MINNEAPOLIS — De locaties van de drie resulterende sterfgevallen bestrijken iets meer dan drie kilometer van het zuiden van Minneapolis. George Floyd in 2020, Renee Good en Alex Pretti vorige maand.
De dood van Floyd, nadat een politieagent ruim negen minuten lang een knie in zijn nek had gestoken, was een katalysator voor de landelijke Black Lives Matter-protesten die op zoek waren naar hervormingen van de wetshandhaving en verantwoording.
Die van Good en Pretti, neergeschoten door federale immigratieagenten, hebben op vergelijkbare wijze aanleiding gegeven tot oproepen aan federale agenten om te stoppen met het gebruik van geweld bij het nastreven van de massale deportatie-inspanningen van president Trump.
De plaatsen zijn dichtbij genoeg om in een uur te lopen. Dus zondag heb ik dat gedaan.
Herinneringen, tekeningen, tekens en bloemen zijn bedekt met verse sneeuw buiten Unity Foods, waar George Floyd werd vermoord in Minneapolis.
George Floyd
Floyd werd vermoord net buiten Cup Foods, sindsdien omgedoopt tot Unity Foods. Op een muur buiten de supermarkt toont het schilderij “Sankofa” van Esther Osayande een vogel met zijn kop naar achteren gekeerd, omringd door vlammen.
In de beschrijving staat dat het een metaforisch symbool is dat door de Akan-bevolking in Ghana wordt gebruikt om uitdrukking te geven aan ‘het belang van het teruggrijpen op kennis die in het verleden is opgedaan en deze naar het heden te brengen’.
“Sankofa vertelt ons dat we als volk boven egoconflicten kunnen uitstijgen en alle wezens die we tegenkomen als broeders en zusters kunnen behandelen”, aldus het rapport.
Op dezelfde muur heeft iemand gespoten: “Mijn geschreeuw is 4 menselijkheid.”
Het monument, plaatselijk bekend als George Floyd Square, omvat een nabijgelegen overdekte bushalte waar een bezoeker had geschreven dat ‘race een verzonnen idee is om mensen binnen de perken te houden’. Tegen het lekglas had iemand een getypt noodbericht geplakt. Het toont ‘martelaren’ die zijn vermoord door de autoriteiten – Good, Floyd, Philando Castile en anderen vóór hen.
“Deze ICE-operatie is op de een of andere manier eenvoudiger EN kwaadaardiger dan het dodental dat onze politie heeft verzameld”, luidt het persbericht. ‘Dit is slavenvangst. Dit is de Gestapo.’
Een gedenkteken voor Renee Good op de plek waar ze werd neergeschoten in Minneapolis.
Bijna zes jaar na de dood van Floyd begint een deel van de herdenkingskunst onder de zon te vervagen. Een metalen boog maakt plaats voor een plastic A-frame plaquette met details over Floyd en de mondiale beweging die door zijn moord werd geïnspireerd.
“De naam van George is een strijdkreet geworden voor degenen die geloven in een betere toekomst waarin alle mensen met waardigheid en respect worden behandeld”, staat er te lezen.
Weinig mensen verzamelden zich zondagochtend bij de herdenking, maar echte en nepbloemen, bedekt met sneeuw, bedekten de plek. Een gezin met kinderen stapte uit een SUV en liep rond. Een jonge fotograaf maakte enkele foto’s. En een echtpaar nam de tijd om door de geïmproviseerde tuin te slenteren.
Floyds neef Paris Stevens is medevoorzitter van Reis en onthouddie het monument bewaart en rondleidingen door het gebied leidt. Ze zei dat de organisatie de gemeenschap een veilige plek wilde geven om te rouwen ‘omdat iedereen iemand heeft verloren’.
De rode draad die de dood van haar neef Good en Pretti met elkaar verbindt, zei Stevens, is dat ze allemaal voorkomen hadden kunnen worden. Het feit dat mensen alle drie de locaties zijn gaan bezoeken, is een teken van hoe onrechtvaardige moorden de menselijkheid in mensen naar boven halen, zei ze.
“Hoe zorgen we voor elkaar in tijden van nood?” vroeg ze. Het antwoord is gedeeltelijk te vinden in de kunstwerken, geschriften en bloemen bij de drie gedenktekens.
“Om dit te laten gebeuren, is het alsof we de bal oppakken en opnieuw rennen”, zei ze. “We zijn hier eerder geweest en we weten wat we moeten doen.”
Een gedenkteken voor Renee Good markeert de plek waar de 37-jarige vrouw werd neergeschoten door ICE-agent Jonathan Ross op Portland Avenue nabij East 34th Street in Minneapolis.
Renée goed
Aan Portland Avenue, waar Good op minder dan anderhalve kilometer van Floyd stierf, staan huizen in Craftsman-stijl. Velen toonden ‘ICE OUT’- of ‘Black Lives Matter’-borden – of beide – in hun voorruit.
Eén raam stelde de vraag: “Hoeveel zijn er niet gefilmd?”
In een telefoonpaal verstopt zat een brief gericht aan federale agenten: ‘Het is misschien moeilijk te begrijpen waarom bijna alle inwoners van onze stad boos zijn op uw missie (die het afgelopen jaar radicaal is veranderd). Dit wetsvoorstel is bedoeld om verwarring op te helderen. Ik hoop dat het goed met u gaat.’
Een andere telefoonpaal sloeg een andere toon:
“IJS IS
TERRORISTEN
ontvoerders
MOORDENAARS.”
Op een houten hek vergezelde Goods portret dat van Floyd en andere zwarte mannen die de afgelopen jaren door de politie in Minnesota zijn vermoord, onder wie Daunte Wright, Winston Boogie Smith Jr. en Amir Locke.
Op een handgeschreven bord stonden de laatste woorden van Good: “Ik ben niet boos op je, kerel.”
Het sneeuwvrij houden van het monument van Good – niet ver van de plek waar George Floyd werd vermoord – was een verloren strijd.
In het midden van Good’s gedenkteken veegde een man zachtjes sneeuw van kartonnen borden, schudde boeketten met bloemen en veegde teddyberen af. Het was een verloren strijd. De sneeuw viel en liet nieuwe witte stippen achter op alles wat hij ruimde.
Er kwam een vrouw langs met een handvol gele tulpen. “Hé, is er een speciale plek waar ik deze moet neerzetten?”
‘Elke plek is prima,’ zei de man.
Aan de zijkant hingen Amerikaanse, Mexicaanse en LGBTQ+ vlaggen. Op een handgeschreven briefje, ondertekend door ‘Een DHS-medewerker’, stond: ‘We zullen je nooit vergeten.’
Tussen twee bomen bij het goede monument hangt een bord met de tekst: “Verzet is geworteld in liefde – ICE out!”
Sommige rouwenden hadden kleine tekenen van positiviteit gedeeld. “Neem alsjeblieft een zakhart”, stond er op een gelamineerd bord. “Houd het bij je, zodat het je er voortdurend aan herinnert dat er van je gehouden wordt!”
Anderen die wisten dat Good een dichter was geweest, schreven hun eigen gedichten:
Op weg naar nieuwe tijden, bedacht maar nog steeds uit de hand
We bouwen een veilige plek voor ons allemaal op de plek waar jij stond
Waar de tekst van de liefde weerklinkt, componeren we wat we kunnen
Als ik deze woorden zou uitspreken, zouden ze zo goed zijn als
Goederen.
Onder de tientallen mensen ter plaatse bevonden zich Kayla Gardner, 29, en drie vrienden. Gardner zei dat ze bloemen had meegenomen naar elk van de drie gedenktekens.
‘Ik wilde naar Renee en Alex,’ zei ze, ‘maar we wilden George ook niet achterlaten. Hij is hier.’
Een gedenkteken voor intensive care-verpleegkundige Alex Pretti.
Alex Mooi
Op een verkeerspaal verderop in de straat, boven een bord ‘Lost Cat’, waarschuwt een briefje in het Spaans de bewoners voor de toegenomen aanwezigheid van de immigratiepolitie sinds 22 december. Het adviseert bewoners hun huis niet te verlaten tenzij het nodig is om boodschappen te doen en een noodplan voor hun kinderen op te stellen.
“Dit zijn moeilijke en onzekere momenten voor onze samenleving”, staat er.
Lake Street, een knooppunt van Latino-bedrijven, ligt ongeveer halverwege de plaats waar Good en Pretti werden vermoord. Muurschilderingen in zijstraten tonen vrouwen die tortilla’s maken op een comal en muzikanten die gitaar en accordeon spelen. Bedrijven daar hebben op verschillende manieren op de immigratieaanvallen gereageerd.
Op een bord in het Spaans op de deur van een westerse kledingwinkel staat: “Gesloten voor de veiligheid van onze klanten.”
Een nabijgelegen Ecuadoriaans restaurant biedt ondertussen bezorgservice, maar geen bediening aan de tafel.
Een persoon veegt de tranen weg tijdens een bezoek aan het Pretti-monument op 1 februari.
Pretti stierf in de buurt van Glam Doll Donuts, langs een ander levendig stuk met diverse restaurants die eigendom zijn van immigranten en bekend staat als Eat Street. Naarmate de dagen na zijn moord verstreken, verschenen er minder nieuwscamera’s, maar de rouwenden bleven komen.
Een man in een The North Face-jas stond boven het monument, dat de lengte van een gebouw is gaan vullen, zachtjes te snikken. Een ander stak wierook aan en stak ze in de sneeuw.
Votiefkaarsen beeldden Jezus, de Maagd van Guadalupe en meneer Rogers uit.
Kaarsen branden bij het Pretti-monument. Sommigen beeldden Jezus, de Maagd van Guadalupe en meneer Rogers af.
Een brief biedt troost: ‘Als ik twee kamers heb, de ene donker en de andere licht, en ik de deur daartussen open, wordt de donkere kamer lichter zonder dat het licht donkerder wordt. Ik weet dat dit geen kop is, maar het is een mooie voetnoot.’
De tekst van het nieuwe protestlied van Bruce Springsteen, ‘Streets of Minneapolis’, dat ook te zien was, was van de plaatsvervangend stafchef van het Witte Huis Stephen Miller en minister van Binnenlandse Veiligheid Kristi Noem:
Het is ons bloed + onze botten
En deze fluitjes + telefoons
Tegen Molenaar+
Noem het vuile leugens.
Dagelijks worden er nieuwe kunstwerken getoond. Een olieverfschilderij met een glimlachende Pretti met een bril, een hoed en een sjaal was een van de nieuwste.
Leah Dunbar, 50, was tot tranen toe geroerd toen ze ernaar keek. Dunbar, die in de buurt woont, had Somalische kippensambusa naar andere rouwenden gebracht die in de kou stonden.
Het George Floyd-monument markeert de plek op de kruising van East 38th Street en Chicago Avenue waar hij in 2020 op 46-jarige leeftijd werd vermoord.
Terugkijkend op zijn dood had ze zich afgevraagd: ‘Wat is het goede dat hieruit voortkomt? Hebben we ruimte in ons leven om het goede te zien?’
‘Natuurlijk doen we dat,’ zei ze. “Kijk: mensen maken, mensen creëren, mensen delen.”
