Thier is een virale video die rond deze tijd van het jaar de neiging heeft om rond te gaan. Het is een oude homevideo waarin een jongen en een meisje op kerstochtend gretig een cadeautje uitpakken dat een N64-console blijkt te zijn – de jongen is op zijn zachtst gezegd buitengewoon blij. Het is een scène die velen van ons die games spelen zullen herkennen: de opwinding en verwachting van het grote pakket ter grootte van een console, of het kleine pakket ter grootte van een dvd dat het nieuwste Super Mario-avontuur zou kunnen zijn. Hoewel ik nooit een gokautomaat heb gekregen met Kerstmis, kan ik me herinneren dat ik een jaar Trivial Pursuit op de Commodore 64 kreeg en de hele familie zich rond de tv verzamelde om te spelen. Het was een van de weinige keren dat mijn moeder en zussen interesse toonden in de computer, en ik vond het leuk om ze erbij te betrekken.
Ervaren ontwerper Rhod Broadbent van Dakko Dakko herinnert zich de kerst van 1992 toen zijn vader, een programmeur die voorheen neerkeek op gameconsoles, Mario Kart en The Legend of Zelda: A Link to the Past voor hem kocht. “Zelda was voor mij destijds volkomen onbekend”, herinnert hij zich. “Ik denk dat papa waarschijnlijk had verwacht dat ik meer opgewonden zou zijn. Maar nadat ik de ochtend in Mario Kart had doorgebracht, plugde ik Zelda in en alles veranderde. Van de titelmuziek, via de intro tot aan het prachtige openingsonweer, alles was zo gepolijst en soepel en in tegenstelling tot de videogames die ik eerder had gespeeld. Het verliet de cartridgehouder wekenlang niet alsof het gisteren was…”
Voor Anna Hollinrake, oprichtster van Electric Saint, waren kerstspelen een gelegenheid voor zoete wraak. “Als competitief kind met een gitaarvader koos ik ervoor om op zesjarige leeftijd viool te leren, zodat ik ergens beter in zou kunnen zijn dan hij. Maar hij pakte mijn viool op en sloeg meteen een paar stukken ver boven mijn niveau. Jaren later, op kerstochtend 2007, pakte ik Guitar Hero III: Legends of Rock uit. Stel je voor dat ik elk genot zou missen, waarbij ik niet catastrofaal naar mijn vader keek. plastic gitaarcontroller. Oh, hoe de rollen omdraaiden, papa. Wie is nu de muzikant?!”
Herinneringen eindigen niet altijd zo gelukkig. Sam Barlow, maker van Haar geschiedenis En Onsterfelijkheidherinnert zich dat hij en zijn broer op kerstavond wachtten tot iedereen in bed lag voordat ze stiekem in al hun cadeautjes knijpen en schudden. “Op een jaar vist mijn broer een dik rechthoekig cadeau tevoorschijn, precies in de vorm van een Super Nintendo-speldoos. We waren zo opgewonden dat we heel weinig slaap hebben gehad toen we dachten aan welk spel het zou kunnen zijn. Flits vooruit naar de ochtend, hij scheurt voorzichtig de verpakking open, plaagt de onthulling… om vervolgens een Ghostbusters-kaartspel te ontdekken. Zijn totale teleurstelling was het leukste dat ik vandaag heb gehad met ons familiekaartspel, aangezien ‘Ghostbus’ ons familiekaartspel heeft gezien voor die gelegenheden waarin het leven niet voldoet aan onze verwachtingen. verwachtingen.”
Maar er waren ook momenten waarop teleurstelling in vreugde veranderde. Videogameschrijver Alex Donaldson van Eurogamer herinnert zich dat hij wanhopig op zoek was naar een pc, maar dat zijn ouders er geen konden betalen, dus kocht hij in plaats daarvan een Sega Mega Drive. “Ik heb hem snel opgezet en de Mega geladen Spel pick-up truck’, zegt hij. ‘Golden Axe, Streets of Rage, Revenge of Shinobi… Alles was zo direct, zo diepgeworteld. Dit was geen pc, dat was het beter. Dat gevoel herinner ik me altijd: de console heeft een prachtige eenvoud.”
Sommigen van ons hebben manieren gevonden om waardevolle kerstgame-ervaringen levend te houden. Ik kan Singstar tevoorschijn halen en feestelijke karaokesessies van weleer opnieuw beleven, terwijl Lucy Blundell van Kinmoku Games (One Night Stand, Videoverse) een verzameling vintage consoles heeft om te gebruiken. “Afgelopen kerstochtend kropen mijn man en ik met onze hond in de zitzakken, plugden onze Japanse Sega Saturn in en speelden kerstavond”, zegt ze. “Daarna hebben we de Nintendo 64 opgestart – dezelfde console die ik in 1999 voor Kerstmis kreeg – en mijn favoriete kerstspellen gespeeld: Diddy Kong Racing’s Winter Tracks en Super Mario 64, die ik op tweede kerstdag 1999 kocht. Samen een rustige kerst doorbrengen en onze favoriete kinderspellen delen was een echte feestelijke traktatie!”
Vorige week vroeg ik BlueSky naar de kerstherinneringen van mensen en wat mij echt raakte, was hoeveel mensen zich herinnerden dat ze gebruikte machines hadden gekregen, met bundels games – en dat ze gelukkig waren. Een Commodore 128, een Nintendo Wii… de opwinding was dat je zoveel nieuwe ervaringen kon uitproberen, niet alleen dat ene spel dat bij een nieuwe console hoort. Kerstmis gaat voor een gamer niet altijd over de meest opvallende, nieuwste en duurste dingen. Het kan een paar uur gedeeld plezier zijn met welke machine je ook bij de hand hebt.
Deel uw eigen herinneringen aan kerstspellen in de reacties!
