Nu Valentijnsdag in aantocht is, kan het vinden van de perfecte woorden om uw gevoelens voor die ene speciale persoon te uiten een lastige taak lijken – zo erg zelfs dat u in de verleiding komt om ChatGPT om hulp te vragen.
Binnen enkele seconden kan het immers een goedgeschreven, romantische boodschap afgeven. Zelfs een korte, persoonlijke limerick of gedicht is geen probleem.
Maar voordat u het kopieert en plakt AI-gegenereerde liefdesbriefje, zou je kunnen overwegen hoe je hierdoor over jezelf denkt.
We onderzoeken het snijvlak van consumentengedrag en technologie en hebben onderzocht hoe mensen zich voelen nadat ze generatieve AI hebben gebruikt om oprechte berichten te schrijven. Dat blijkt er zijn psychologische kosten om technologie te gebruiken als uw persoonlijke ghostwriter.
De opkomst van de AI-ghostwriter
Generatieve AI heeft de manier waarop veel mensen communiceren veranderd. Van voorbereiding van werk-e-mails voor plaatsing op sociale mediadeze hulpmiddelen zijn dagelijkse schrijfassistenten geworden. Geen wonder dus dat sommige mensen ook voor meer persoonlijke vragen bij hen terecht kunnen.
Huwelijksgeloftenverjaardagswensen, bedankbriefjes en zelfs Valentijnsdagberichten worden steeds vaker uitbesteed aan algoritmen.
De technologie is zeker capabel. Chatbots kunnen emotioneel resonerende reacties creëren het klinkt oprecht oprecht.
Maar er zit een addertje onder het gras: als je deze woorden presenteert als de jouwe, klopt er iets niet.
Wanneer gemak schuldgevoelens veroorzaakt
We voerden vijf experimenten uit met honderden deelnemers, waarbij we hen vroegen zich voor te stellen hoe ze generatieve AI zouden gebruiken om verschillende emotionele boodschappen naar hun dierbaren te schrijven. In elk scenario dat we hebben getest – van waarderings-e-mails tot verjaardagskaarten en liefdesbrieven – vonden we hetzelfde patroon: mensen voelden zich schuldig toen ze generatieve AI gebruikten om deze berichten te schrijven, vergeleken met toen ze de berichten zelf schreven.
Wanneer u een door AI gegenereerd bericht kopieert en uw naam eraan toevoegt, strijkt u feitelijk de eer op voor woorden die u niet heeft geschreven.
Hierdoor ontstaat wat wij noemen een ‘bron-krediet discrepantie“, wat een kloof is tussen wie de boodschap daadwerkelijk heeft gemaakt en wie deze lijkt te hebben gemaakt. Je kunt deze discrepanties in andere contexten zien, of het nu gaat om beroemdheden op sociale media die zijn geschreven door PR-teams of politieke toespraken die zijn gecomponeerd door professionele speechschrijvers.
Wanneer je kunstmatige intelligentie gebruikt, ook al zeg je tegen jezelf dat je alleen maar efficiënt bent, besef je diep van binnen waarschijnlijk dat je de ontvanger misleidt over de persoonlijke inspanningen en gedachten die in de boodschap zijn verwerkt.
De transparantietest
Om dit schuldgevoel beter te begrijpen, hebben we door AI gegenereerde berichten vergeleken met andere scenario’s. Als mensen wenskaarten met voorgedrukte berichten kochten, voelden ze zich helemaal niet schuldig. Dit komt omdat wenskaarten transparant niet door jou zijn geschreven. Wenskaarten bevatten geen bedrog: iedereen begrijpt dat je de kaart hebt gekozen en dat je hem niet zelf hebt geschreven.
We hebben ook een ander scenario getest: een vriend je in het geheim een sms laten sturen. Dit veroorzaakte evenveel schuldgevoelens als het gebruik van generatieve AI. Of de ghostwriter een mens of een hulpmiddel voor kunstmatige intelligentie is, doet er niet toe. Het belangrijkste is de oneerlijkheid.
Er waren echter enkele grenzen. We ontdekten dat het schuldgevoel afnam als berichten nooit werden afgeleverd en als de ontvangers louter kennissen waren in plaats van goede vrienden.
Deze bevindingen bevestigen dat schuldgevoel voortkomt uit het schenden van de verwachtingen van eerlijkheid in relaties waarin emotionele authenticiteit het belangrijkst is.
Enigszins gerelateerd, onderzoek hebben ontdekt dat mensen negatiever reageren als ze horen dat een bedrijf AI heeft gebruikt in plaats van een mens om hen een bericht te schrijven.
Maar de reactie was het sterkst wanneer het publiek persoonlijke inspanningen verwachtte: een baas die zijn medeleven betuigde na een tragedie, of een briefje dat naar alle werknemers werd gestuurd om het herstel van een collega te vieren na een gezondheidscrisis. Het was veel zwakker voor puur feitelijke of instructieve memo’s, zoals het aankondigen van routinematige personeelswisselingen of het verstrekken van fundamentele bedrijfsupdates.
Wat het betekent voor jouw Valentijnsdag
Dus wat te doen met die dreigende Valentijnsdagboodschap? Uit ons onderzoek blijkt dat de menselijke hand achter een betekenisvolle boodschap ervoor kan zorgen dat zowel de schrijver als de ontvanger zich beter voelen.
Dit betekent niet dat je generatieve AI niet als brainstormpartner kunt gebruiken in plaats van als ghostwriter. Laat het je helpen de writer’s block te overwinnen of ideeën aan te dragen, maar zorg ervoor dat de uiteindelijke boodschap echt de jouwe is. Bewerk, pas aan en voeg details toe die alleen jij kent. De sleutel is co-creatie, niet volledige delegatie.
Generatieve AI is een krachtig instrument, maar heeft ook voor een aantal ethische dilemma’s gezorgd in het klaslokaal of in romantische relaties. Naarmate deze technologieën meer geïntegreerd raken in het dagelijks leven, zullen mensen moeten beslissen waar ze de grens trekken tussen nuttige hulp en emotionele uitbesteding.
Deze Valentijnsdag zullen je hart en geweten je misschien dankbaar zijn dat je je boodschap reëel hebt gehouden.
Julian Givi is universitair docent bij marketing op Universiteit van West-Virginia.
Colleen P. Kirk is assistent-professor marketing bij Technologie-instituut van New York.
Daniëlle Hass is een Ph.D. kandidaat marketing bij Universiteit van West-Virginia.
Dit artikel is opnieuw gepubliceerd van Het gesprek onder een Creative Commons-licentie. Lezen origineel artikel.
