Al meer dan 40 jaar is ‘Mac versus PC’ de meest iconische rivaliteit op het gebied van technologie. Toch is het in veel opzichten indirect geweest. Apple heeft, net als Apple, vooral vastgehouden aan computers met viercijferige prijskaartjes – een opgezadeld gebied waar het de producten kan maken die het wil maken, en niet alleen de producten die een bepaald prijsniveau toestaat. Ondertussen is een van de beste dingen van Windows-pc’s dat er voor elk wat wils is, ook voor mensen die niet veel geld te besteden hebben.
Af en toe stuurt Apple echter iets waarvan de identiteit is gekenmerkt door zijn aantrekkelijke prijs. Ik kan geen voorbeeld bedenken dat potentieel impactvoller is dan zijn nieuwste laptop, de MacBook Neo. Hij gaat morgen in de verkoop in twee versies, waarvan de prijzen – $599 en $699 – beide ongekend zijn voor een nieuwe laptop van Apple. Ik heb een paar dagen doorgebracht met een beoordelingseenheid van het bedrijf.
Hoewel de goedkoopste Windows-laptops nog steeds veel goedkoper zijn, maakt de Neo de Mac versus pc relevant voor een veel breder scala aan computerklanten dan voorheen. Volgens onderzoek door derdende Mac is momenteel goed voor iets minder dan 9% van de computerleveringen, een aandeel dat de afgelopen tien jaar is gegroeid maar niet geëxplodeerd. Door een Mac binnen het bereik van meer mensen te brengen, zou de komst van de MacBook Neo dat cijfer kunnen bereiken op een manier die maar weinig andere ontwikkelingen mogelijk zouden maken.
Neo beantwoordt al een vraag die mensen zijn geweest zich afvragend al eeuwenlang: als Apple een MacBook zou moeten bouwen met een beperkter budget, hoe zou deze er dan uitzien? Het is niet verwonderlijk dat het minder rijkelijk is uitgerust dan zijn duurdere stalgenoten, soms op vrij voor de hand liggende manieren. Op de Neo zijn MacBook-functies waarvan we dachten dat ze standaard waren, zoals MagSafe en een toetsenbord met achtergrondverlichting, helemaal niet beschikbaar.
Maar hoewel de MacBook Neo naar Apple-normen een beetje standaard is, behoudt hij de overkoepelende deugd die een MacBook tot een MacBook maakt: vriendelijkheid. Het ziet er op geen enkele manier uit en voelt ook niet aan als een goedkope laptop. De functies die de ervaring het meest bepalen – schermkwaliteit, toetsenbord- en trackpadcomfort, geluidsweergave – behouden een premium gevoel. MacOS heeft genoeg rekenkracht van de A18 Pro CPU (voorheen een iPhone Pro-chip) en 8GB RAM om alledaagse taken goed uit te voeren.
Er zijn zeker competente Windows-laptops in dezelfde prijsklasse als de MacBook Neo, waarvan er vele meer opslagruimte, grotere schermen of functies hebben die volledig niet beschikbaar zijn op een Mac, zoals touchscreens. Mooiheid is echter moeilijker te vinden in Windowsland – vooral omdat plastic, in plaats van het aluminium van de Neo, het materiaal bij uitstek is. Neo’s naaste tegenhanger zou dat wel eens kunnen zijn De 13-inch Surface-laptop van Microsoftmaar het is een computer van $900, niet een computer van $600 of $700.
Anders en toch vertrouwd
Wanneer Apple meerdere varianten van een product tegen verschillende prijsniveaus aanbiedt, kunnen de scheidslijnen vervagen. Bijvoorbeeld de iPad Air, waar ik aan denk als iPad Bijna Pro– begint bij $ 400 minder dan de iPad Pro. Maar het komt uit op $ 1.099, wat $ 100 meer is dan de basis Pro.
De MacBook Neo is daarentegen geen MacBook Almost Air. Met een prijsverschil van $ 400 tussen de duurste Neo en de goedkoopste Air is dat onmogelijk. Ik kan me niet voorstellen dat veel mensen die zich redelijkerwijs een MacBook Air kunnen veroorloven, voor een Neo kiezen omdat de verschillen tussen de twee computers te verwaarlozen zijn. Dat is waarschijnlijk goed nieuws voor Apple, dat er niet van zou profiteren als MacBook Air-kopers massaal naar de Neo zouden migreren.
Aan de andere kant heeft Apple er niet slim aan gedaan om de Neo als een kleinere computer te laten aanvoelen. Het is iets dikker dan het kleinere Air-model, en het 13-inch scherm scheert 0,6 inch aan schermruimte weg, wat genoeg is om op te merken zonder dat de Neo in een mini-laptop verandert zoals de oude 11,6-inch MacBook Air of 12″ MacBook. Maar het gewicht van 2,7 pond is identiek aan dat van de 13,6″ Air, het industriële ontwerp is aangenaam bekend en de geclaimde batterijduur – tot 16 uur – is slechts iets minder episch.
De grote verschillen zijn visueel: de Neo wordt geleverd in een iets speelser kleurengamma met bijpassende gebroken witte toetsenborden in plaats van het zwart van de Air. Mijn recensie-eenheid is “Citrus”, die leek te variëren tussen lichtgeel en verschillende gedempte tinten groen, afhankelijk van de lichtomstandigheden.
Als het om features en technische specificaties gaat, lijkt het erop dat Apple zich een weg heeft gebaand door een lijst met MacBook Air-opties en zich heeft afgevraagd: welke van deze zou een relatief informele, prijsbewuste gebruiker bereid zijn te gebruiken? leven zonderof ontbreekt er misschien niet eens een bericht? Het display van de Neo is bijvoorbeeld prettig, maar mist geavanceerde functies zoals True Tone-technologie, die de kleurtemperatuur direct aanpast. De Neo maakt gebruik van een oudere versie van Wi-Fi en een van de twee USB-C-poorten werkt alleen op USB 2.0-snelheden, een 26 jaar oude standaard. Het mist MagSafe-opladen en heeft een camera die de Center Stage-technologie voor onderwerpcentrering niet ondersteunt.
Dit lijken mij allemaal zeer redelijke compromissen om de componentkosten van de Neo laag te houden. Ik stoorde me echter aan de afwezigheid van Touch ID op het apparaat van $ 599 dat ik probeerde. Het was niet leuk om erachter te komen dat ik mijn toegangscode keer op keer moest invoeren, en ik bleef afwezig in de sleutel prikken waar de Touch ID-sensor zou zijn als deze beschikbaar was. (Het model van $ 699 voegt deze functie toe en verdubbelt de opslagruimte tot 512 GB.) Als iemand die te veel tijd besteedt aan het berekenen wanneer ik zou moeten slapen, kromp ik ook een beetje ineen bij de beslissing van Apple om de toetsenbordverlichting weg te laten.
Het kan natuurlijk zijn dat je een heel ander stel spullen hebt die je essentieel of absoluut onmisbaar vindt. Apple zou nooit iedereen tevreden kunnen stellen. Maar het heeft een redelijk evenwicht gevonden en zichzelf een paar logische manieren gegeven om eventuele toekomstige generaties Neo te upgraden.
Wat betreft hoe het voelt om macOS te draaien op een laptop met een chip van smartphoneklasse en een bescheiden hoeveelheid RAM: het lijkt erop dat Apple de MacBook Neo genoeg lef heeft gegeven om rond te komen. Ik heb veel apps gebruikt waar ik voor het echte werk op vertrouw, zoals Microsoft Teams, Airtable, Microsoft Excel en Hey e-mail. Ook heb ik wat lichte fotobewerking gedaan in Photoshop. Neo werd nooit overweldigd. Als ik had geprobeerd het tot het uiterste te drijven, zou dat misschien zo zijn geweest – maar als jij het soort persoon bent dat waarschijnlijk het uiterste van een computer zal drijven, dan is de Neo in de eerste plaats niets voor jou.
De Neo is misschien ook niet ideaal als u het type persoon bent dat een nieuwe computer als een langetermijninvestering beschouwt. Normaal gesproken raad ik mensen aan machines te kopen waarin ze kunnen uitgroeien, met iets meer RAM en opslag dan hun huidige behoeften absoluut vereisen. De 512 GB opslagruimte van de Neo van $ 699 is de premie van $ 100 waard, maar geen van beide versies biedt veel ruimte voor de behoeften van morgen. Als Apple over een paar jaar met een sensationele Apple Intelligence-functie op de proppen komt – eentje waarbij AI draait op het apparaat – zal de Neo er net zo goed mee overweg kunnen als een Air, of helemaal niet? Ik weet het niet zeker, en Apple misschien ook niet.
Over het geheel genomen is de MacBook Neo echter een van de beste recente producten van Apple, ook al draait de innovatie om doordachte kostenbeheersing en niet om nieuwe functies. Behalve dat het een aantrekkelijke optie is voor iedereen die op zoek is naar een laptop in zijn prijsklasse, is het de perfecte Mac voor kinderen en andere dierbaren die anders misschien een uitpuilende, stijve hand-me-down zouden hebben geërfd. Ik zou er niet bang voor zijn als het uit de schappen vliegt.
Als het een hit wordt, zullen fabrikanten van Windows-pc’s dit zeker opmerken. Historisch gezien hebben ze het beste werk geleverd toen ze de concurrentie van Apple het meest voelden, wat een van de redenen is waarom Windows-laptops op magische wijze slanker worden als ze in de prijszone van de MacBook Air terechtkomen. Op dezelfde manier zou de invloed van Neo kunnen leiden tot meer gepolijste Windows-laptops in de prijsklasse van $600-$700. Het zou voor alle betrokkenen een overwinning zijn als de hele categorie een beetje minder plakkerig zou worden en een beetje meer, nou ja, leuk.
