onderdeel van een ‘gezonde en vrije samenleving’.
Elke aanraking met roem, hoe vluchtig ook, is genoeg om iemand in de vuurlinie van Tattle Life-gebruikers te laten belanden. Dit is iets dat Lauren (niet haar echte naam), een Britse influencer en auteur, uit de eerste hand heeft ervaren. In 2020, terwijl ze op zoek was naar iets dat ze online had geschreven, merkte Lauren dat er een subthread van Tattle Life over haar was gepost. Ze legt uit dat het in veel opzichten als een onvermijdelijkheid voelde, omdat ze voelde dat het slechts een kwestie van tijd zou zijn voordat ze daar terecht zou komen. “Ik dacht: oh God, daar gaan we”, herinnert ze zich. Maar naarmate ze verder las, werd het taalgebruik tegenover Lauren steeds persoonlijker. “Ik was er absoluut kapot van omdat ik zoveel van mijn inhoudcreërende vrienden en kennissen ken die ook op die website staan (als slachtoffers) en het is een van de meest zielvernietigende inhoud die je ooit zou kunnen tegenkomen.”
Mashable-trendrapport
“Het kwam op het punt waarop ik het scherm moest afschermen toen ik mijn naam googlede.”
“Ze verzinnen hele rare scenario’s en gaan ermee door alsof het een feit is”, zegt Lauren. “Ze praten over mijn partner, mijn lichaam, mijn kleding, mijn ouders… Het kwam op het punt waarop ik het scherm moest afschermen als ik mijn naam googlede; het was schadelijk voor mijn geestelijke gezondheid, er werden nieuwe dingen over mij geschreven, soms wekelijks.”
De commentaren op Tattle Life waren zo populair dat ze de manier waarop Lauren werkte, begonnen te beïnvloeden. “Ik merkte dat ik mijn inhoud begon aan te passen op basis van wat ze zeiden. Dus als ik bijvoorbeeld naar binnen was gegaan en ik had gemerkt dat ze zeiden: ‘Ze doet te veel Instagram Als ze iets zeggen over hoe ik gekleed was, zou ik stoppen met kopen in die specifieke winkel om ze te sussen, en niet om ze over mij te laten praten. Het kwam op het punt waarop het voelde alsof het mijn dagelijks leven dicteerde.”
Dit verlangen om zich te conformeren druiste in tegen het karakter van Lauren, en ze beschrijft zichzelf als iemand die weerstand heeft ontwikkeld tegen mensen die over haar lichaam praten. “Het bestaan in het lichaam dat ik heb… heeft altijd trollen aangetrokken, vooral vetfobische mannen die niet graag luisteren naar een grotere, plus-size, donkere vrouw die zeer uitgesproken is over het lichaamsbeeld en de wenselijkheid”, legt ze uit. Desondanks waren het de opmerkingen over Laurens persoonlijkheid die de grootste tol eisten van haar gevoel van eigenwaarde: “Ik probeer er echt trots op te zijn dat ik een aardig persoon ben, vriendelijk ben tegen mensen en ook heel eerlijk ben als beïnvloeder”, zegt ze. “En toen ze me vervelend begonnen te noemen of dat ik een lelijk persoon leek, en toen ze over mijn ouders begonnen te praten, werd ik defensief.” Lauren realiseerde zich dat een van de mensen die over haar schreven op Tattle Life iemand moest zijn die ze kende, wat het verraad nog verergerde. “Ik heb veel afstand moeten nemen tussen mezelf en veel mensen, omdat het me echt heeft laten zien dat ik niemand kan vertrouwen.”
“Ik heb veel afstand moeten nemen tussen mezelf en veel mensen, omdat het me echt heeft laten zien dat ik niemand kan vertrouwen.”
Tattle Life is geweest het merk een ‘troll-toevluchtsoord’ door The Guardian, en de site is in verband gebracht met doxxing, cyberpesten en ander antisociaal onlinegedrag – zozeer zelfs dat onderzoek Uit de motieven achter de site blijkt dat deze onlinegemeenschap ‘zichzelf legitimeert door een vrouwelijke genderidentiteit op drie overlappende en intern tegenstrijdige manieren te implementeren’: ‘de macht van hun gemeenschap om schade aan te richten tot een minimum te beperken’, ‘een morele rechtvaardiging voor hun daden te bieden’ en ‘de status van vervolgde slachtoffers op te eisen’. Er zijn honderdduizenden berichten en discussies die uitsluitend bedoeld zijn om andere vrouwen neer te halen. Het idee dat dit soort gemeenheid een inherent vrouwelijke eigenschap is, of dat discussies over het onderzoeken en intimideren van beroemdheden en influencers moeten worden afgedaan als iets anders dan ‘mean-girl’-gedrag lijkt absurd.
Jarenlang werd gedacht dat Tattle Life een site was gemaakt door vrouwen, voor vrouwen. In 2025 was dat echter wel het geval onthuld dat de site was opgericht door Sebastian Bond, een 42-jarige veganistische voedingsbeïnvloeder die de valse naam “Helen McDougal” had gebruikt – de moderator achter de ‘Over’-pagina. In een historisch geval dat zag Neil en Donna Sandstwee van de slachtoffers van de site hebben Tattle Life aangeklaagd wegens smaad en intimidatie. Anonimiteit zou mensen niet langer tegen schuld beschermen. Het paar kreeg £ 300.000 aan schadevergoeding en Bond werd als gevolg hiervan genoemd.
Geëxtraheerd uit Beyond Belief: een verdediging van roddels en de vrouwen die het doen door Katie Baskerville (hoofdkantoor, £ 20).
