De afgelopen dertig jaar is 40% van de Indonesische mangroven gekapt, voornamelijk om vis- en garnalenkwekerijen te creëren, waardoor lokale ecosystemen worden vernietigd. Maar een klein inheems vissersdorpje brengt daar verandering in.
ADRIAN MA, HOST:
Vervolgens gaan we naar Indonesië, momenteel de thuisbasis van ’s werelds grootste gebied met mangrovebossen. En ik zeg momenteel omdat de afgelopen decennia 40% van de Indonesische mangrovebossen is gekapt, vooral om vis- en garnalenkwekerijen te creëren. Maar zoals Katerina Barton meldt, werken sommige lokale bewoners eraan om die trend te keren. Ze begint haar verhaal in een klein vissersdorpje op het eiland Sulawesi.
(GELUIDSBOOT VAN DRAAIENDE BOOTMOTOR)
KATERINA BARTON: Vroeg in de ochtend brengt een gemotoriseerde houten boot ons over een smalle waterweg. Er zijn struikgewas van mangroven met verwarde wortels aan beide kanten. De oorspronkelijke visser Umar Pasandre (ph) geeft de bestuurder een signaal om de motor uit te zetten.
UMAR PASANDRE: (spreekt Indonesisch).
(GELUID VAN WATER, LOPEN)
BARTON: Hij noemt enkele vogels die hier in Indonesië leven. Hij zegt dat hij al twintig jaar mangroven in het gebied heeft geplant en behouden.
PASANDRE: (via tolk) Het is onze trots: mangroven, zeegrasvelden en zelfs de koraalriffen die worden beschermd door de gemeenschap. Het potentieel of de bron van inkomsten zal nooit afnemen. Het blijft stabiel. Decennia lang hebben zij van dit gebied geprofiteerd.
BARTON: Maar zo is het niet altijd geweest. Sinds de jaren tachtig hebben aquaboerderijen de kust van Tomini Bay overgenomen en mangroven gekapt om hun visvijvers aan te leggen. En de natuurlijke visserijhabitats in de omliggende gebieden namen af. Daarom nodigden de lokale overheid en non-profitorganisaties Umar in 2001 uit voor een workshop. Kort daarna…
ADI RENALDI: Toen begonnen ze te beseffen: oh, het is heel belangrijk…
BARTON: Lokale producer Adi Renaldi is aan het vertalen.
RENALDI: …Voor het hele ecosysteem in het dorp, dus beginnen ze meer te doen om het te beschermen.
BARTON: En Umar zegt dat hij toen hoorde dat ze het leefgebied van vissen konden terugbrengen en de kustlijn konden beschermen. Dus begon hij mangroven te planten, heel veel. Langzaam kwam de vis terug. Nu is het dorp van Umar, Torosiaje, een bloeiend vissersdorp. Umar is Bajau, een inheems volk van Indonesië. Historisch gezien staan ze bekend als nomadische zeevissers. Nu leven ze in paalwoningen boven de zee en zijn voor hun levensonderhoud afhankelijk van het lokale ecosysteem.
(GELUIDSCHAKELAAR VAN VOETSTAP)
ONBEKENDE PERSOON: (Zingen in het Indonesisch).
BARTON: Rond het middaguur weerklinkt de oproep tot gebed in de verte. Umar neemt ons mee naar zijn schaduwrijke buitenkwekerij op het strand bij het dorp. Hij laat hier rijen en rijen mangrovezaailingen groeien totdat ze klaar zijn om geplant te worden.
(Geluidsbeten van fruit en zaden)
BARTON: Hij schenkt een zak fruit en zaden uit.
PASANDRE: (spreekt Indonesisch).
BARTON: Umar wijst naar verschillende zaden en vertelt ons hoe zijn stam, de Bajau, al generaties lang mangroven op verschillende traditionele manieren gebruikt, zoals het maken van zeep, medicijnen, meel voor cakes…
RENALDI: Voor huidverzorging, voor…
PASANDRE: Huidverzorging, ja.
BARTON: …En huidverzorging. Tegenwoordig zorgen deze producten voor extra inkomen voor de mensen in het dorp. En deze kennis deelt hij ook met toekomstige generaties om mangroven te beschermen via workshops als deze.
(OVERSTEKEN)
BARTON: We gaan een modderig moerasland in nabij het dorp van Umar, waar hij middelbare scholieren en anderen lesgeeft over het belang van mangroven. Het hoogtepunt van de workshop is het planten van zaailingen, korte stengels met vier of vijf bladeren.
(Geluidsbeet van rammelende schoppen)
PASANDRE: (spreekt Indonesisch).
BARTON: Ze gaan op hun hurken zitten, graven een gat, steken de zaailingen erin, geven ze water en bedekken ze met nat zand. Deze plek was vroeger een visvijver. Ze herplanten, één zaailing tegelijk.
PASANDRE: (spreekt Indonesisch).
BARTON: Toen ik Umar voor het eerst ontmoette, vertelde hij me dat Torosiaje, het dorp, in 1901 werd gesticht. De oorsprong van de Bajau is niet volledig bekend. Volgens een legende werd de prinses van een sultan ontvoerd en stuurde hij zijn sterkste mannen om haar te zoeken.
PASANDRE: (Zingen in het Indonesisch).
BARTON: Ze durfden niet terug te keren zonder de prinses, putri in het Indonesisch, dus zwierven ze als nomaden over de zeeën, en nu hebben ze een nieuw thuis tussen de mangroven. Voor NPR News ben ik Katerina Barton in Torosiaje, Indonesië.
(GELUID VAN DUSTIN TEBBUTT LIED, “(IN.) FADING LIGHT”)
Copyright © 2026 NPR. Alle rechten voorbehouden. Bezoek onze website gebruiksvoorwaarden En machtigingen pagina’s bij www.npr.org voor meer informatie.
De nauwkeurigheid en beschikbaarheid van NPR-transcripties kunnen variëren. Transcriptietekst kan worden herzien om fouten te corrigeren of updates voor audio aan te passen. Audio op npr.org kan na de originele uitzending of publicatie worden bewerkt. Het gezaghebbende bewijs van de NPR-programmering is de audio-opname.
