Twee jaar geleden werden de laatste telefooncellen in Rochester, New York, afgesloten. Maar een groep vrijwilligers is begonnen een handvol telefoons terug te brengen – en deze gratis te gebruiken.
Geroepen naar GoodPhone-projectis bedoeld voor mensen die nog steeds geen betrouwbare toegang hebben tot een mobiele telefoon, inclusief mensen die dakloos zijn. Omdat betaaltelefoons verdwenen zijn, was het moeilijk om alternatieven te vinden.
“Veel gemeenschapscentra, en vooral de bibliotheken in Monroe County, werden overspoeld met mensen die vroegen of ze hun telefoon bij de receptie mochten gebruiken”, zegt Eric Kunsman, een van de vrijwilligers achter het project.
Er is een duidelijke behoefte: het handjevol telefoons dat het GoodPhone-project heeft geïnstalleerd, wordt elk honderden keren per maand gebruikt. Ongeveer 20% van de oproepen gaat naar de sociale dienst. (Gesprekken hebben een limiet van 20 minuten, tenzij ze naar sociale hulporganisaties gaan, omdat dit vaak lang wachten met zich meebrengt.)
De geüpcyclede telefoons maken gebruik van Voice over Internet Protocol (VoIP)-technologie en stellen gebruikers in staat hun eigen voicemailextensies te creëren, zodat het nummer kan worden gebruikt bij het solliciteren naar een baan.
Kunsman, een fotograaf die lesgeeft aan het Rochester Institute of Technology, heeft jarenlang betaaltelefoons in de omgeving gefotografeerd terwijl ze langzaam werden weggenomen. Hij realiseerde zich al snel dat de telefoons, ondanks dat ze relikwieën leken te zijn, nog steeds in gebruik waren. Hij werkte samen met collega’s Rebekah Walker, een digitale bibliothecaris, en onderzoeker Janelle Duda-Banwar om de locaties van de telefoons in kaart te brengen. De laatste telefoons die overleefden bevonden zich in de armste gebieden.
Toen het telefoonbedrijf Frontier de laatste telefoons verwijderde, besloot de groep iets te doen. Ze vonden een in Los Angeles gevestigd bedrijf dat nog steeds betaaltelefoons installeert Littlejohn-communicatieen oude telefoons omgebouwd om VoIP toe te voegen en duidelijk te maken dat ze gratis te gebruiken zijn. Tot nu toe zijn er zes geïnstalleerd, allemaal in wijken die het meest in nood waren. Eén van de telefoons werkt op zonne-energie, omdat deze zich op een locatie bevindt waar geen toegang tot elektriciteit is.
Het project is relatief goedkoop. Een oude telefooncel kost ongeveer $350. (Kunsman probeerde de oude telefoons van Frontier in Rochester te bemachtigen voordat ze werden gesloopt, maar dat lukte niet.) De digitale eenheid om deze om te bouwen kost $ 50, en de bediening kost ongeveer $ 40 per maand. Kunsman heeft ook enkele schenkingen van apparatuur ontvangen en zegt dat hij momenteel ongeveer 200 oude telefooncellen voor zijn fotostudio heeft staan.
Hij hoopt dat de stad of provincie het project als publieke dienst kan overnemen en uitbreiden. “Ik ben fotograaf”, zegt Kunsman. “Als ik dit over vijf jaar nog steeds doe, hebben we op de een of andere manier gefaald.”
Voorheen waren er ongeveer 1.400 telefooncellen in Rochester. Ongeveer twintig jaar geleden waren dat er landelijk twee miljoen; in 2016 was dat aantal gedaald tot 100.000. Op dat moment stopte de Federal Communications Commission met het bijhouden van het resterende nummer.
Kunsman wil een handleiding maken voor andere gemeenschappen die het proces willen kopiëren. Sinds december zegt hij dat hij van groepen in zeven andere steden heeft gehoord dat zij een soortgelijke behoefte onderkenden. “Als een fotograaf, een bibliothecaris van de sociale wetenschappen en anderen dit kunnen doen, is het eigenlijk een stuk eenvoudiger dan het lijkt”, zegt hij. “Je moet gewoon tijd hebben.”
