In de groene hooglanden van Saoedi-Arabië ontstaat een ander koninkrijk

ABHA, Saoedi-Arabië — Vanuit de lucht verschijnen de bergen van Abha als een schok van smaragdgroen die oprijst uit een zee van zand. Terra firma brengt nog meer verrassingen met zich mee: een verkwikkende wind die mij ertoe aanzet een jas te pakken – een kledingstuk dat in andere delen van Saoedi-Arabië bijna wordt genegeerd.

Een groot deel van Abha, de hoofdstad van de zuidwestelijke provincie Asir, lijkt feitelijk een wereld verwijderd – en twintig graden koeler – van de verzengende woestijn die de westerse opvattingen over het koninkrijk domineert.

Ik ben hier als toerist – en Saoedi-Arabië hoopt op nog veel meer. De overheid geeft bijna 1 biljoen dollar uit om iets meer dan tien jaar geleden een van de meest toeristenmijdende landen ter wereld aantrekkelijk te maken.

Als je iets hebt gelezen over het toerisme in Saoedi-Arabië, heb je waarschijnlijk Vision 2030 genoemd, het ingrijpende diversificatieplan om de afhankelijkheid van het koninkrijk van olie te verminderen; Neom, de sci-fi woestijnmetropool met plannen voor een kunstmatige maan en vliegende auto’s; of het Red Sea Project, dat een archipel van 92 eilanden voor de ongerepte Rode Zeekust van het land wil transformeren in een netwerk van 50 luxe hotels en ongeveer 1.000 wooneenheden.

Deze twee vlaggenschipprojecten kwamen uitgebreid aan bod tijdens het bezoek van president Trump aan Riyadh in mei, waar de Saoedische kroonprins Mohammed bin Salman – de architect van Vision 2030 – hem naar een hal met gedetailleerde modellen van het eindproduct leidde.

Abha en Asir waren niet aanwezig in de presentatie van de prins, maar maken niettemin deel uit van de transformatie van het toerisme, hoewel ze voorlopig meer gegronde en aantoonbaar authentiekere geneugten bieden – de belangrijkste redenen waarom ik ervoor koos hierheen te komen. (De andere, minder grillige reden is dat ik niet zeker wist of ik mijn redacteuren kon overtuigen om een ​​privé-‘duinvilla’ van $ 2.500 per nacht aan de St. Regis Rode Zee te accepteren voor ‘journalistieke doeleinden’.)

Abha, op bijna 2300 meter boven de zeespiegel, wordt door de Saoedi’s af en toe de bijnaam ‘Vrouwe van de Mist’ of ‘Bruid van de Berg’ gegeven.

Beide titels leken me toepasselijk op de dag dat ik aankwam, en terwijl de mist boven een nabijgelegen top zweefde, bezocht ik Art Street, een park met theaters, muziekfestivals, restaurants en cafés. Lila jacarandabomen stonden in volle bloei. Later reed ik twintig minuten naar Al Sahab Park, een korte afstand buiten Abha, vol met mensen die de avondmist bewonderden die Jabal Soudah bedekt, de hoogste top van het land op 3.000 meter hoogte.

“Mensen komen hier om de wolken aan te raken”, zegt Hussein al-Lamy, een 42-jarige medewerker van een farmaceutisch bedrijf die twee uur verderop woont. Hij glimlachte en verwelkomde de Harley-rijders die bij de rotsen geparkeerd stonden en de mannen en vrouwen die vlakbij slenterden met de traditionele slingers van Asir, gemaakt van oranje goudsbloem, dille en artemisia, een grijsgroene plant die op salie lijkt.

“Ik heb mijn kinderen en mijn vrouw hier een paar dagen thuis gelaten”, zei hij. “Het is een goede plek om de geest leeg te maken.”

Mannen verzamelen zich voor een bruiloft in Abha, de hoofdstad van de provincie Asir in Saoedi-Arabië.

(Tasneem Alsultan)

De volgende ochtend slenterde ik door Souq Al Thulatha, een centrale winkelstraat die ondanks zijn naam (wat dinsdagmarkt in het Arabisch betekent) elke dag van de week geopend is.

In een kraampje werden plakjes mango verkocht uit Jazan, de vruchtbare zuidelijke provincie die beroemd is om zijn tropisch fruit, tarwe en koffie; anderen verkochten rozijnen, kruiden, noten en gastronomische honing uit Jemen. Er was nog steeds weinig verkeer, maar verkopers vertelden me dat je op het hoogtepunt van het zomerseizoen – wanneer veel Saoedi’s de gebakken ei-op-helm hitte van Riyad en Jeddah ontvluchten voor Abha – nauwelijks ruimte zou hebben om te staan.

In zijn zoektocht om een ​​bestemming te worden die je gezien moet hebben, is het koninkrijk oecumenisch over zijn publiek, in de hoop niet alleen Saoedi’s aan te trekken die voorheen elders zouden reizen – en die volgens cijfers van de overheid in 2024 27 miljard dollar aan internationale reizen zullen uitgeven – maar ook internationale bezoekers.

Er zijn tekenen dat het werkt: in een rapport van het Internationaal Monetair Fonds werd opgemerkt dat het jaarlijkse aantal toeristen de Vision 2030-doelstelling van 100 miljoen zeven jaar eerder dan gepland overschreed.

Er wordt al gewerkt aan de toeristische make-over van Abha. Overal in de stad zie je reclameborden voor projecten die worden gesponsord door het Public Investment Fund, het door olie gesteunde staatsinvesteringsfonds dat toezicht houdt op de gigantische investeringen in de grenzeloze metamorfose van het koninkrijk. Binnenkort zal worden begonnen met de bouw van de luchthaven.

De lokale bevolking poseert bij een muurschildering in een van de vele parken in Abha, die hebben bijgedragen aan het aantrekken van meer internationale toeristen.

(Tasneem Alsultan)

Buiten de stadsgrenzen plant de stichting zes toeristische wijken op de beste locaties in de regio; ze zullen profiteren van de majestueuze uitzichten van het gebied om zich te concentreren op wellness-spa’s, yogapaviljoens, meditatieretraites, golfbanen en glamping-pods, zo blijkt uit promotiemateriaal.

“We bevinden ons momenteel in een overgangsfase, dus er wordt gebouwd en het kan een beetje lastig zijn, maar het wordt al beter”, zegt Mohammad Hassan (36), eigenaar van een café in Abha genaamd Bard wa Sahab (koud en bewolkt), vlakbij een uitkijkpunt op een bergtop dat geschikt is voor Instagram.

Hassan erkende dat de ontwikkelingsgolf waarschijnlijk de concurrentie zou vergroten en al tot een stijging van de huurprijzen had geleid. Maar hij leek tevreden over wat de veranderingen voor zijn bedrijf zullen betekenen.

“Vroeger had Abha vooral Saoedische bezoekers of mensen uit de (Perzische) Golf”, zei hij. “We zien al meer buitenlanders, maar de plannen van de regering zullen Abha internationaal bekend maken.”

Andere lokale bewoners klagen dat de bouw de mooiste gebieden van Asir verboden terrein heeft gemaakt, en dat de focus op luxe het vrije karakter van de regio zal veranderen.

“We gingen dagenlang naar de bergen en kampeerden. De autoriteiten hebben dat allemaal tegengehouden en dat kunnen we natuurlijk niet meer doen als de resorts opengaan”, zegt Nasser, een gemeentewerker die vanwege privacy alleen zijn voornaam opgaf.

‘Misschien zal alles wat de regering doet het beter maken, maar het is onmogelijk dat de oude manier van leven die we hier hadden, terugkeert’, zei hij.

Een andere mogelijke breuk met het verleden is de mogelijkheid om alcohol in het land toe te staan. Maar het oversteken van die Rubicon is geen gemakkelijke beslissing voor de autoriteiten, die zich maar al te goed bewust zijn van de status van het koninkrijk als de geboorteplaats van de islam, die alcohol verbiedt en een vaag beeld heeft van degenen die het drinken en verkopen.

Rijal Almaa, een oud dorp ongeveer 24 kilometer van Abha, is een populaire bestemming voor toeristen in de provincie Asir in Saoedi-Arabië.

(Tasneem Alsultan)

Niettemin geloven velen dat dit zal gebeuren. Medewerkers die aan de structurele ontwerpen voor het Rode Zee-project werken, zeggen dat hotelkamers in verschillende resorts zullen worden uitgerust met uitgebreide minibars. En de Four Seasons in Riyadh heeft een tonicbar geopend – maar zonder de drank – die je vraagt ​​om “te genieten van een symfonie van handgemaakte cocktails, zorgvuldig bereid om je zintuigen te verheffen.”

Ondanks de honderden miljarden die Saoedi-Arabië heeft uitgegeven, zijn er sceptici. Ze wijzen op de lage olieprijzen, waardoor de overheid haar begroting niet in evenwicht kan brengen of de stijgende kosten van Vision 2030 niet kan bijhouden. Een paar projecten zijn al tot stilstand gekomen; architecten die in de resorts werken, zeggen dat het aantal ontslagen is toegenomen en dat de reikwijdte van hun werk is verkleind. Bij andere vlaggenschipprojecten, waaronder Line, zijn de ooit fantastische doelen gebaseerd op de realiteit van de natuurkunde en financiën.

Wat het lot van de grotere plannen van Vision 2030 ook zal zijn, Abha’s charmes wachten op je.

Rijal Almaa erfgoeddorp gelegen in Een gevangene provincie, is meer dan 900 jaar oud.

(Tasneem Alsultan)

Op een middag besloot ik Jabal Soudah te trotseren, omdat ik dacht dat een korte wandeling wel op zijn plaats was. Ik begon daar een knopweg af te lopen met een vaag plan om snel terug te keren. Sterker nog, ik was zo slecht toegerust (met ongepaste wandelschoenen, een flesje water en een flinke verkoudheid) dat ik dat wel had moeten doen. Maar ik bleef doorgaan, benieuwd wat de volgende afslag zou brengen.

Vier uur later bereikte ik, verbrand door de zon en meer wind dan ik graag wil toegeven, een dorp waar ik later een reis terug naar de stad maakte.

Maar voordat ik de rit vond, negeerde ik de uitputting en bleef een ogenblik hangen in deze hoek van een land dat meer bekend stond om zijn woestijn dan om het dichte bos dat ik had doorkruist. Voor mij strekte de bergketen zich ergens achter de nevel uit. Mist zette zich rond de toppen neer terwijl de laatste zonnestralen ze transformeerden in een sierlijk golvend landschap van goudkleurig gaas.