Als mijn vrouw en ik de laatste tijd samen naar een film gaan, hebben we de neiging om een nieuw theater te kiezen dichtbij waar we wonen, genaamd 109 Cinemas Premium Shinjuku. Er zijn loungestoelen, je krijgt gratis popcorn in een chill-lounge als je aankomt, en het zogenaamd beste geluidssysteem van Japan is afgestemd door de overleden muzieklegende Ryuichi Sakamoto. Wat is er niet leuk aan?
Maar toen we gingen kijken 28 jaar later: De bottentempel afgelopen weekend realiseerden we ons dat het alleen werd vertoond in de zaal gewijd aan ScreenX, een vrij nieuw format dat de laatste tijd veel aan populariteit heeft gewonnen. Ik had er al eerder over gehoord, maar ik had het nog nooit met eigen ogen gezien, dus ik was blij om het uit te proberen in de geest van technologische openheid.
{“blockType”:mv-promo-block”,”data”:{“imageDesktopUrl”https://images.fastcompany.com/image/upload/f_webp,q_auto,c_fit/wp-cms-2/2025/12/multicore:Mobilh”Urlimage”e” ttps://images.fastcompany.com/image/upload/f_webp,q_auto,c_fit/wp-cms-2/2025/12/multicore-mobile.png “eyebrow” “headline”:u003Cstrongu0003CESu0003Schrijfu0003E naar Multicoreu003Cu003Eu003C/strongu003E”,”dek ‘Multicore gaat over technologische hardware en design. Het is geschreven vanuit Tokio door Sam Byford. Visit u003Ca href=u0022https://www.multicore.blog/u0022u003Emulticore.blogu003C/au003E”,”subhed””,”description””,”ctaText””SIGN UP”, ctaUrl “https://www.multicore.blog/”, thema”:{“bg”:#f5f5f5″, “text”:#000000″, “eyebrow”:#9aa2aa”, subhed”:#ffffff”, “buttonBg” #000000″, “buttonHoverBg”:91454030,”buttonText”:false,”slug”}}
Drie schermen in één
De “X” in “ScreenX” lijkt te staan voor “extended” of “extended” omdat je uiteindelijk drie schermen in één hebt. Meestal zie je gewoon een gewoon 2D-filmscherm voor je, maar de beelden lopen door naar de zijkanten van de bioscoop voor een zicht van 270 graden.
ScreenX is ontwikkeld door de Zuid-Koreaanse theaterketen CJ CGV, een dochteronderneming van een van de grootste conglomeraten van het land. CJ zat er ook achter 4DX-formaat concurreert met andere 4D-systemen zoals D-Box en MX4D, waarbij verschillende theaterketens het een of het ander overnemen.
Terwijl ScreenX tot nu toe een niche is geweest in het grootste deel van de westerse wereld, een leidende Amerikaanse keten AMC vorig jaar een overeenkomst gesloten met CJ om 25 ScreenX-auditoriums en 40 4DX-schermen toe te voegen in de VS en Europa. Binnenlandse concurrent Bioscoop vergrootte ook zijn ScreenX-voetafdruk met plannen om in 2025 en 2026 18 auditoria in de VS toe te voegen.
Dat wil zeggen dat je het binnenkort misschien tegenkomt zonder te weten wat je zoekt, net zoals ik deed. En ik wist echt niet zeker wat ik kon verwachten bij deze vertoning van Bot tempel.
De combinatie van Nia DaCosta als regisseur en Sean Bobbitt als cameraman deed me niet geloven dat dit een film zou worden die slordig was qua kadrering. En toch had het duidelijk niet gefilmd kunnen worden in zo’n ultrabrede beeldverhouding. Waar komen de beelden op de pagina’s eigenlijk vandaan?
Een beetje afleidend
Het eerste dat mij opviel aan de ScreenX-beelden is dat het eigenlijk vrij gemakkelijk te negeren is. We hadden goede, centraal gelegen zitplaatsen, maar de schermen aan de linker- en rechtermuur waren aanzienlijk zwakker dan het centrale scherm. Dit is waarschijnlijk het beste omdat je je hierdoor kunt concentreren op de eigenlijke film, terwijl het grotere gebied als extra sfeer fungeert.
Aan de andere kant schat ik dat er slechts ongeveer een uur aan daadwerkelijke ScreenX-beelden waren, of ongeveer de helft van de film. Over het algemeen werd het meestal gebruikt voor buitenscènes, terwijl de zijpanelen waren uitgeschakeld voor binnenscènes of strakkere opnamen.
Dit heen en weer kan een beetje afleidend zijn; de zijpanelen vervaagden geleidelijk in en uit, maar de lichten op de projectoren zelf flitsten bij elke overgang aan en uit. Over het algemeen vond ik de ScreenX-scènes echter behoorlijk effectief Bot tempel. Op momenten dat personages bijvoorbeeld op de vlucht waren voor geïnfecteerde mensen, kreeg je een beter idee van hoe ze door het bos werden achtervolgd, waarbij de wankele camerabewegingen in de context van het bredere perspectief werden geplaatst.
CJ zegt dat het samenwerkt met regisseurs om ScreenX-beelden te helpen creëren in de postproductie, waarbij gebruik wordt gemaakt van ongebruikte beelden uit de tweede eenheid, alternatieve hoeken en CGI-verbeteringen. Het is moeilijk om precies te zeggen waar je naar kijkt als je scherpstelt op de langere opnamen, niet in de laatste plaats omdat het nogal wazig is – zoals je zou verwachten van elke tot het uiterste gedreven lens. Maar ik heb niets bijzonder schokkends of van slechte kwaliteit gezien. Hoewel ik elk scherm vanuit een andere hoek bekeek, waren de overgangen naadloos.
Een kritische kijker
Ik ben behoorlijk kieskeurig als het gaat om de theaters waarin ik films kijk. Vorig jaar maakte ik er bijvoorbeeld een punt van om naar Tokyo’s enige echte 1.43:1 IMAX-theater te gaan om te zien Zondaars En De ene wedstrijd na de andere. Ik zou ScreenX niet omschrijven als een transformerende filmische ervaring op dat niveau. Maar ik denk dat het wel een plek zou kunnen hebben.
Voor films als Bot tempeldie waarschijnlijk niet zal worden gefilmd met formaten als IMAX in gedachten, maar toch zou kunnen profiteren van een meer meeslepende presentatie vanwege de intense actie, zou ik kunnen zien dat ScreenX een solide optie is. In tegenstelling tot 3D of 4D is er niet echt veel compromis of afleiding: je kunt gewoon op de normale manier naar het hoofdscherm kijken en de extra beelden in je opnemen zonder echt op te letten.
Tegelijkertijd is het moeilijk om je een film voor te stellen waarin ScreenX ooit de definitieve manier zou zijn om hem te bekijken. Geen enkele regisseur heeft zijn film echt met ScreenX in gedachten; wat in de reguliere compositie staat, zal altijd de daadwerkelijke film zijn. Niemand wil de ScreenX-beelden zien zodra deze de theaters verlaten.
Als zodanig zou ik ScreenX omschrijven als een gimmick, maar niet als een bijzonder destructieve. Ik heb niet het gevoel dat het een negatieve invloed heeft gehad op mijn waardering voor Bot tempel– wat ik trouwens geweldig vond – en ik denk dat het prima is als theaters leuke formaten als deze gebruiken die thuis niet kunnen worden gerepliceerd.
Weet gewoon dat je niet veel zult missen als je besluit te wachten tot deze film op streaming verschijnt.
{“blockType”:mv-promo-block”,”data”:{“imageDesktopUrl”https://images.fastcompany.com/image/upload/f_webp,q_auto,c_fit/wp-cms-2/2025/12/multicore:Mobilh”Urlimage”e” ttps://images.fastcompany.com/image/upload/f_webp,q_auto,c_fit/wp-cms-2/2025/12/multicore-mobile.png “eyebrow” “headline”:u003Cstrongu0003CESu0003Schrijfu0003E naar Multicoreu003Cu003Eu003C/strongu003E”,”dek ‘Multicore gaat over technologische hardware en design. Het is geschreven vanuit Tokio door Sam Byford. Visit u003Ca href=u0022https://www.multicore.blog/u0022u003Emulticore.blogu003C/au003E”,”subhed””,”description””,”ctaText””SIGN UP”, ctaUrl “https://www.multicore.blog/”, thema”:{“bg”:#f5f5f5″, “text”:#000000″, “eyebrow”:#9aa2aa”, subhed”:#ffffff”, “buttonBg” #000000″, “buttonHoverBg”:91454030,”buttonText”:false,”slug”}}
